Чун сӯии ӣнони лӣимии паии барад

چون سوی اینان لئیمی پی برد

Луқмае чанд аз таом вай хӯрд

لقمه ای چند از طعام وی خورد

Чун бихонад сифлаи дигари маро

چون بخواند سفله دیگر مرا

Сӯяши он лиззат шавад раҳбари маро

سویش آن لذت شود رهبر مرا

Маҳв гардад номам аз силки киром

محو گردد نامم از سلک کرام

Дар шумори сифлагони монами тамом

در شمار سفلگان مانم تمام

Сифлае меҳмоне оғоз кард

سفله ای مهمانیی آغاز کرد

Сифлагони шаҳрро овоз кард

سفلگان شهر را آواز کرد

Хонд як соҳиби карамро низ ҳам

خواند یک صاحب کرم را نیز هم

То ба хониш ранҷа фармоед қадам

تا به خوانش رنجه فرماید قدم

Гуфт бошад нафаси нодону лӣим

گفت باشد نفس نادان و لئیم

Зини ду васф ӯ дилӣ дорам ду ним

زین دو وصف او دلی دارم دو نیم