Кард чун донои ҳакими никхўоаҳ
کرد چون دانا حکیم نیکخواه
Шаҳвати занро накӯҳиши пеши шоҳ
شهوت زن را نکوهش پیش شاه
Сохт тадбирӣ ба дониш кандар он
ساخت تدبیری به دانش کاندر آن
Монад ҳайрони фикрати донишварон
ماند حیران فکرت دانشوران
Нутфаро бешаҳват аз сулбаши кушод
نطفه را بی شهوت از صلبش گشاد
Дар маҳаллии ҷузи раҳм ором дод
در محلی جز رحم آرام داد
Баъд на маи гашти пайдо зон маҳал
بعد نه مه گشت پیدا زان محل
Кӯдакӣ беайбу тифлӣ бе халал
کودکی بی عیب و طفلی بی خلل
Ғунчае аз гулбун шоҳӣ дамид
غنچه ای از گلبن شاهی دمید
НФҳаҳ эй аз малики огоҳии вазид
نفحه ای از ملک آگاهی وزید
Тоҷ шуд аз гавҳар ӯ сарбаланд
تاج شد از گوهر او سربلند
Тахт шуд аз бахт ӯ фирӯзманд
تخت شد از بخت او فیروزمند
Саҳни гетӣ бевайу чашми фалак
صحن گیتی بی وی و چشم فلک
Буд он бе мардуми ин бе мардумак
بود آن بی مردم این بی مردمک
Зу ба мардуми саҳни он маъмур шуд
زو به مردم صحن آن معمور شد
Чашми ин аз мардумаки пар нур шуд
چشم این از مردمک پر نور شد
Чун з ҳар айбаш саломат ёфтанд
چون ز هر عیبش سلامت یافتند
Аз саломати ном ӯ бшикофтанд
از سلامت نام او بشکافتند
Солим аз офати тану андом ӯ
سالم از آفت تن و اندام او
Зосмон омад саломони ном ӯ
زآسمان آمد سلامان نام او
Чун набӯд аз шери модари баҳраи манд
چون نبود از شیر مادر بهره مند
Доя Эй карданд баҳр ӯ писанд
دایه ای کردند بهر او پسند
Дилбарӣ дар некуии моҳи тамом
دلبری در نیکویی ماه تمام
Сол ӯ аз бист кам абсоли ном
سال او از بیست کم ابسال نام
Нозуки андомӣ ки аз сар то ба пой
نازک اندامی که از سر تا به پای
Ҷузи ҷузваши хуб буду дилрабоӣ
جز جزوش خوب بود و دلربای
Буд бар сари фарқ ӯ хаттии зи сим
بود بر سر فرق او خطی ز سیم
Хирманӣ аз машкро карда ду ним
خرمنی از مشک را کرده دو نیم
Гесуяш буд аз қафои овехта
گیسویش بود از قفا آویخته
Зу ба ҳар мӯи сад балои овехта
زو به هر مو صد بلا آویخته
Қоматаши сарвии зи боғи эътидол
قامتش سروی ز باغ اعتدال
Афсари шоҳон ба роҳаши поймол
افسر شاهان به راهش پایمال
Буд равшани ҷабҳааш ойӣнаи ранг
بود روشن جبهه اش آیینه رنگ
Абрӯии зангоряш бар вай чу занг
ابروی زنگاریش بر وی چو زنگ
Чун задудаи занги азуи ойӣнаи вор
چون زدوده زنگ ازو آیینه وار
Шакли нўнии монда аз вай бар канор
شکل نونی مانده از وی بر کنار
Чашм ӯ мастӣ ки карда ним хоб
چشم او مستی که کرده نیم خواب
Такя бар гули зери чатри машки ноб
تکیه بر گل زیر چتر مشک ناب
Гӯшҳо нуктаи нюаш аз ҳар тараф
گوش ها نکته نیوش از هر طرف
Гавҳари гуфторро симини садаф
گوهر گفتار را سیمین صدف
Бар изораши нилгуни хаттии ҷамил
بر عذارش نیلگون خطی جمیل
Равнақи Мисри ҷамолаши ҳамчуи нил
رونق مصر جمالش همچو نیل
Зон хат ар чаҳ баҳри чашм бад кашид
زان خط ار چه بهر چشم بد کشید
Чашми неконро бало беҳад расед
چشم نیکان را بلا بی حد رسید
Рустаи дандон ӯ дар хўшоб
رسته دندان او در خوشاب
Ҳуққа дар хўшобши лаъли ноб
حقه در خوشابش لعل ناب
Дар даҳон ӯ раҳи андешаи гум
در دهان او ره اندیشه گم
Гуфту гӯии ақли фикрати пешаи гум
