Пеш шайхӣ рафт он марди фузул

پیش شیخی رفت آن مرد فضول

Баҳр бе фарзандяши хотири малул

بهر بی فرزندیش خاطر ملول

Гуфт бо ман дори шихои ҳимматӣ

گفت با من دار شیخا همتی

То бубахшад кирдигорами давлатӣ

تا ببخشد کردگارم دولتی

Тозаи сарвии равед аз обу гулам

تازه سروی روید از آب و گلم

Каз вуҷӯд ӯ биёсоед дилам

کز وجود او بیاساید دلم

Яъне ояд дар канорами як писар

یعنی آید در کنارم یک پسر

Каз ҷамол ӯ шавад равшани басар

کز جمال او شود روشن بصر

Шайхи гуфтои хешро ранҷаи мадор

شیخ گفتا خویش را رنجه مدار

Вогузори ин корро бо кирдигор

واگذار این کار را با کردگار

Дар ҳар он корӣ ки оре рӯйу рой

در هر آن کاری که آری روی و رای

Маслиҳатро аз ту ба донад худоӣ

مصلحت را از تو به داند خدای

Гуфт шихои ман бад-ӣни мақсӯди асир

گفت شیخا من بدین مقصود اسیر

Мондаам аз ман анояти вомгир

مانده ام از من عنایت وامگیر

Аз дуои шӯи қосиди беҳбуди ман

از دعا شو قاصد بهبود من

То ба зӯдӣ рӯ диҳад мақсӯди ман

تا به زودی رو دهد مقصود من

Шайхи ҳоле дар дуои бардошти даст

شیخ حالی در دعا برداشت دست

Бар нишон афтод тир ӯ зи шаст

بر نشان افتاد تیر او ز شست

Як писар чун оҳӯии чини мшкбор

یک پسر چون آهوی چین مشکبار

Аз шкорстон ғайбаш шуд шикор

از شکارستان غیبش شد شکار

Чун ниҳоли шаҳвату шохи ҳаво

چون نهال شهوت و شاخ هوا

Ёфт дар об ва гулаш нашаву намо

یافت در آب و گلش نشو و نما

Бо ҳарифони бода нӯшидан гирифт

با حریفان باده نوشیدن گرفت

Дар пай ҳар ком кўшидн гирифт

در پی هر کام کوشیدن گرفت

Маст шуд ҷо бар канор бом кард

مست شد جا بر کنار بام کرد

Духтари ҳамсояро бадном кард

دختر همسایه را بدنام کرد

Шавҳари духтари зи пеш ӯ гурехт

شوهر دختر ز پیش او گریخت

Варна хунашро ба ханҷари хости рехт

ورنه خونش را به خنجر خواست ریخت

Шаҳнаро доданд азин сӯрати хабар

شحنه را دادند ازین صورت خبر

Бадараҳои зар тамаъ кард аз падар

بدره های زر طمع کرد از پدر

Рӯзу шаби ин буд кору бор ӯ

روز و شب این بود کار و بار او

Фош шуд дар шаҳру кӯи кирдор ӯ

فاش شد در شهر و کو کردار او

Неи насиҳатро асар будӣ дар ӯ

نی نصیحت را اثر بودی در او

Неи сиёсати коргар будӣ дар ӯ

نی سیاست کارگر بودی در او

Чун падари зини кор ва бор омад ба танг

چون پدر زین کار و بار آمد به تنگ

Боз зад дар домани он шайхи чанг

باز زد در دامن آن شیخ چنگ

Ки надорам ғайри ту фарёдрас

که ندارم غیر تو فریادرس

Раҳм кун бар ман ба фарёдам барис

رحم کن بر من به فریادم برس

Кун дуои дигари андари кор ӯ

کن دعای دیگر اندر کار او

Вази сари ман давр кун озор ӯ

وز سر من دور کن آزار او

Шайх гуфт он рӯз ман гуфтам ту ро

شیخ گفت آن روز من گفتم تو را

Ки макун алҳоҳ ва бигузар зини дуо

که مکن الحاح و بگذر زین دعا

Афв май хоҳ аз худоу офият

عفو می خواه از خدا و عافیت

Кин буд дар ҳар ду олами кофят

کین بود در هر دو عالم کافیت

Чун бабандӣ бори риҳлати зини диёр

چون ببندی بار رحلت زین دیار

Неи писари не духтарат ояд ба кор

نی پسر نی دخترت آید به کار

Бандае дар бандагӣ бебанд бош

بنده ای در بندگی بی بند باش

Ҳар чаҳ меояд бидон хурсанд бош

هر چه می آید بدان خرسند باش