Сарвари хайли ғозёни ғозон

سرور خیل غازیان غازان

Бар сари душманон дайн тозон

بر سر دشمنان دین تازان

Рӯзӣ аз шаҳр кард азми шикор

روزی از شهر کرد عزم شکار

Дар раҳаш бар диҳӣ фитод гузор

در رهش بر دهی فتاد گذار

Ба таъаддӣ гирифт носара Эй

به تعدی گرفت ناسره ای

Аз фақирии зи коҳи тубра Эй

از فقیری ز کاه توبره ای

Хост аз ваии фақир деҳқон дод

خواست از وی فقیر دهقان داد

Ба сёстгриш фармон дод

به سیاستگریش فرمان داد

Гуфт бо шаҳи вазир визр андӯз

گفت با شه وزیر وزر اندوز

Баҳри зулмии ҳазор узр омӯз

بهر ظلمی هزار عذر آموز

К-эии шҳншаҳ барои муштии коҳ

کای شهنشه برای مشتی کاه

Ба сиёсати марези хӯни сипоҳ

به سیاست مریز خون سپاه

Шоҳ гуфт эй ба кори адли забун

شاه گفت ای به کار عدل زبون

Гар наризам барои коҳиши хӯн

گر نریزم برای کاهش خون

Коҳро чун гирифт ҷӯ хоҳад

کاه را چون گرفت جو خواهد

Ҷони деҳқон барои ҷӯи коҳад

جان دهقان برای جو کاهد

Вари зи ҷӯ низ дорамаш маъзӯр

ور ز جو نیز دارمش معذور

Бар ваии орад барои гандуми зӯр

بر وی آرد برای گندم زور

Вари ҷаҳд аз сиёсати гандум

ور جهد از سیاست گندم

Тамаъи орад ба хонаи мардум

طمع آرد به خانه مردم

Оташ уфтад чу дар дар хона

آتش افتد چو در در خانه

Боядаш зи оби кишти мардона

بایدش ز آب کشت مردانه

Каз дар хона чун ба бом расад

کز در خانه چون به بام رسد

Кӣ кас аз куштанаш ба ком расад

کی کس از کشتنش به کام رسد

Пас бифармуд то кунанд сипоҳ

پس بفرمود تا کنند سپاه

Хирмании коҳи гирд бар сари роҳ

خرمنی کاه گرد بر سر راه

Ҷо ба болои хирманаши созанд

جا به بالای خرمنش سازند

Вондри он хирман оташ андозанд

واندر آن خرمن آتش اندازند

Оташ афтод чун дар он хирман

آتش افتاد چون در آن خرمن

Шуд ҷаҳон аз фурӯғи он равшан

شد جهان از فروغ آن روشن

Зулмати зулм аз ҷаҳон бархест

ظلمت ظلم از جهان برخاست

Ҷон золим фитод дар каму кост

جان ظالم فتاد در کم و کاست

Илми нури адл бар сар зад

علم نور عدل بر سر زد

Сар бар ин на равоқ ахзар зад

سر بر این نه رواق اخضر زد