Шуд хурушон ба дилхароши овоз

شد خروشان به دلخراش آواز

Ғазали сина сӯз кард оғоз

غزل سینه سوز کرد آغاز

К-эии зи ман даври рафтаи сад манзил

کای ز من دور رفته صد منزل

Карда манзил чу ҷонами андари дил

کرده منزل چو جانم اندر دل

Гарчи роҳи фироқ май сипарӣ

گرچه راه فراق می سپری

Сӯии хунини дилон наме гузарӣ

سوی خونین دلان نمی گذری

Мондаи давр аз дар ту обу гулам

مانده دور از در تو آب و گلم

Бар рух туаст чашми ҷону дилам

بر رخ توست چشم جان و دلم

Меҳр ту карда дар дилами маскан

مهر تو کرده در دلم مسکن

Дили ман бар дарат гирифтаи ватан

دل من بر درت گرفته وطن

Хоҳишам байн мабош нохоҳам

خواهشم بین مباش ناخواهم

Каз ду олами ҳамин туро хоҳам

کز دو عالم همین تو را خواهم

Бе ту бар ман балоӣ ҷон бошад

بی تو بر من بلای جان باشد

Гарчи фирдавс ҷовдон бошад

گرچه فردوس جاودان باشد

Чун бузург араб бидид он ҳол

چون بزرگ عرب بدید آن حال

Ба маломат кашид теғи мақол

به ملامت کشید تیغ مقال

К-эии писари зини раҳи хатои бози ой

کای پسر زین ره خطا باز آی

Ҷой гум кардае ба ҷои бози ой

جای گم کرده ای به جا باز آی

Тавба кун аз гуноҳкории хеш

توبه کن از گناهکاری خویش

Шарми дор аз на шрмдории хеш

شرم دار از نه شرمداری خویش

Ҳавли рӯзи шумор дар пеш аст

هول روز شمار در پیش است

Вои он кӯ на охир андеш аст

وای آن کو نه آخر اندیش است

Ёд кун аз мўоқФи ърсот

یاد کن از مواقف عرصات

Вази стодни хаҷали миёни Асоат

وز ستادن خجل میان عصات

Ишқ кон нест бар ҷамоли азал

عشق کان نیست بر جمال ازل

Ҳавасии дони з ҳар дағоу дағал

هوسی دان ز هر دغا و دغل

На муборак буд ҳавас бар мард

نه مبارک بود هوس بر مرد

Марде кун вазин ҳаваси баргард

مردیی کن وزین هوس برگرد

Гуфт к-эии бихбри зи мотами ишқ

گفت کای بیخبر ز ماتم عشق

Ғофил аз ҷонгдозии ғами ишқ

غافل از جانگدازی غم عشق

Ишқ ҳар ҷо ки бех муҳкам кард

عشق هر جا که بیخ محکم کرد

Шох аз андӯҳу мива аз ғам кард

شاخ از اندوه و میوه از غم کرد

Ба маломат ншоидш кандан

به ملامت نشایدش کندن

Ба насиҳати зи поиш афкандан

به نصیحت ز پایش افکندن

Машк монад зи буиу лаъл аз ранг

مشک ماند ز بوی و لعل از رنگ

Фалак аз ҷунбишу замини зи диранг

فلک از جنبش و زمین ز درنگ

Лек ҳошо ки ёри дили гусалам

لیک حاشا که یار دل گسلم

Рахт бар бандад аз ҳарими дилам

رخت بر بندد از حریم دلم

Ҳарфи меҳраш ки дар дил танг аст

حرف مهرش که در دل تنگ است

Ҳамчу нақш нишаста дар санг аст

همچو نقش نشسته در سنگ است

Омад аз ишқи шиша бар сангам

آمد از عشق شیشه بر سنگم

Аз маломат мазан ба сари сангам

از ملامت مزن به سر سنگم