Навбаҳорони Халифаи Бағдод

نوبهاران خلیفه بغداد

Базми ъушрат ба тарафи диҷлаи ниҳод

بزم عشرت به طرف دجله نهاد

Дошт дар пардаи шоҳидии нўхиз

داشت در پرده شاهدی نوخیز

Дар тараннуми зи пистаи шукри рез

در ترنم ز پسته شکر ریز

Чун гирифтӣ чу Зуҳра дар бар чанг

چون گرفتی چو زهره در بر چنگ

Чанг Зуҳра фитодӣ аз оҳанг

چنگ زهره فتادی از آهنگ

Бо ғуломи Халифа каз хӯбӣ

با غلام خلیفه کز خوبی

Буд меҳри сипеҳри маҳбӯбӣ

بود مهر سپهر محبوبی

Дошт чандон таъаллуқи хотир

داشت چندان تعلق خاطر

Ки набӯдӣ ба ҳоли худ ҳозир

که نبودی به حال خود حاضر

Ҳар ду мафтӯн икдгр буданд

هر دو مفتون یکدگر بودند

Балки маҷнӯн икдгр буданд

بلکه مجنون یکدگر بودند

Будашон сад нигоҳбон бар сар

بودشان صد نگاهبان بر سر

Монеъи васлашони зи якдигар

مانع وصلشان ز یکدیگر

Тоқати моҳ пардагӣ шуд тоқ

طاقت ماه پردگی شد طاق

Зотши иштиёқу доғи фироқ

زآتش اشتیاق و داغ فراق

Аз пас пардаи хуши навоеи сохт

از پس پرده خوش نوایی ساخت

Чангро бар ҳамон навои бнўохт

چنگ را بر همان نوا بنواخت

Кард қавлӣ ба ъшқбозии соз

کرد قولی به عشقبازی ساز

Пас бар он қавл баркашид овоз

پس بر آن قول برکشید آواز

Кохр эй чарх бевафое чанд

کآخر ای چرخ بی وفایی چند

Рӯҳи коҳӣу умри сое чанд

روح کاهی و عمر سایی چند

Ҳаргиз аз меҳр ту нагаштам гарм

هرگز از مهر تو نگشتم گرم

Шарм меоядам зи меҳри ту шарм

شرم می آیدم ز مهر تو شرم

Ба ки икдм ба хеши пардозам

به که یکدم به خویش پردازم

Чораи кори хештани созам

چاره کار خویشتن سازم

Буд дар пардаи дилбари дигар

بود در پرده دلبر دیگر

Ҳамчу ӯ пардаи созу ромишгар

همچو او پرده ساز و رامشگر

Гуфт ҳар сӯи касон ба ғаммозӣ

گفت هر سو کسان به غمازی

Чораи худ чигуна май созӣ

چاره خود چگونه می سازی

Парда аз пеш чок зад ки чунин

پرده از پیش چاک زد که چنین

Шуд чу моҳӣу моҳ диҷла нишин

شد چو ماهی و ماه دجله نشین

Ҳамчуи маи хешро дар оби андохт

همچو مه خویش را در آب انداخت

Ҳамчуи моҳӣ ба ғӯтаи хории сохт

همچو ماهی به غوطه خواری ساخت

Буд устодаи он ғуломи онҷо

بود استاده آن غلام آنجا

Ҷонӣ аз ҳиҷри талхкоми онҷо

جانی از هجر تلخکام آنجا

Хештанро чу вай дар оби афканд

خویشتن را چو وی در آب افکند

Кард соид ба гарданаши пайванд

کرد ساعد به گردنش پیوند

Даст дар гардан ҳам оварда

دست در گردن هم آورده

Рух наҳуфтанд ҳар ду дар парда

رخ نهفتند هر دو در پرده

Ҳар ду растанад аз манӣ ва туе

هر دو رستند از منی و تویی

Даст шастанд аз ғубори дуе

دست شستند از غبار دویی

Ҷомии ойини ошиқӣ ин аст

جامی آیین عاشقی این است

Меҳр инасту мобақӣ кин аст

مهر اینست و مابقی کین است

Гар ба дарёии ишқи дорӣ рӯй

گر به دریای عشق داری روی

Ҳамчуи ӣнони зи хеш даст бишӯй

همچو اینان ز خویش دست بشوی