Рӯзии он навҷавон ба ориф гуфт

روزی آن نوجوان به عارف گفت

К-эии шносоӣ розҳои наҳуфт

کای شناسای رازهای نهفت

Чун туро дили асири маънӣ буд

چون تو را دل اسیر معنی بود

Ишқи маънии зи сӯрати аввалӣ буд

عشق معنی ز صورت اولی بود

Ҳасан маънӣ намешавад сипарӣ

حسن معنی نمی شود سپری

Ишқ он бошад аз заволи барӣ

عشق آن باشد از زوال بری

Ишқи ту чун фитод дар каму кост

عشق تو چون فتاد در کم و کاست

Хотири ту зи ман рамида чарост

خاطر تو ز من رمیده چراست

Марди ориф чу он савол шунид

مرد عارف چو آن سؤال شنید

Аз ҷавоби савол чора надид

از جواب سؤال چاره ندید

Гуфт онҷо ки ҷилваи маънист

گفت آنجا که جلوه معنیست

Ваҳми нақсу заволро раҳ нест

وهم نقص و زوال را ره نیست

Ҳасан ӯ лоязолу лам изл аст

حسن او لایزال و لم یزل است

Ишқи он беқусӯр ва бехалал аст

عشق آن بی قصور و بی خلل است

Ҳар киро зад ҷамоли маънии роҳ

هر که را زد جمال معنی راه

Дасти тағйир азон буд кӯтоҳ

دست تغییر ازان بود کوتاه

Лек маънии ҷуз аз либоси сувар

لیک معنی جز از لباس صور

Нашавад ҷилвагар бар аҳли назар

نشود جلوه گر بر اهل نظر

Рухи з ҳар сӯратӣ ки бинмоед

رخ ز هر صورتی که بنماید

Ба ҷамол худаш биорояд

به جمال خودش بیاراید

Ҷуръаи ҳасани худ бар ӯ резад

جرعه حسن خود بر او ریزد

Ҳиллӣаи хеши азуи дроўизд

حلیه خویش ازو درآویزد

Олимии мубталоӣ ӯ гардад

عالمی مبتلای او گردد

Пойбанди вафоӣ ӯ гардад

پایبند وفای او گردد

Лек ҳар як ба қадари ҳиммати хеш

لیک هر یک به قدر همت خویش

Гирад ойини ишқи варзии пеш

گیرد آیین عشق ورزی پیش