эй ба шоҳӣ кашида сар ба сипеҳр

ای به شاهی کشیده سر به سپهر

Хоки пой ту гашта афсари меҳр

خاک پای تو گشته افسر مهر

Дод фазли худояти он поя

داد فضل خدایت آن پایه

Ки шудӣ мари худоиро соя

که شدی مر خدای را سایه

Аз такаббур мабар ба гардуни сар

از تکبر مبر به گردون سر

Сояро ҷой бар замини хуштар

سایه را جای بر زمین خوشتر

Ҷои соягар осмон будӣ

جای سایه گر آسمان بودی

Халқро кӣ зи хури амон будӣ

خلق را کی ز خور امان بودی

Ҳар киро теғи хур ба фарқ сар аст

هر که را تیغ خور به فرق سر است

Соя ӯро зи захми он сипар аст

سایه او را ز زخم آن سپر است

Ҳақи нишондат ба тахт додгарӣ

حق نشاندت به تخت دادگری

То кунӣ пеши теғҳо сипарӣ

تا کنی پیش تیغ ها سپری

На ки худ теғ хўнФшон бошӣ

نه که خود تیغ خونفشان باشی

Офати ҷони ин ва он бошӣ

آفت جان این و آن باشی

Адлро рӯ ба чарх воло кун

عدل را رو به چرخ والا کن

Зулмро дар чаҳ адам ҷо кун

ظلم را در چه عدم جا کن

Бехи золими зи боғ малик бикун

بیخ ظالم ز باغ ملک بکن

Шохи зулм аз дарахт дайн башикан

شاخ ظلم از درخت دین بشکن

Тарсами ин шохат оварад зон бех

ترسم این شاخت آورد زان بیخ

Бори тъииру миваи тавбих

بار تعییر و میوه توبیخ

Дасти золим агар наёрӣ баст

دست ظالم اگر نیاری بست

Ки наёрад ба кори халқи шикаст

که نیارد به کار خلق شکست

Бар ҷаҳон шаҳриёр ӯст на ту

بر جهان شهریار اوست نه تو

Соҳиб иқтидор ӯст на ту

صاحب اقتدار اوست نه تو

Даҳ зи авранги хусравии пушташ

ده ز اورنگ خسروی پشتش

Хотам малик кун дар ангушташ

خاتم ملک کن در انگشتش

Зулми як кас кашӣдан осон аст

ظلم یک کس کشیدن آسان است

Зулмҷу чун ду шуд фаровон аст

ظلمجو چون دو شد فراوان است

Тез каз як тараф расад ба мард

تیز کز یک طرف رسد به مرد

Ба сипари дафъ он тавонад кард

به سپر دفع آن تواند کرد

Вари з ҳар сӯи се ва чаҳор буд

ور ز هر سو سه و چهار بود

Чора ё марг ё фирор буд

چاره یا مرگ یا فرار بود