Қатрае аз тмўҷи дарё

قطره ای از تموج دریا

Дар зимистон фитод бар саҳро

در زمستان فتاد بر صحرا

Хешро мунҷамиди зи шиддати барад

خویش را منجمد ز شدت برد

Ҳастӣ мустақил таваҳҳум кард

هستی مستقل توهم کرد

Лекин аз ҳар касе ва ҳар ҷое

لیکن از هر کسی و هر جایی

намешунид инки ҳаст дарёӣ

می شنید اینکه هست دریای

Кард аз мавҷу шабнаму борон

کرد از موج و شبنم و باران

Бар вуҷӯдаши иқомати бурҳон

بر وجودش اقامت برهان

Гарчи аз рӯй ақл бурҳон гуфт

گرچه از روی عقل برهان گفت

Буд сад шаки дарун ҷонаш наҳуфт

بود صد شک درون جانش نهفت

Оре аз санглохи ваҳму хаёл

آری از سنگلاخ وهم و خیال

Кас наруста ба пои истидлол

کس نرسته به پای استدلال

Фалсафии умрҳо ниҳоди асос

فلسفی عمرها نهاد اساس

Дониши хешро зи фикру қиёс

دانش خویش را ز فکر و قیاس

Ба каф аз баҳри вазн кардан он

به کف از بهر وزن کردن آن

Аз қавонини мантиқаши мизон

از قوانین منطقش میزان

То шиносади саҳеҳро зи сқим

تا شناسد صحیح را ز سقیم

Боз донад валавадро зи ақим

باز داند ولود را ز عقیم

Кард бисёре аз улӯму фунун

کرد بسیاری از علوم و فنون

Ҳосили хештан ба ин қонӯн

حاصل خویشتن به این قانون

Занн ӯ онкӣ аз гумони рустаи сет

ظن او آنکه از گمان رسته ست

Ҳама дар бори худ яқини бастаи сет

همه در بار خود یقین بسته ست

Лекини Андам ки бор бигушоед

لیکن آندم که بار بگشاید

Ҷузи матоъи гумон бурун ноед

جز متاع گمان برون ناید