«гар айби сари зулфи бут аз костан аст

«گر عیب سر زلف بت از کاستن است

Чаҳ ҷой ба ғами нишастан ва хостн аст

چه جای به غم نشستن و خاستن است

Вақти тарабу нишот ва мехостан аст

وقت طرب و نشاط و می خواستن است

Короиши сарви ҳам з перостанаст »

کآرایش سرو هم ز پیراستن است »

Буд Аёзи он ба некуии мумтоз

بود ایاز آن به نیکویی ممتاز

Аз ҳамаи лаъибатони чину тароз

از همه لعبتان چین و طراز

Офтобии зи осмони умед

آفتابی ز آسمان امید

Сарвӣ аз боғи раҳмати ҷовид

سروی از باغ رحمت جاوید

Ҷабҳааш нури субҳи беҳрузӣ

جبهه اش نور صبح بهروزی

Кор ӯ рӯзи давлати афрӯзӣ

کار او روز دولت افروزی

Абрӯяши қиблаи сафои кишон

ابرویش قبله صفا کیشان

Тоқи миҳроб тоъат андишон

طاق محراب طاعت اندیشان

Чашм ӯ шери гири оҳӯии маст

چشم او شیر گیر آهوی مست

Сифати шерони азуи гирифтаи шикаст

صفت شیران ازو گرفته شکست

Даҳании ҳамчуи айши ошиқи танг

دهنی همچو عیش عاشق تنگ

Ду лабаш бо сиришк ӯ икрнг

دو لبش با سرشک او یکرنگ

Ғабғабаш буд бо зқн ба ду ним

غبغبش بود با ذقن به دو نیم

Себӣ аз миваи зори боғи Наим

سیبی از میوه زار باغ نعیم

Бар лабаши ҳамчуи Хизри тозаи набот

بر لبش همچو خضر تازه نبات

Омадатар буруни зи оби ҳаёт

آمده تر برون ز آب حیات

Мутаносиби зи фарқ то ба қадам

متناسب ز فرق تا به قدم

Мутавозеъи зи шоҳ то ба ҳашам

متواضع ز شاه تا به حشم

Ҳам адаби ҳам ҷамол бо ҳам дошт

هم ادب هم جمال با هم داشت

Ончии беруни азин буд кам дошт

آنچه بیرون ازین بود کم داشت

Дар адои ҳуқуқи хизмати шоҳ

در ادای حقوق خدمت شاه

Нншстии зи пои бегау гоҳ

ننشستی ز پای بیگه و گاه

Хотири шоҳ буд шефта аш

خاطر شاه بود شیفته اش

Вази ҷамолу адаби фирефта аш

وز جمال و ادب فریفته اش

Як шабии шаҳ ба базм бода нишаст

یک شبی شه به بزم باده نشست

Ёфт таъсири бода бар ваии даст

یافت تأثیر باده بر وی دست

Даст ишқаш битофт домани ақл

دست عشقش بتافت دامن عقل

Шавқ васлаш бсухт хирмани ақл

شوق وصلش بسوخت خرمن عقل

Нақди ҷон дар раҳи ниёзи ниҳод

نقد جان در ره نیاز نهاد

Чашм бар талъати Аёзи кушод

چشم بر طلعت ایاز گشاد

Дид зулфӣ ки аз биногвашаш

دید زلفی که از بناگوشش

Сарнигӯни сари ниҳода бар дӯшаш

سرنگون سر نهاده بر دوشش

Банд дар банду ҳалқа дар ҳалқа

بند در بند و حلقه در حلقه

Банди сад ҷону дил ба ҳар ҳалқа

بند صد جان و دل به هر حلقه

Сунбули хами гирифта тоб зада

سنبل خم گرفته تاب زده

Ҳалқа бар рӯй офтоб зада

حلقه بر روی آفتاب زده

Хост то бар миён ба ҳар торӣ

خواست تا بر میان به هر تاری

Бандад аз дасти ишқи зуннорӣ

بندد از دست عشق زناری

Расми дайн аз миёна баргирад

رسم دین از میانه برگیرد

Шеваи кофарии з сар гирад

شیوه کافری ز سر گیرد

Исматаш бонг зад ки ҳони Маҳмӯд

عصمتش بانگ زد که هان محمود

Сояи ?ути бод бар ҷаҳони ммдўд

سایه ات باد بر جهان ممدود

Пеш азон кат ба куфр уфтад кор

پیش ازان کت به کفر افتد کار

Теғ баркаш ба қатъи ин зуннор

تیغ برکش به قطع این زنار

Хҷнри андари кафи Аёзи ниҳод

خجنر اندر کف ایاز نهاد

Гуфт кун лутф ҳар чаҳ бодобод

گفت کن لطف هر چه باداباد

Қатъ кун ин каманди мишкӣн ро

قطع کن این کمند مشکین را

Вар на бар бод май даҳуми дайн ро

ور نه بر باد می دهم دین را

Гуфт Аёз аз куҷо барам эй шоҳ

گفت ایاز از کجا برم ای شاه

То ки бошад ба мӯҷиби дилхоҳ

تا که باشد به موجب دلخواه

Гуфт аз нима зонка нимшб аст

گفت از نیمه زانکه نیمشب است

Рафтаи як нимаи зини шаб тараб аст

رفته یک نیمه زین شب طرب است

Созиш аз ним зулфи хеши тамом

سازش از نیم زلف خویش تمام

То расем аз шаби тамом ба ком

تا رسیم از شب تمام به کام

Чун Аёзи ин сухани з шоҳ шунид

چون ایاز این سخن ز شاه شنید

