Шаби алии муваффақи он шаҳи дайн
شب علی موفق آن شه دین
Рафт дар хоби сӯии хулди барин
رفت در خواب سوی خلد برین
Дид шахсеи латифу поки сиришт
دید شخصی لطیف و پاک سرشت
Истода ба раҳгузори биҳишт
ایستاده به رهگذار بهشت
Як ба якро ба чеҳра ме нигарад
یک به یک را به چهره می نگرد
Раҳи раду қабул май супурд
ره رد و قبول می سپرد
Съдоро ба хулд ме хонд
سعدا را به خلد می خواند
Ашқиёро з хулд ме ронад
اشقیا را ز خلد می راند
Баъд азон дид бо хдодонӣ
بعد ازان دید با خدادانی
Ду фиришта нишаста бар хуоне
دو فرشته نشسته بر خوانی
намениҳандаш зи таййиботи ҷинон
می نهندش ز طیبات جنان
Аз чапу рости луқмаҳо ба даҳон
از چپ و راست لقمه ها به دهان
Баъд азон бо ҳазор ҷоҳу ҷамол
بعد ازان با هزار جاه و جمال
Ёфт раҳ дар сродқоти ҷалол
یافت ره در سرادقات جلال
Дид дар зери арши ҳайронӣ
دید در زیر عرش حیرانی
Аз ду олами фишондаи домоне
از دو عالم فشانده دامانی
Карда дар ҷилваи гоҳи ваҳдати ҷой
کرده در جلوه گاه وحدت جای
Дӯхтаи дида дар шуҳуди худоӣ
دوخته دیده در شهود خدای
Наниҳад дидаи шуҳуд ба ҳам
ننهد دیده شهود به هم
Надиҳади пушти истиқомати хам
ندهد پشت استقامت خم
Гуфт бо хештан дар он дили шаб
گفت با خویشتن در آن دل شب
Ки каёнанд ин се тан ёрб
که کیانند این سه تن یارب
Ҳотифӣ гуфт ин ки машъуф аст
هاتفی گفت این که مشعوف است
Ба шуҳуди худоӣ маърӯф аст
به شهود خدای معروف است
Ки зи умеду бими фориғу фард
که ز امید و بیم فارغ و فرد
Ба муҳаббати парастиш ҳақ кард
به محبت پرستش حق کرد
Ваон ду танро ки дидӣ аз аввал
وان دو تن را که دیدی از اول
Башари ҳоФӣу Аҳмади ҳанбал
بشر حافی و احمد حنبل
Ҷомӣ аз ҳар чаҳ ҳаст бугсали бндў
جامی از هر چه هست بگسل بندو
Вондри он ёри дили гусали дили банд
واندر آن یار دل گسل دل بند
Бӯ ки ҳукми комаи тъиши тмўт
بو که حکم کما تعیش تموت
Диҳадат баъди марг аз ваии қӯт
دهدت بعد مرگ از وی قوت