Ҳақ чу он ваҳм ва он гумон донист

حق چو آن وهم و آن گمان دانست

Чораи он дар имтиҳон донист

چاره آن در امتحان دانست

Баҳри нақди халили хости маҳак

بهر نقد خلیل خواست محک

Дод фармон ки фирқае зи малик

داد فرمان که فرقه ای ز ملک

Халъат аз сӯрат башар карданд

خلعت از صورت بشر کردند

Сбҳаҳи гӯйон бар ӯ гузар карданд

سبحه گویان بر او گذر کردند

Бонги тасбеҳу наъраи тҳлил

بانگ تسبیح و نعره تهلیل

Бар гирифтанд дар ҷавори халил

بر گرفتند در جوار خلیل

Зон навойу садои ҷони афзой

زان نوای و صدای جان افزای

Ақлу ҳуш халил рафт аз ҷой

عقل و هوش خلیل رفت از جای

Ном ҷонон шунид ва ҷон ифшоанд

نام جانان شنید و جان افشاند

Остин бар ҳама ҷаҳон ифшоанд

آستین بر همه جهان افشاند

эй хуши он нағмаҳои дардомез

ای خوش آن نغمه های دردآمیز

Ки буд завқи бахшу шӯрангез

که بود ذوق بخش و شورانگیز

Бар кунад ақлро зи беху зи бен

بر کند عقل را ز بیخ و ز بن

Нав кунад дар дарунаи ишқи куҳан

نو کند در درونه عشق کهن

Чун шуданд он гуруҳи сбҳаҳи сарой

چون شدند آن گروه سبحه سرای

Хомаш аз сбҳаҳҳои ҳуши рубой

خامش از سبحه های هوش ربای

Бо худ омад халил ва дод овоз

با خود آمد خلیل و داد آواز

Кини наворо з нав кунед оғоз

کین نوا را ز نو کنید آغاز

Ҷони ман аз самоъ ношудаи сайр

جان من از سماع ناشده سیر

Бар хамӯшӣ чаро шадиди далер

بر خموشی چرا شدید دلیر

Ҳолат суфиён нагашта тамом

حالت صوفیان نگشته تمام

Бар мғнӣ буд сукути ҳаром

بر مغنی بود سکوت حرام

Нест дар мазҳаби мусулмонӣ

نیست در مذهب مسلمانی

Ҷуз ба итмоми забҳи қурбонӣ

جز به اتمام ذبح قربانی

Мурғро каз кафи ту дона каш аст

مرغ را کز کف تو دانه کش است

Ним бсмл раҳо кунӣ на хуш аст

نیم بسمل رها کنی نه خوش است

ё макун қасди ҳеҷ ҷондорӣ

یا مکن قصد هیچ جانداری

ё чу киштии тамоми каши борӣ

یا چو کشتی تمام کش باری

Ним кушта на мурдаи неи зиндаи сет

نیم کشته نه مرده نی زنده ست

Ҷони ошиқ ба он на арзандаи сет

جان عاشق به آن نه ارزنده ست

Ҳоли аҳли залол дар уқбо

حال اهل ضلال در عقبی

Лоямути омадаи сету лои яҳё

لایموت آمده ست و لا یحیی

Қудсёни гавҳар адаб сифтанд

قدسیان گوهر ادب سفتند

Дар ҷавоби халил ҳақ гуфтанд

در جواب خلیل حق گفتند

То кӣ ин зикр ройгон гӯйем

تا کی این ذکر رایگان گوییم

Кор кардем музд он ҷӯйем

کار کردیم مزد آن جوییم

Кор бе музди ҳеҷ кас накунад

کار بی مزد هیچ کس نکند

Музди дидаи зи кор бас накунад

مزد دیده ز کار بس نکند

Кори хоҳӣ ба музд бигушо даст

کار خواهی به مزد بگشا دست

Гиреҳ аз кори музди бигушодаи сет

گره از کار مزد بگشاده ست

Зончаҳ дорам з мол гуфту ъқор

زانچه دارم ز مال گفت و عقار

намекунам бар шумо ду донги нисор

می کنم بر شما دو دانگ نثار

Бор дигар кунед баҳри худо

بار دیگر کنید بهر خدا

Ин навой тараб физой адо

این نوای طرب فزای ادا

Бар баёни балиғу лафзи фасеҳ

بر بیان بلیغ و لفظ فصیح

Барграфтанд қудсёни тасбеҳ

برگرفتند قدسیان تسبیح

Бонги қуддусу наъраи сбўҳ

بانگ قدوس و نعره سبوح

Шуд броҳимро муҳайиҷи рӯҳ

شد براهیم را مهیج روح

Дилу ҷонаш дар эҳтизоз омад

دل و جانش در اهتزاز آمد

Ваҷду ҳоли гузашта боз омад

وجد و حال گذشته باز آمد

Ваҷду ҳоле чунонкӣ ҳаст маҳол

وجد و حالی چنانکه هست محال

Дараки он пеши ақлу ваҳму хаёл

درک آن پیش عقل و وهم و خیال

Балки норуста аз хаёлу гумон

بلکه نارسته از خیال و گمان

Нест идроки он туро имкон

نیست ادراک آن تو را امکان

Қудсёни бози лаби фурӯи бастанд

قدسیان باز لب فرو بستند

Зон садо ва хамӯш бинишастанд

زان صدا و خموش بنشستند

Бонги бардошти он сутӯдаи сайр

بانگ برداشت آن ستوده سیر

Ки фидо мекунам ду донг дигар

که فدا می کنم دو دانگ دگر

Бози ин зикрро иъода кунед

باز این ذکر را اعاده کنید

Шӯришу ваҷди ман зиёда кунед

