Буд дар аҳди буъалии сино

بود در عهد بوعلی سینا

Он ба канаи усӯли тиби бино

آن به کنه اصول طب بینا

зи оли буйаи яке сутӯдаи хисол

ز آل بویه یکی ستوده خصال

Шуд зи мохўлёи парешони ҳол

شد ز ماخولیا پریشان حال

Бонг мезад ки кам буд дар даҳ

بانگ می زد که کم بود در ده

Ҳеҷ говӣ ба сони ман фарбеҳ

هیچ گاوی به سان من فربه

Ошпазгар пазади Ҳарисаи зи ман

آشپز گر پزد هریسه ز من

Гардадаш ганҷи сими кӣсаи зи ман

گرددش گنج سیم کیسه ز من

Зуд бошеду ҳалқ ман бибаред

زود باشید و حلق من ببرید

Ба дукони Ҳариса паз сипаред

به دکان هریسه پز سپرید

Субҳ то шоми ҳол ӯ ин буд

صبح تا شام حال او این بود

Бо ҳарифони мақол ӯ ин буд

با حریفان مقال او این بود

Нагузаштӣ зи рӯзу шаби донагӣ

نگذشتی ز روز و شب دانگی

Ки чу говон набӯдяш бонгӣ

که چو گاوان نبودیش بانگی

Ки ба зӯдӣ ба корд ё ханҷар

که به زودی به کارد یا خنجر

Бкшидм ки мешавам лоғар

بکشیدم که می شوم لاغر

То ба ҷое расед кӯ на ғизо

تا به جایی رسید کو نه غذا

Хӯрд аз дасти ҳеҷ кас на даво

خورد از دست هیچ کس نه دوا

Аҳли тиби роҳи аҷзи бспрднд

اهل طب راه عجز بسپردند

Истионат ба буъалии бурданд

استعانت به بوعلی بردند

Гуфт сӯяш қадам наед аз роҳ

گفت سویش قدم نهید از راه

Муждаи гӯйон ки бомдоди пагоҳ

مژده گویان که بامداد پگاه

Ки расад баҳри куштанат ба шитоб

که رسد بهر کشتنت به شتاب

Шина дар дасти хоҷаи қассоб

شنه در دست خواجه قصاب

Рафт азин муждаи зӯри гаронӣҳо

رفت ازین مژده زور گرانیها

Кард изҳори шодмонӣ ҳо

کرد اظهار شادمانی ها

Бомдодон ки буъалӣ бархест

بامدادان که بوعلی برخاست

Шуд сӯии манзилаш ки гов куҷост

شد سوی منزلش که گاو کجاست

Омад ва хуфт дар миёни сарой

آمد و خفت در میان سرای

Ки манам гови ҳону ҳони пеши ой

که منم گاو هان و هان پیش آی

Буъалии дасту пош сахт бибаст

بوعلی دست و پاش سخت ببست

Корд бар корд тез кард ва нишаст

کارد بر کارد تیز کرد و نشست

Баради қассоби вори кафи сӯяш

برد قصاب وار کف سویش

Дид ҳанҷори пушту паҳлуяш

دید هنجار پشت و پهلویش

Гуфт кини гов лоғараст ҳануз

گفت کین گاو لاغر است هنوز

Маслиҳат нест куштанаши имрӯз

مصلحت نیست کشتنش امروز

Чанд рӯзяш бар алаф бандед

چند روزیش بر علف بندید

Як замонаш гурусна мапасндед

یک زمانش گرسنه مپسندید

То чу фарбеҳ шавад баронам теғ

تا چو فربه شود برانم تیغ

Набӯд афсӯси забҳ ӯу дареғ

نبود افسوس ذبح او و دریغ

Дасту поиши з банд бикшоданд

دست و پایش ز بند بگشادند

Хӯрданиҳоаш пеш биниҳоданд

خوردنی هاش پیش بنهادند

Ҳар чаҳ додандаш аз ғизоу даво

هر چه دادندش از غذا و دوا

Ҳамаро хӯрд бехилофу або

همه را خورد بی خلاف و ابا

То чу говон азон шавад фарбеҳ

تا چو گاوان ازان شود فربه

Шуд худ ӯ аз хаёли говӣ ба

شد خود او از خیال گاوی به