Ҳам з вай оваранд каз асҳоб

هم ز وی آورند کز اصحاب

Дид шахсияташи баъди марг ба хоб

دید شخصیتش بعد مرگ به خواب

Ки басии шӯр ва беқарорӣ дошт

که بسی شور و بی قراری داشت

Гиряу изтироб ва зорӣ дошт

گریه و اضطراب و زاری داشت

Гуфт шихо чаҳ ҳолатаст ту ро

گفت شیخا چه حالت است تو را

Ки зи мурдан малолатаст ту ро

که ز مردن ملالت است تو را

Гӯйӣ аз ҳоли худ на хурсандӣ

گویی از حال خود نه خرسندی

Ки бад-ӣни олами орзӯмандӣ

که بدین عالم آرزومندی

Гуфт ореи баси орзӯмандам

گفت آری بس آرزومندم

Ки ба дунёи баради худовандам

که به دنیا برد خداوندم

На паии ҷоҳу молу зинату зар

نه پی جاه و مال و زینت و زر

На паии ваъзу маҷлису минбар

نه پی وعظ و مجلس و منبر

Балки аз баҳри онкӣ то пайваст

بلکه از بهر آنکه تا پیوست

Ҷуз Асое набошадам дар даст

جز عصایی نباشدم در دست

Ба ҳамаи кӯйҳо дрорми сар

به همه کویها درآرم سر

Як ба як хонаро бикӯбам дар

یک به یک خانه را بکوبم در

Соҳиби хонаро даҳуми овоз

صاحب خانه را دهم آواز

К-эии паии ҳеҷ монда аз ҳамаи боз

کای پی هیچ مانده از همه باز

Умр бигузашт дар парешоне

عمر بگذشت در پریشانی

Бингар каз чаҳ боз май Монӣ

بنگر کز چه باز می مانی

Ҷомии анфоси умр муғтанам аст

جامی انفاس عمر مغتنم است

Инқитоъи ҳаёт дмбдм аст

انقطاع حیات دمبدم است

Кори имрӯзро мабош асир

کار امروز را مباش اسیر

Баҳри фардои захира Эй баргир

بهر فردا ذخیره ای برگیر

Рӯзи умрат ба вақт аср расед

روز عمرت به وقت عصر رسید

Асри ту то намоз шом кашид

عصر تو تا نماز شام کشید

Хуфтани хоби марг наздик аст

خفتن خواب مرگ نزدیک است

Мавҷи гирдоби марг наздик аст

موج گرداب مرگ نزدیک است

Пеши азин ҳамчуи синаи торикон

پیش ازین همچو سینه تاریکان

Манишин бе хабари зи наздикон

منشین بی خبر ز نزدیکان