Аз сафи суфиёни сабки сирӣ

از صف صوفیان سبک سیری

Дар саёҳати гузашт бар дерӣ

در سیاحت گذشت بر دیری

Дид онҷои яке зи рҳбонон

دید آنجا یکی ز رهبانان

Лек дар кисвати мусулмонон

لیک در کسوت مسلمانان

Гуфт к-эии куҳнаи пери дайроне

گفت کای کهنه پیر دیرانی

Чист ин кисвати мусулмонӣ

چیست این کسوت مسلمانی

Гуфт умрӣаст то мусулмонам

گفت عمریست تا مسلمانم

Дидаи равшан ба нури имонам

دیده روشن به نور ایمانم

Гуфт кини давлат аз каҷот расед

گفت کین دولت از کجات رسید

Ки дарин тирагӣ сифот расед

که درین تیرگی صفات رسید

Гуфт дар дайр мо гирифт мақом

گفت در دیر ما گرفت مقام

Навҷуонеи зи зумраи ислом

نوجوانی ز زمره اسلام

Қоматаши гулбунии зи боғи биҳишт

قامتش گلبنی ز باغ بهشت

Чеҳраи равшантар аз чароғи биҳишт

چهره روشنتر از چراغ بهشت

Лаби нӯшин ӯ мсиҳодм

لب نوشین او مسیحادم

Бо миёнӣ чу риштаи Марям

با میانی چو رشته مریم

Олимиро зи меҳри он маҳваш

عالمی را ز مهر آن مهوش

Дил чу қандили дайри пари оташ

دل چو قندیل دیر پر آتش

Буд покизаи духтарии тарсо

بود پاکیزه دختری ترسا

Бар гул аз зулфи анбаритар со

بر گل از زلف عنبری تر سا

Дошт молии зи ҳад ва ъад берун

داشت مالی ز حد و عد بیرون

Бо ҷамолии басии зи моли афзӯн

با جمالی بسی ز مال افزون

Чашми духтар бар он ҷавон афтод

چشم دختر بر آن جوان افتاد

Зон назари оташаш ба ҷон афтод

زان نظر آتشش به جان افتاد

Хирмани офият ба бодаш рафт

خرمن عافیت به بادش رفت

Ҳар чаҳ ҷузи ёд ӯ з ёдаш рафт

هر چه جز یاد او ز یادش رفت

На ба шаби хоб ва на ба рӯзи қарор

نه به شب خواب و نه به روز قرار

Бо дили ришу дидаи хўнбор

با دل ریش و دیده خونبار

Гуфту гӯ бо хаёл ӯ ме кард

گفت و گو با خیال او می کرد

Ҷусту ҷӯии висол ӯ ме кард

جست و جوی وصال او می کرد

Ҳила ҳо кард ва макрҳо ангехт

حیله ها کرد و مکرها انگیخت

Симу зар ҳар чаҳ дошт бар ваии рехт

سیم و زر هر چه داشت بر وی ریخت

Симу зари пеш ӯ вуҷӯд надошт

سیم و زر پیش او وجود نداشت

Ҳилау макри ҳеҷ суд надошт

حیله و مکر هیچ سود نداشت

Охир аз кори хеш музтар монад

آخر از کار خویش مضطر ماند

Вази фурӯмондагӣ ба ҷони дармонд

وز فروماندگی به جان درماند

Буд онҷои мусаввирии қодир

بود آنجا مصوری قادر

Дар миёни мусаввирони нодир

در میان مصوران نادر

Нақш ҳар офарӣда бе каму кост

نقش هر آفریده بی کم و کاست

Бкшидии чунончӣ будӣ рост

بکشیدی چنانچه بودی راست

Доман аз зару сими моломол

دامن از زر و سیم مالامال

Бо мусаввир бигуфт сӯрати ҳол

با مصور بگفت صورت حال

Чун мусаввири ҳадис ӯ бишунид

چون مصور حدیث او بشنید

Шакли ёраши чунонкӣ буд кашид

شکل یارش چنانکه بود کشید

Кард ҷояши фарози маснади ноз

کرد جایش فراز مسند ناز

Ъшқбозӣ ба ваии ниҳоди оғоз

عشقبازی به وی نهاد آغاز

Гоҳи пешаши зи шавқи нолейдӣ

گاه پیشش ز شوق نالیدی

Рӯй бар хок пош молидаӣ

روی بر خاک پاش مالیدی

Гоҳ бар рӯй ӯ кушодии чашм

گاه بر روی او گشادی چشم

Гоҳ бар пой ӯ наҳодӣ чашм

گاه بر پای او نهادی چشم

Гуҳи бадви даст дар камар кардӣ

گه بدو دست در کمر کردی

Гуҳи зи лабҳои ӯ шукр хӯрдӣ

گه ز لبهای او شکر خوردی

Лекини он кас ки ҳаст ташна ба об

لیکن آن کس که هست تشنه به آب

Кӣ баради тшнгиши мавҷи сароб

کی برد تشنگیش موج سراب

Рӯзгории чунин ба сар май барад

روزگاری چنین به سر می برد

Ғамаш аз дили бад-ӣни бадар май барад

غمش از دل بدین بدر می برد

То ки аз даври чархи ҷони Фрсоӣ

تا که از دور چرخ جان فرسای

Омад аз ранҷи тани ҷавон аз пой

آمد از رنج تن جوان از پای

