Шоҳи Тирмизи канизакии зебо

شاه ترمذ کنیزکی زیبا

Дошт дилкаш чу нақш бар дебо

داشت دلکش چو نقش بر دیبا

Ёфт дар дил ба сӯй ӯ майлӣ

یافت در دل به سوی او میلی

Балки бар кишти оқибати силӣ

بلکه بر کشت عاقبت سیلی

Ишқ дар дил чу шуд қавии бунёд

عشق در دل چو شد قوی بنیاد

Рахна дар кори малик ва дайн афтод

رخنه در کار ملک و دین افتاد

Як шабӣ рӯй бар замин молида

یک شبی روی بر زمین مالید

Ба дуо аз дил ҳазин нолид

به دعا از دل حزین نالید

К-эии худованди осмону замин

کای خداوند آسمان و زمین

Бандаи ҳукми ту ҳам он ва ҳам ин

بنده حکم تو هم آن و هم این

Корам аз даст рафт дастами гир

کارم از دست رفت دستم گیر

Дасти ҷони ҳавои пурситами гир

دست جان هوا پرستم گیر

Пеши азин доштами дилии сода

پیش ازین داشتم دلی ساده

Аз ҳавоҳои нафаси озода

از هواهای نفس آزاده

Нек аз бад бидон шнохтмӣ

نیک از بد بدان شناختمی

Кори некон ба он бсохтмӣ

کار نیکان به آن بساختمی

Дилрабоеи бабради он дил ро

دلربایی ببرد آن دل را

Ба ду сад ғами супурди он дил ро

به دو صد غم سپرد آن دل را

Нақш ӯем зи лавҳ дил битарош

نقش اویم ز لوح دل بتراش

Покаш аз лавҳи об ва гул битарош

پاکش از لوح آب و گل بتراش

Сар ба сар кун зиёну судаш ро

سر به سر کن زیان و سودش را

Ба адами боз бар вуҷӯдаш ро

به عدم باز بر وجودش را

То ба тадбири малики пардозам

تا به تدبیر ملک پردازم

Кор аз кори мондагони созам

کار از کار ماندگان سازم

Ин бигуфту сиришки хунини рехт

این بگفت و سرشک خونین ریخت

Хоки мҳробгаҳ ба хӯн омехт

خاک محرابگه به خون آمیخت

Гиря аз соҳиби дуо бе қил

گریه از صاحب دعا بی قیل

Бар вуҷӯд иҷобатаст далел

بر وجود اجابت است دلیل

Бомдододн ки по ба тахти ниҳод

بامدادادن که پا به تخت نهاد

Бозаши он бут ба синаи рахти ниҳод

بازش آن بت به سینه رخت نهاد

Аҳди наврӯз буду фасли баҳор

عهد نوروز بود و فصل بهار

Домани гул ба каф чу домани ёр

دامن گل به کف چو دامن یار

Хайма аз ҳади шаҳр берун зад

خیمه از حد شهر بیرون زد

Сояи бон бар канор Ҷайҳун зад

سایه بان بر کنار جیحون زد

Дид аз сабза бар лаби Ҷайҳун

دید از سبزه بر لب جیحون

Гстридаҳи бисоти сқлотўн

گستریده بساط سقلاطون

Дасти ҷонон ба сад нишот ба даст

دست جانان به صد نشاط به دست

Шоду хуррам бар он бисот нишаст

شاد و خرم بر آن بساط نشست

Ончии асбоби Комронӣ буд

آنچه اسباب کامرانی بود

Вончаҳи зи олоти шодмонӣ буд

وانچه ز آلات شادمانی بود

Гарчи ҷо бар канор дарё дошт

گرچه جا بر کنار دریا داشت

Ҳама бо икдгр муҳайё дошт

همه با یکدگر مهیا داشت

Нимрўзон ки вақташон хуш шуд

نیمروزان که وقتشان خوش شد

Дили сӯии баҳрашони Аннан каш шуд

دل سوی بحرشان عنان کش شد

Заврақӣ чун ҳилол аз зари ноб

زورقی چون هلال از زر ناب

Ҷамъ дар ваии нишотро асбоб

جمع در وی نشاط را اسباب

Пеши шоҳ ва канизак овараданд

پیش شاه و کنیزک آوردند

Моҳу хур дар ҳилол ҷо карданд

ماه و خور در هلال جا کردند

Шуд равони заврақ аз канораи шат

شد روان زورق از کناره شط

намебурид обро ба сина чу бт

می برید آب را به سینه چو بط

Дошт шоҳ аз нишоти пардозӣ

داشت شاه از نشاط پردازی

Ҳамчу бар бт фиканда шаҳбозӣ

همچو بر بط فکنده شهبازی

Ногаҳони мавҷӣ аз миён бархест

ناگهان موجی از میان برخاست

Зон ду заврақ нишин фиғон бархест

زان دو زورق نشین فغان برخاست

Рафт заврақ ба мавҷи оби фурӯ

رفت زورق به موج آب فرو

Шуд ба мағриби ду офтоби фурӯ

شد به مغرب دو آفتاب فرو

Шаҳ ба ҳасрати канизро бгзошт

شه به حسرت کنیز را بگذاشت

Ба шинои раҳ ба сӯии шати бардошт

به شنا ره به سوی شط برداشت

Чун азон лаҷа бар канор расед

چون ازان لجه بر کنار رسید

Асарӣ зон гузида ёр надид

اثری زان گزیده یار ندید

Шуд зи сидқӣ ки буд дар талабаш

شد ز صدقی که بود در طلبش

Ба иҷобати қарини дуои шабаш

به اجابت قرین دعای شبش

Тоза шуд расми подшоҳӣ ӯ

تازه شد رسم پادشاهی او

Бо ҳамаи халқи никхўоҳӣ ӯ

با همه خلق نیکخواهی او

Ореи онҷо ки ҳукми ҳшёрист

آری آنجا که حکم هشیاریست

Ошиқии зиди ммлктдорист

عاشقی ضد مملکتداریست

Уфтад аз ишқи малик дар каму кост

افتد از عشق ملک در کم و کاست

Ишқу шоҳӣ ба ҳам наёяд рост

عشق و شاهی به هم نیاید راست