Нимӣ аз зулф хештан бибаред

نیمی از زلف خویشتن ببرید

Бӯса дод ва ба пеши шоҳи ниҳод

بوسه داد و به پیش شاه نهاد

Шоҳи дасти карам ба базли кушод

شاه دست کرم به بذل گشاد

Рехти чандон дару зару гавҳар

ریخت چندان در و زر و گوهر

Баҳри фармони шуниданаш бар сар

بهر فرمان شنیدنش بر سر

Ки дигар пеши он шаҳи воло

که دگر پیش آن شه والا

Натавонист кард сари боло

نتوانست کرد سر بالا

Шаби бад-ӣнҳо ба охири анҷомӣд

شب بدینها به آخر انجامید

Ҳар кас аз шуғли худ бёромид

هر کس از شغل خود بیارامید

Кард бар шоҳи зӯри мастӣу хоб

کرد بر شاه زور مستی و خواب

Сар ба болини ниҳоди масту хароб

سر به بالین نهاد مست و خراب

Хоб шаб кард ва субҳдам бархест

خواب شب کرد و صبحدم برخاست

Бо насими саҳар ба ҳам бархест

با نسیم سحر به هم برخاست

Аз ҳадиси шабона ёд оварад

از حدیث شبانه یاد آورد

Рӯзи бадро тарона ёд оварад

روز بد را ترانه یاد آورد

Зулфи бибридаро гирифт ба даст

زلف ببریده را گرفت به دست

Ҳамчуи мотам расидагон бинишаст

همچو ماتم رسیدگان بنشست

Бо дил хеш барграфт хурӯш

با دل خویش برگرفت خروش

Ки чаҳ бад буд ончӣ кардам дӯш

که چه بد بود آنچه کردم دوش

Буд умри дарози зулфи Аёз

بود عمر دراز زلف ایاز

Рӯй бартофтам зи умри дароз

روی برتافتم ز عمر دراز

Нимӣ аз умри хеш кам кардам

نیمی از عمر خویش کم کردم

Бар худу умри худ ситам кардам

بر خود و عمر خود ستم کردم

Сабру ҳушаши фитода дар каму кост

صبر و هوشش فتاده در کم و کاست

Гуҳ ба ҷо менишаст ва гуҳ ме хост

گه به جا می نشست و گه می خاست

Рӯз бигузашт ва ӯ қарор наёфт

روز بگذشت و او قرار نیافت

Ҳеҷ каси зи аҳли бор бор наёфт

هیچ کس ز اهل بار بار نیافت

Бар дар бори ҷумлаи сафи бастанд

بر در بار جمله صف بستند

Мунтазири баҳр бор бинишастанд

منتظر بهر بار بنشستند

Унсуриро шуданд роҳнамоӣ

عنصری را شدند راهنمای

Ки бирав хешро ба шоҳ намой

که برو خویش را به شاه نمای

Бӯ ки ин уқдаро кушоди диҳӣ

بو که این عقده را گشاد دهی

Ранҷу андӯҳ ӯ ба боди диҳӣ

رنج و اندوه او به باد دهی

Унсуриро чу дид шоҳ аз давр

عنصری را چو دید شاه از دور

Гуфт ҳастам зи шуғли дӯши нФўр

گفت هستم ز شغل دوش نفور

Ҳасби ҳолами таронае даҳ соз

حسب حالم ترانه ای ده ساز

Ки ба айш шубонам оем боз

که به عیش شبانم آیم باز

Гуфт шоҳо ба боғи малики ту дар

گفت شاها به باغ ملک تو در

Ҳаст сарвии Аёзи тоза ва тар

هست سروی ایاز تازه و تر

Дил парешон макун ки густохӣ

دل پریشان مکن که گستاخی

Барад аз сарви тоза бар шохӣ

برد از سرو تازه بر شاخی

Боғбони сарвро чу пироид

باغبان سرو را چو پیراید

Ҷуз ба перостани нёроид

جز به پیراستن نیاراید

Як дубайтии ҳам андарин маъно

یک دوبیتی هم اندرین معنا

Кард бар мутрибони шоҳи имло

کرد بر مطربان شاه املا

Дар ҳарифон фитод ҷӯшу хурӯш

در حریفان فتاد جوش و خروش

Барграфтанд бонги нўшонўш

برگرفتند بانگ نوشانوش

Вақти шаҳ зон тарона хуррам шуд

وقت شه زان ترانه خرم شد

Соғари хуррамӣ дамодам шуд

ساغر خرمی دمادم شد

Дасти ҳиммати зи тоҷ ва тахт фишонд

دست همت ز تاج و تخت فشاند

Унсуриро ба пеши тахти нишонд

عنصری را به پیش تخت نشاند

Дод фармон ки гавҳар овараданд

داد فرمان که گوهر آوردند

Даҳанашро се бора пар карданд

دهنش را سه باره پر کردند

Он даҳоне ки рехт бар вай дар

آن دهانی که ریخت بر وی در

Сохташ аз се бораи гавҳари пар

ساختش از سه باره گوهر پر

Рафт он ақди гавҳараши зи даҳон

رفت آن عقد گوهرش ز دهان

Монад ин суфта дар ба гӯши ҷаҳон

ماند این سفته در به گوش جهان

Ончии боқӣ агар чаҳ хок дар аст

آنچه باقی اگر چه خاک در است

Ба зи фонӣ агар чаҳ ганҷ зар аст

به ز فانی اگر چه گنج زر است