Моҳаш аз таб кашид ранҷи муҳоқ

ماهش از تب کشید رنج محاق

Ҷонаш аз тан гирифт роҳи фироқ

جانش از تن گرفت راه فراق

Духтари инро чу дид аз ғаму дард

دختر این را چو دید از غم و درد

Шарҳ додан наме тавон ки чаҳ кард

شرح دادن نمی توان که چه کرد

Омадаш бар даруни озурда

آمدش بر درون آزرده

Захми сад модари писари мурда

زخم صد مادر پسر مرده

Ҳар чаҳ зи оғози марги оламён

هر چه ز آغاز مرگ عالمیان

Карда бошанд ҷумлаи мотамён

کرده باشند جمله ماتمیان

Ҳамаро кард балки афзӯн низ

همه را کرد بلکه افزون نیز

Балки аз ҳади васфи берун низ

بلکه از حد وصف بیرون نیز

Ҷону дили сӯхти зи оташи ғам ӯ

جان و دل سوخت ز آتش غم او

Сим ва зар кард сарфи мотам ӯ

سیم و زر کرد صرف ماتم او

Мотамӣ дошт кини хароби обод

ماتمی داشت کین خراب آباد

Ончунон мотамӣ надорад ёд

آنچنان ماتمی ندارد یاد

Охир оварад сӯии сӯрат рӯй

آخر آورد سوی صورت روی

Марҳами дарди худ зи сӯрати ҷӯй

مرهم درد خود ز صورت جوی

Рӯз будӣ саноӣ ӯ гуфтӣ

روز بودی ثنای او گفتی

Шаб шудӣ сар ба пой ӯ хуфтӣ

شب شدی سر به پای او خفتی

Як шабӣ гуфту гӯй ӯ кардем

یک شبی گفت و گوی او کردیم

Субҳдами раҳ ба сӯй ӯ кардем

صبحدم ره به سوی او کردیم

ЁФтимш ба хории афтода

یافتیمش به خواری افتاده

Пеши сӯрат ба хок ва ҷон дода

پیش صورت به خاک و جان داده

Карда бар рӯй сафҳаи девор

کرده بر روی صفحه دیوار

Чанд байтӣ ба хӯни дида нигор

چند بیتی به خون دیده نگار

К-эии дил эй дили зи марг беғам бош

کای دل ای دل ز مرگ بی غم باش

Чун расад марги шод ва хуррам бош

چون رسد مرگ شاد و خرم باش

Тарки идбор худ гирифтам ман

ترک ادبار خود گرفتم من

Дайни дилдор худ гирифтам ман

دین دلدار خود گرفتم من

Тавба кардам зи кеши насронӣ

توبه کردم ز کیش نصرانی

Кеш ман нест ҷузи мусулмонӣ

کیش من نیست جز مسلمانی

Чашм дорам ки дар риёзи Наим

چشم دارم که در ریاض نعیم

Ману ҷонон ба ҳам шавем муқӣм

من و جانان به هم شویم مقیم

Ҷовдони рӯ ба сӯй ӯ орм

جاودان رو به سوی او آرم

Доман ӯ з даст нагузорам

دامن او ز دست نگذارم

Рафт ӯ ва ба фурсатии андак

رفت او و به فرصتی اندک

Май рӯми ман ҳам аз қафо инак

می روم من هم از قفا اینک

Шоди гаштанд азон мусулмонон

شاد گشتند ازان مسلمانان

Бар вайу дайни ваии санохонон

بر وی و دین وی ثناخوانان

Хок ӯ пеши ёр ӯ канданд

خاک او پیش یار او کندند

Ашки резон ба хокаш афканданд

اشک ریزان به خاکش افکندند

Рӯзи дигар ба бомдоди пагоҳ

روز دیگر به بامداد پگاه

Сӯии он байт ҳо фитод нигоҳ

سوی آن بیت ها فتاد نگاه

Буд карда рақам ба хӯни ҷигар

بود کرده رقم به خون جگر

Зери он байтҳо се чор дигар

زیر آن بیت ها سه چار دگر

Ки аҷаби зин сафар биёсудам

که عجب زین سفر بیاسودم

Васли ҷононсти зини сафари судам

وصل جانانست زین سفر سودم

Ба анояти ризои ман ҷустанд

به عنایت رضای من جستند

Номаҳои ?хитой ман шастанд

نامه های خطای من شستند

Ёфтам бор дар ҷавори худоӣ

یافتم بار در جوار خدای

Дод дар пешгоҳи қурбами ҷой

داد در پیشگاه قربم جای

Манам имрӯзу давлати сармад

منم امروز و دولت سرمد

Домани васли ёру айши абад

دامن وصل یار و عیش ابد

Гуфт роҳиб чу хондам он ду се ҳарф

گفت راهب چو خواندم آن دو سه حرف

Нурии андар дилам фитод шигарф

نوری اندر دلم فتاد شگرف

Хотири ман бар он гирифт ором

خاطر من بر آن گرفت آرام

Ки буд дайни ҳақи ҳамин ислом

که بود دین حق همین اسلام

Кардам аз ҷону дил ба он иқрор

کردم از جان و دل به آن اقرار

Гаштам аз дайни дигарон безор

گشتم از دین دیگران بیزار