شورش و وجد من زیاده کنید

Ҷони ман моҳӣасту зикри ҳақи об

جان من ماهی است و ذکر حق آب

Сабри моҳӣ аз об нест савоб

صبر ماهی از آب نیست صواب

Моҳӣ аз оби сабри натавонад

ماهی از آب صبر نتواند

Вар кунад сабри зинда кӣ монад

ور کند صبر زنده کی ماند

Ҳар чаҳ аз об бар канор буд

هر چه از آب بر کنار بود

Он на моҳӣ ки сусмор буд

آن نه ماهی که سوسمار بود

Сусмораст зери реги равон

سوسمار است زیر ریگ روان

Моҳяш мебаранд халқи гумон

ماهیش می برند خلق گمان

Сбҳаҳ хонон ки музд ҷӯй шуданд

سبحه خوانان که مزد جوی شدند

Музди диданду сбҳаҳ гӯй шуданд

مزد دیدند و سبحه گوی شدند

Ҳои ва ҳўиӣ фиканд дар малакӯт

های و هویی فکند در ملکوت

Зикри зўолкбрёءу алҷбрўт

ذکر ذوالکبریاء و الجبروت

Шуд халил аз самоъи он бе хеш

شد خلیل از سماع آن بی خویش

Сохт таии пардаи вуҷӯд аз пеш

ساخت طی پرده وجود از پیش

Кард бар худ либос ҳастӣ шқ

کرد بر خود لباس هستی شق

Сар бурун зад з ҷайб ҳастӣ ҳақ

سر برون زد ز جیب هستی حق

Чун дигар бораи зумраи малакӯт

چون دگر باره زمره ملکوت

Бар лаб худ заданд меҳри сукут

بر لب خود زدند مهر سکوت

Нола шавқ барграфт халил

ناله شوق برگرفت خلیل

Кончаҳ дорам ман аз касӣру қалил

کانچه دارم من از کثیر و قلیل

Ҷумларо мекунам фидои шумо

جمله را می کنم فدای شما

То зи ҳам нгслд навой шумо

تا ز هم نگسلد نوای شما

Мншиниди азин сурӯд хамӯш

منشینید ازین سرود خموش

Ки шудам дар самоъи он ҳамаи гӯш

که شدم در سماع آن همه گوش

Бози оғози он наво карданд

باز آغاز آن نوا کردند

Вирди тасбеҳи худ адо карданд

ورد تسبیح خود ادا کردند

Шуд халил аз навой эшон маст

شد خلیل از نوای ایشان مست

Дод якборагии Аннан аз даст

داد یکبارگی عنان از دست

Вақт хуш ёфт зон таронаи хуш

وقت خوش یافت زان ترانه خوش

Даст ҳиммат фишонд сӯфӣ вааш

دست همت فشاند صوفی وش

Ҳар чаҳ будаш зи малику моли писанд

هر چه بودش ز ملک و مال پسند

Ҷумла дар пои мутрибони афканд

جمله در پای مطربان افکند

Дар самоъӣ ки дар вай аз сари завқ

در سماعی که در وی از سر ذوق

Нафишонд ҳариқи шуълаи шавқ

نفشاند حریق شعله شوق

Бар худу халқи остини видоъ

بر خود و خلق آستین وداع

Гирди худ гаштанаст ва он на самоъ

گرد خود گشتن است و آن نه سماع

зи оташи имтиҳон чу иброҳӣм

ز آتش امتحان چو ابراهیم

Холис омад чу зари нобу салим

خالص آمد چو زر ناب و سلیم

Қудсёни пеш ӯ шуданд аён

قدسیان پیش او شدند عیان

Ки расӯлем аз худои ҷаҳон

که رسولیم از خدای جهان

Одамӣ нестем мо маликем

آدمی نیستیم ما ملکیم

Нақди пинҳонии туро маҳакем

نقد پنهانی تو را محکیم

Омадаи баҳр имтиҳон тӯйем

آمده بهر امتحان توییم

Ноқиди махзан ниҳон тӯйем

ناقد مخزن نهان توییم

Ллаҳи алҳмди комдӣ ба шумор

لله الحمد کامدی به شمار

Чун зари даҳ диҳии тамоми айёр

چون زر ده دهی تمام عیار

Ту халилӣ ва дар ту ишқи худоӣ

تو خلیلی و در تو عشق خدای

Мтхлл шудаи зи сар то пой

متخلل شده ز سر تا پای

Ҷузви ҷузви ту аз қадам то фарқ

جزو جزو تو از قدم تا فرق

Гашта дар хулату муҳаббати ғарқ

گشته در خلت و محبت غرق

Бандаи мнъмӣ на банди нъм

بنده منعمی نه بند نعم

Аз Фўоти нъми туро чаҳ ?илам

از فوات نعم تو را چه الم

Гар нъми фӣ алмисл наҚум гардад

گر نعم فی المثل نقم گردد

Нест ишқи ту он ки кам гардад

نیست عشق تو آن که کم گردد

Чун дилат аз худои ншкибд

چون دلت از خدای نشکیبد

Тоҷи хулати ҳамин туро зебад

تاج خلت همین تو را زیبد

Ҳар гумоне ки доштем ту ро

هر گمانی که داشتیم تو را

Гашти равшан ки саҳв буду хато

گشت روشن که سهو بود و خطا

Ишқи ту зотӣаст на арзӣ

عشق تو ذاتی است نه عرضی

Гашта софии зи шўб ҳар ғаразӣ

گشته صافی ز شوب هر غرضی

Ишқ чун бар ҷамоли зот буд

عشق چون بر جمال ذات بود

Ҳоши ллаҳ ки бесабот буд

حاش لله که بی ثبات بود