Ба ғазаби ҷони ҳеҷ каси мхрош

به غضب جان هیچ کس مخراش

Ҳарфи осоиш аз дили метрааш

حرف آسایش از دل متراش

Ғазаб омад харошгар чу арра

غضب آمد خراشگر چو اره

Аррааст он балӣ вале ду сира

اره است آن بلی ولی دو سره

Нохрошидаҳи хотири ту нахуст

ناخراشیده خاطر تو نخست

Кӣ буд дилхарошӣ аз ту дуруст

کی بود دلخراشی از تو درست

зи оташӣ каз ғазаб барафрӯзӣ

ز آتشی کز غضب برافروزی

Авлои хону мони худ сӯзӣ

اولا خان و مان خود سوزی

Ончӣ бар мардум канора расад

آنچه بر مردم کناره رسد

зи оташати дӯд ё шарора расад

ز آتشت دود یا شراره رسد

Асли он дар дилат фурӯхта аст

اصل آن در دلت فروخته است

Ки азон хирмани ту сӯхта аст

که ازان خرمن تو سوخته است

Об ҳлмӣ бизан бар он оташ

آب حلمی بزن بر آن آتش

То науфтад ба дигарон оташ

تا نیفتد به دیگران آتش

Хашм бо дигарон сегӣу ддист

خشم با دیگران سگی و ددیست

Венаи сегӣу дадии бихрдист

وین سگی و ددی بیخردیست

Ҳар киро аз хирад мадад бошад

هر که را از خرد مدد باشد

Кӣ дар он тан диҳад ки дад бошад

کی در آن تن دهد که دد باشد

Неши дандони хӯку панҷаи гург

نیش دندان خوک و پنجه گرگ

Баҳр озор шуд балои бузург

بهر آزار شد بلای بزرگ

Сӯии озорашон чу роҳӣ нест

سوی آزارشان چو راهی نیست

Панҷау нешро гуноҳӣ нест

پنجه و نیش را گناهی نیست

зи одамизода чун касе ранҷаи сет

ز آدمیزاده چون کسی رنجه ست

Хӯк бенешу гург бе панҷаи сет

خوک بی نیش و گرگ بی پنجه ست

Хашм хуш бошад аз барои худоӣ

خشم خوش باشد از برای خدای

На зи васвоси нафаси бади фармой

نه ز وسواس نفس بد فرمای

Чун барои худо буд хашмат

چون برای خدا بود خشمت

Аз ду бинии ҷудо буд чашмат

از دو بینی جدا بود چشمت

Он на чашмаст ғайрат дайн аст

آن نه چشم است غیرت دین است

Ваз дар офарин ва таҳсин аст

وز در آفرین و تحسین است

Ҷунбиши хашм чун зи нафас бад аст

جنبش خشم چون ز نفس بد است

Болаши деву коҳиш хирад аст

بالش دیو و کاهش خرد است

Ба ки аз дев дил бипардозӣ

به که از دیو دل بپردازی

Хашмро зери дасти худ созӣ

خشم را زیر دست خود سازی