Шуд ба пеши расӯли беваи занӣ

شد به پیش رسول بیوه زنی

Аз ниҳоли қабул мива кунӣ

از نهال قبول میوه کنی

Васф ӯ кард бо расӯл касе

وصف او کرد با رسول کسی

Зад зи аъмоли хайр ӯ нафасӣ

زد ز اعمال خیر او نفسی

Ки ҳамаи рӯз рӯза ме дорад

که همه روز روزه می دارد

Ҳамаи шаби ҷуз намоз нагузорад

همه شب جز نماز نگذارد

Лекин аз ҷӯади даст ӯ бастаи сет

لیکن از جود دست او بسته ست

Раги ҷонаш ба бухли пайвастаи сет

رگ جانش به بخل پیوسته ست

Гуфт хатми русул ки доману ҷайб

گفت ختم رسل که دامن و جیب

Кошаши олӯда будӣ аз ҳамаи айб

کاشش آلوده بودی از همه عیب

Ваз бахилӣ набӯдяш баста

وز بخیلی نبودیش بسته

Даст аз базли моли пайваста

دست از بذل مال پیوسته

Ҳар куҷои бухли фахри пай сипар аст

هر کجا بخل فخر پی سپر است

Ҳар куҷои ҷӯади айбҳо ҳунар аст

هر کجا جود عیبها هنر است