Пораи дузӣ буд дар ақсои рай

پاره‌دوزی بود در اقصای ری

Мутмаин бар пораи дузии рои вай

مطمئن بر پاره‌دوزی رایِ وی

Бо хамидаи пуштӣ аз бори аёл

با خمیده پشتی از بار عیال

Дошт муштии тифлакони хурдсол

داشت مشتی طفلکان خردسال

Буд бар далқи маоши хештан

بود بر دلق معاش خویشتن

Рӯзу шаб аз пораи дузии васлаи зан

روز و شب از پاره‌دوزی وصله‌زن

Чун раседӣ миваҳои соли нав

چون رسیدی میوه‌های سال نو

Хотираш будӣ ба ҳар миваи гарав

خاطرش بودی به هر میوه گرو

Сӯии аҳли худ ба сад гӯнаи ҳиял

سوی اهل خود به صد گونه حیل

Омадӣ ҳам ҷайб азон пари ҳам бағал

آمدی هم جیب ازان پر هم بغل

Пеши эшон рехтии онро далер

پیش ایشان ریختی آن را دلیر

То бхўрдндии ҳама зон миваи сайр

تا بخوردندی همه زان میوه سیر

Баъд азон гуфтӣ ки эй афтодагон

بعد ازان گفتی که ای افتادگان

Бар фарроши меҳнату ғами зодагон

بر فراش محنت و غم زادگان

Гар фитад сад бори азин мива ба чанг

گر فتد صد بار ازین میوه به چنگ

Ҷумларо инаст таъму буиу ранг

جمله را اینست طعم و بوی و رنگ

Тарки оз ва орзӯмандӣ кунед

ترک آز و آرزومندی کنید

Табъро моил ба хурсандӣ кунед

طبع را مایل به خرسندی کنید

Ман чу хоками зери пои фақри паст

من چو خاکم زیر پای فقر پست

Беш азинм барнаме ояд зи даст

بیش ازینم برنمی آید ز دست