Дар замони гузаштаи деҳқонӣ

در زمان گذشته دهقانی

Гов меронад гирди вайронӣ

گاو می راند گرد ویرانی

Ногаҳони олати зироат ӯ

ناگهان آلت زراعت او

Бар замин шуд фурӯ дар он таку пў

بر زمین شد فرو در آن تک و پو

Ошкоро шуд аз замини як хам

آشکارا شد از زمین یک خم

Пари дарунаши зи хӯшаи гандум

پر درونش ز خوشه گندم

Хӯшаҳоӣ чу донаҳои гуҳар

خوشه هایی چو دانه های گهر

Заргаронаш ғилоф карда зи зар

زرگرانش غلاف کرده ز زر

Донаҳои бузургу рухшанда

دانه های بزرگ و رخشنده

Дидаро файз нур бахшанда

دیده را فیض نور بخشنده

Ҳолеи онро ба пеши шоҳи расонад

حالی آن را به پیش شاه رساند

Шоҳи онро бидид ва ҳайрон монад

شاه آن را بدید و حیران ماند

Гуфт каз солдидаҳи деҳқонон

گفت کز سالدیده دهقانان

Қиссаҳои наву куҳани донон

قصه های نو و کهن دانان

Боз пурсед кин ки афзӯдаи сет

باز پرسید کین که افزوده ست

Ҳайрати мо куҷо ва кӣ бӯда сет

حیرت ما کجا و کی بوده ست

Куҳнаи перӣ ки бар ҳудӯди дивист

کهنه پیری که بر حدود دویست

Давр гардун наёфташ сари ист

دور گردون نیافتش سر ایست

Гуфт буд ин ба даври он султон

گفت بود این به دور آن سلطان

Ки ду соҳиби хирад дар он даврон

که دو صاحب خرد در آن دوران

Яке аз дайгарӣ рузӣ бихаред

یکی از دیگری رزی بخرید

Омад аз рузи хамии бузурги падед

آمد از رز خمی بزرگ پدید

Хамӣ аз зару гавҳари оканда

خمی از زر و گوهر آکنده

Шуд хрндаҳ бар фурӯшанда

شد خرنده بر فروشنده

Ки биёи хами хеши гирд овар

که بیا خم خویش گرد آور

Баҳра баргир азон зару гавҳар

بهره برگیر ازان زر و گوهر

Гуфт рӯи рӯ ки он харида туаст

گفت رو رو که آن خریده توست

Баҳра аз ваии ҷуз аз ту нест дуруст

بهره از وی جز از تو نیست درست

Ҳар ду зон гуфту гӯи бёзрднд

هر دو زان گفت و گو بیازردند

Доварии пеши подшои бурданд

داوری پیش پادشا بردند

Подшо дошт пеш азон хабарӣ

پادشا داشت پیش ازان خبری

Кон ду доранд духтару писарӣ

کان دو دارند دختر و پسری

Дод пайванд ҳар дуро бо ҳам

داد پیوند هر دو را با هم

Кардашон зон зару гуҳари хуррам

کردشان زان زر و گهر خرم

Ҳар ду хасм омаданд бо ҳам рост

هر دو خصم آمدند با هم راست

Вази миёни ҷанг ва доварӣ бархест

وز میان جنگ و داوری برخاست

Пери гуфто ки он на аз мо буд

پیر گفتا که آن نه از ما بود

Асари адли шоҳи воло буд

اثر عدل شاه والا بود

Хок аз адл ӯ чу зар ме шуд

خاک از عدل او چو زر می شد

Кишти мо хӯша гуҳар ме шуд

کشت ما خوشه گهر می شد

Зулми шоҳони зи ҳади гузашти имрӯз

ظلم شاهان ز حد گذشت امروز

Ҳаст бар мо ҳазор шукр ҳануз

هست بر ما هزار شکر هنوز

Ки на дар хӯша балки дар хирман

که نه در خوشه بلکه در خرمن

Гандум мо намешавад арзан

گندم ما نمی شود ارزن