گفت و گوی عقل فکرت پیشه گم
Аз лаб ӯ ҷуз шукр нагирифта ком
از لب او جز شکر نگرفته کام
Худ кадомаст он лабу шукри кадом
خود کدام است آن لب و شکر کدام
Ршҳӣ аз чоҳи занхдонаши кушод
رشحی از چاه زنخدانش گشاد
Вази занхдонаши муъаллақи истод
وز زنخدانش معلق ایستاد
Зу ҳазорон лутф ҳо омад падед
زو هزاران لطف ها آمد پدید
Ғабғабаш карданд ном арбоб дид
غبغبش کردند نام ارباب دید
Ҳамчуи симини лаъибат аз симаши танӣ
همچو سیمین لعبت از سیمش تنی
Чун суроҳе бар кашида гарданӣ
چون صراحی بر کشیده گردنی
Бар таниши пистон чу он софии ҳубоб
بر تنش پستان چو آن صافی حباب
Каш насим ангехта аз рӯй об
کش نسیم انگیخته از روی آب
Зери пастонаши шиками рухшандаи нур
زیر پستانش شکم رخشنده نور
Дар сифедии оҷ ва дар нармии смўр
در سفیدی عاج و در نرمی سمور
Дид машшота чу он лутфи шикам
دید مشاطه چو آن لطف شکم
Гуфт ин аз сафҳа гул нест кам
گفت این از صفحه گل نیست کم
Кард чун ваии ин ишорати сӯии он
کرد چون وی این اشارت سوی آن
Аз сари ангушт ишорат шуд нишон
از سر انگشت اشارت شد نشان
Он нишонро восифони хонданди ноф
آن نشان را واصفان خواندند ناف
Нофӣ аз ваии нофаро дар дили шикоф
نافی از وی نافه را در دل شکاف
Ҳар ки дидӣ он миён кам зи мӯ
هر که دیدی آن میان کم ز مو
Ҷузи канорӣ зу накардӣ орзӯ
جز کناری زو نکردی آرزو
Аз гули насрини сринши хирманӣ
از گل نسرین سرینش خرمنی
Аз хасони мастури зери доманӣ
از خسان مستور زیر دامنی
Махзани лутф аз ду даст ӯ ду ним
مخزن لطف از دو دست او دو نیم
Остин аз ҳар яке ҳамёни сим
آستین از هر یکی همیان سیم
Дар каф ӯ роҳати озурдагон
در کف او راحت آزردگان
Силии ғифлат бар аз афсурдагон
سیلی غفلت بر از افسردگان
Орзӯии аҳли дил дар мушт ӯ
آرزوی اهل دل در مشت او
Қуфли дилҳоро калиди ангушт ӯ
قفل دل ها را کلید انگشت او
Хӯни зи даст ӯ даруни ошиқон
خون ز دست او درون عاشقان
Ранги ҳинояши зи хӯни ошиқон
رنگ حنایش ز خون عاشقان
Ҳар сари ангушташи хизобу нохизоб
هر سر انگشتش خضاب و ناخضاب
Фундуқтар буд ё унноби ноб
فندق تر بود یا عناب ناب
Нохунонаши бадарҳои мухталиф
ناخنانش بدرهای مختلف
Бадарҳои ӯ зи ҳинои мнхсФ
بدرهای او ز حینا منخسف
Шакл ӯ машшота чун ороста
شکل او مشاطه چون آراسته
Аз сар ҳар як ҳалокии коста
از سر هر یک هلاکی کاسته
Чун сухан бо соқу рон ӯ кашид
چون سخن با ساق و ران او کشید
Зон забон дар ком мебояд кашид
زان زبان در کام می باید کشید
Зонка метарсам расад ҷое сухан
زانکه می ترسم رسد جایی سخن
Кон сухан ояд гарон бар табъи ман
کان سخن آید گران بر طبع من
Буд он сиррии зи номаҳрами ниҳон
بود آن سری ز نامحرم نهان
Ҳеҷ каси муҳаррам на онро дар ҷаҳон
هیچ کس محرم نه آن را در جهان
Балки дуздии пай ба он оварда буд
بلکه دزدی پی به آن آورده بود
Ҳар чаҳ онҷо буд ғорат карда буд
هر چه آنجا بود غارت کرده بود
Дар бар он симин садаф бшикофта
در بر آن سیمین صدف بشکافته
Гавҳари коми худ онҷо ёфта
گوهر کام خود آنجا یافته
Ҳар чаҳ бошад дайгариро даст зад
هر چه باشد دیگری را دست زد
Беҳтар аз чашми қабулаши дасти рад
بهتر از چشم قبولش دست رد