Буд шухӣ нишаста бар лаби бом

بود شوخی نشسته بر لب بام

Бо фурӯзони рухӣ чу моҳи тамом

با فروزان رخی چو ماه تمام

Бар шикастаи кулоҳи гӯшаи ноз

بر شکسته کلاه گوشه ناز

Гашта нозаши ҳалоки аҳли ниёз

گشته نازش هلاک اهل نیاز

Перӣ омад сифеди мӯӣ шуда

پیری آمد سفید موی شده

Пуштӣ аз бори дили ду тӯй шуда

پشتی از بار دل دو توی شده

Рӯй худро ба хок ме молида

روی خود را به خاک می مالید

Вази дил дарднок ме нолид

وز دل دردناک می نالید

К-эии писар аз ту сина чок шудам

کای پسر از تو سینه چاک شدم

Раҳматӣ каз ғамат ҳалок шудам

رحمتی کز غمت هلاک شدم

Пеш азон каз ғамати бимирами зор

پیش ازان کز غمت بمیرم زار

Ҳоҷати ман ба як нигоҳ барор

حاجت من به یک نگاه برآر

Гуфт бо ӯ писар ба ишва гарӣ

گفت با او پسر به عشوه گری

Ман ки бошам ки ту ба ман нигарӣ

من که باشم که تو به من نگری

Дар баробари нигари бародари ман

در برابر نگر برادر من

Ки ба хӯбӣаст сад баробари ман

که به خوبیست صد برابر من

Пери мискин чу он тараф нагирист

پیر مسکین چو آن طرف نگریست

То бибинад ки дар баробар кист

تا ببیند که در برابر کیست

Даст зад он ба хӯни халқи далер

دست زد آن به خون خلق دلیر

Вази лаби бомаши аўФкнд ба зер

وز لب بامش اوفکند به زیر

Кон ки моро ба ишқи номи барад

کان که ما را به عشق نام برد

Дар рухи дайгарӣ чаро нигарад

در رخ دیگری چرا نگرد

Ҷомӣ аз ғайри дӯст дида бидӯз

جامی از غیر دوست دیده بدوز

Вар на аз дида хӯн фишон шабу рӯз

ور نه از دیده خون فشان شب و روز

Гар на аз васли баҳра вар бошӣ

گر نه از وصل بهره ور باشی

Борӣ аз ҳиҷри навҳа гар бошӣ

باری از هجر نوحه گر باشی