Баъди чли рӯз каз нишоту сарвар

بعد چل روز کز نشاط و سرور

Ҳол бигузашташон бад-ӣни дастур

حال بگذشتشان بدین دستور

Дод иҷозати падар ки риё ро

داد اجازت پدر که ریا را

Моҳи шаҳру ғизоли саҳро ро

ماه شهر و غزال صحرا را

Ба арӯсии сӯй Мадина баранд

به عروسی سوی مدینه برند

Вази ғарибии раҳ ватан сипаранд

وز غریبی ره وطن سپرند

Баҳри ваии хуш амморе пардохт

بهر وی خوش عماریی پرداخت

Барги гулро зи ғунчаи маҳмили сохт

برگ گل را ز غنچه محمل ساخت

Сӣ шутур аз нафоису аҷнос

سی شتر از نفایس و اجناس

Ҷумлаи нодир ба чашми ҷинси шинос

جمله نادر به چشم جنس شناس

Бо ду сад ъзу ҳишмату ҷоҳаш

با دو صد عز و حشمت و جاهش

Кард сӯии Мадинаи ҳамроҳаш

کرد سوی مدینه همراهش

Ҳар ду бо ҳам ъиинаҳу риё

هر دو با هم عیینه و ریا

Шод ва хуррам шуданд раҳи паймо

شاد و خرم شدند ره پیما

Мътмр бо ҷамоати ансор

معتمر با جماعت انصار

Низ бар кори хеши шкргзор

نیز بر کار خویش شکرگزار

Ки ду ошиқ ба ҳам расониданд

که دو عاشق به هم رسانیدند

Дилу ҷонишони зи ғам раҳониданад

دل و جانشان ز غم رهانیدند

Ҳамаи ғофил аз онкии охири кор

همه غافل از آنکه آخر کار

Бар чаҳ хоҳад гирифт кори қарор

بر چه خواهد گرفت کار قرار

Монад то бо Мадинаи як фарсанг

ماند تا با مدینه یک فرسنگ

Ҷамъӣ аз раҳзанон бе фарҳанг

جمعی از رهزنان بی فرهنگ

Бар миёни теғ ва дар бағали найза

بر میان تیغ و در بغل نیزه

Ваз камар карда ханҷари овеза

وز کمر کرده خنجر آویزه

Ҳамаи хунини либосу дузди шиор

همه خونین لباس و دزد شعار

Ҳамаи теғи озмоӣу найзаи гузор

همه تیغ آزمای و نیزه گذار

Танги чашмони қаҳти солии ҷўъ

تنگ چشمان قحط سالی جوع

Сайдашони зби шикорашони ирбўъ

صیدشان ضب شکارشان یربوع

Айши ширинашони зи дуғи турш

عیش شیرینشان ز دوغ ترش

Фориғон аз фурӯғи донишу ҳаш

فارغان از فروغ دانش و هش

Ҳамчуи гиреҳгони туъмаи нохӯрда

همچو گرگان طعمه ناخورده

Бар баррау мяш ҳамла оварда

بر بره و میش حمله آورده

Ғофил аз гӯшае камӣн карданд

غافل از گوشه ای کمین کردند

Рӯ дар он қавм покдин карданд

رو در آن قوم پاکدین کردند

Чун ъиинаҳи ҳуҷум эшон дид

چون عیینه هجوم ایشان دید

Ғайрати ошиқӣ дар ӯ ҷанбед

غیرت عاشقی در او جنبید

Шуд чу шерон дар он масофи далер

شد چو شیران در آن مصاف دلیر

Гоҳ бо найзаи гоҳ бо шамшер

گاه با نیزه گاه با شمشیر

Чанд танро ба синаи чоки афканд

چند تن را به سینه چاک افکند

Чун сагонишон ба хӯну хоки афканд

چون سگانشان به خون و خاک افکند

Охир аз захми теғи соъиқаи бор

آخر از زخم تیغ صاعقه بار

Дод он қавмро чу деви фирор

داد آن قوم را چو دیو فرار

Лек номқблии зи кини дорӣ

لیک نامقبلی ز کین داری

Зарбатӣ зад ба синааш корӣ

ضربتی زد به سینه اش کاری

Қафаси осо ба тан фитодаш чок

قفس آسا به تن فتادش چاک

Мурғ ӯ кард рӯ ба олами пок

مرغ او کرد رو به عالم پاک

Дӯстон дар хурӯшу гиря чу меғ

دوستان در خروش و گریه چو میغ

Ки бирафт аз ҷаҳони ъиинаҳи дареғ

که برفت از جهان عیینه دریغ

Гӯши риё чу он хурӯш шунид

گوش ریا چو آن خروش شنید

Мўкнон бар сари ъиинаҳи давид

موکنان بر سر عیینه دوید

Дид нақши замини нигорӣ ро

دید نقش زمین نگاری را

Ғарқи хӯни нозанини шикорӣ ро

غرق خون نازنین شکاری را

Гашта аз чашмасор синаи танг

گشته از چشمه سار سینه تنگ

Халъати сурӯши арғавонии ранг

خلعت سروش ارغوانی رنگ

Дасти симини хизоб азон хӯн кард

دست سیمین خضاب ازان خون کرد

Чеҳраи гулгунаи ҷома гулгун кард

چهره گلگونه جامه گلگون کرد

Чеҳра бар хӯн ва хок ме молида

چهره بر خون و خاک می مالید

Вази дил дарднок ме нолид

وز دل دردناک می نالید

К-эии ъиинаҳи туро чаҳ ҳол афтод

کای عیینه تو را چه حال افتاد

КоФтоби туро завол афтод

کآفتاب تو را زوال افتاد

Сайрам аз умр бе лақои ту ман

سیرم از عمر بی لقای تو من

Кошкӣ будамӣ ба ҷои ту ман

کاشکی بودمی به جای تو من

Ақл бар ишқ ман занад ханда

عقل بر عشق من زند خنده

Ки бимирии ту зор ва ман зинда

که بمیری تو زار و من زنده

Ин бигуфту з ҷон баровард оҳ

این بگفت و ز جان برآورد آه

Рафт бо оҳи ҷон ӯ ҳамроҳ

رفت با آه جان او همراه

Зиндагӣ бевай аз вафо нашимурд

زندگی بی وی از وفا نشمرد

Рӯй бар рӯй ӯ ниҳод ва бамурд

روی بر روی او نهاد و بمرد

Тарки ҳҷронсроӣ фонӣ кард

ترک هجرانسرای فانی کرد

Рӯй дар васл ҷовдонӣ кард

روی در وصل جاودانی کرد

Дӯстон аз раҳи вафодорӣ

دوستان از ره وفاداری

Барграфтанд навҳау зорӣ

برگرفتند نوحه و زاری

Чун кунад тӯтӣ аз қафаси парвоз

چون کند طوطی از قفس پرواز

Ба хурӯш ва фиғон наёяд боз

به خروش و فغان نیاید باز

Оқибати лаби з навҳа дарбастанд

عاقبت لب ز نوحه دربستند

Баҳри таҷҳизашони камари бастанд

بهر تجهیزشان کمر بستند

Дида аз ғами пари обу синаи кабоб

دیده از غم پر آب و سینه کباب

Поки шстндшон ба машку гулоб

پاک شستندشان به مشک و گلاب

Аз ҳариру каттон кафан карданд

از حریر و کتان کفن کردند

Дар яке қабрашон ватан карданд

در یکی قبرشان وطن کردند

Дар таҳи хоки ғарқи хуноба

در ته خاک غرق خونابه

То қиёмат шуданд ҳмхўобаҳ

تا قیامت شدند همخوابه