Ёфт ногоҳ он ҳкимки роҳ

یافت ناگاه آن حکیمک راه

Пеши ҷамъӣ аз авлиёъи аллоҳ

پیش جمعی از اولیاء الله

Фасли дай буду минқалии оташ

فصل دی بود و منقلی آتش

Шуъла мезад миёни эшон хуш

شعله می زد میان ایشان خوش

Шуд бтқриби оташу минқал

شد بتقریب آتش و منقل

Аз халили барии зи нақсу халал

از خلیل بری ز نقص و خلل

Зикри он қиссаи куҳан ба тамом

ذکر آن قصه کهن به تمام

Ки бар ӯ нори гашти бараду салом

که بر او نار گشت برد و سلام

Он ҳкимки зи ҷаҳлу астнкор

آن حکیمک ز جهل و استنکار

Гуфт биттабъ мҳрқ омад нор

گفت بالطبع محرق آمد نار

Ончии биттабъ мҳрқаст куҷо

آنچه بالطبع محرق است کجا

Гардад аз муқтазои табъи ҷудо

گردد از مقتضای طبع جدا

Яке аз ҳозирони зи ғайрати дайн

یکی از حاضران ز غیرت دین

Гуфт ҳин доманат биор ва бибин

گفت هین دامنت بیار و ببین

Минқали оташин ба домони рехт

منقل آتشین به دامان ریخت

Оташи хиҷлаташи з ҷон ангехт

آتش خجلتش ز جان انگیخت

Гуфт дар кун миёни оташи даст

گفت در کن میان آتش دست

Ҳеҷ гармӣ бибин дар оташ ҳаст

هیچ گرمی ببین در آتش هست

Чун на дасташ бсухт неи доман

چون نه دستش بسوخت نی دامن

Шуд азон ҷаҳл ӯ бар ӯ равшан

شد ازان جهل او بر او روشن

Табъро ҳам мусаххар ҳақ дид

طبع را هم مسخر حق دید

Ҷонаш аз тирагӣ ҷаҳл раҳед

جانش از تیرگی جهل رهید

Агар он илм ӯ яқин будӣ

اگر آن علم او یقین بودی

Қисса ӯ кӣ инчунин будӣ

قصه او کی اینچنین بودی

Илми комади яқини зи бими завол

علم کامد یقین ز بیم زوال

Ба яқин эминаст дар ҳамаи ҳол

به یقین ایمن است در همه حال