Шаб ки аз ҳар кор дил пардохтӣ

شب که از هر کار دل پرداختی

Бо ҳарифон нарад ъушрати бохтӣ

با حریفان نرد عشرت باختی

Бзмгоҳӣ чун биҳишт оростӣ

بزمگاهی چون بهشت آراستی

Мутрибони ҳури пайкари хостӣ

مطربان حور پیکر خواستی

Чун димоғ ӯ шудӣ аз бодаи гарм

چون دماغ او شدی از باده گرم

Барграфтӣ аз миёни ҷлбоби шарм

برگرفتی از میان جلباب شرم

Гоҳ бо қўол дмсоз омадӣ

گاه با قوال دمساز آمدی

Бо мғнии нағма пардоз омадӣ

با مغنی نغمه پرداز آمدی

Тани танишро аз лаби шукри шикан

تن تنش را از لب شکر شکن

Чун масеҳои ҷони даровардӣ ба тан

چون مسیحا جان درآوردی به تن

Гуҳ шудӣ ҳамроҳи ноеи рҳспр

گه شدی همراه نایی رهسپر

Кард аз лабҳо нешро нешикар

کرد از لبها نیش را نیشکر

Бонги неро бо шукр омехтӣ

بانگ نی را با شکر آمیختی

Гӯшро шукр ба домани рехтӣ

گوش را شکر به دامن ریختی

Гоҳе аз чангӣ гирифтӣ чанг ро

گاهی از چنگی گرفتی چنگ را

Тез кардӣ сўзноки оҳанг ро

تیز کردی سوزناک آهنگ را

Фундуқтар рехтӣ бар хушки тор

فندق تر ریختی بر خشک تار

Дартар ва дар хушки афкандии шарор

در تر و در خشک افکندی شرار

Гоҳе аз барбат чу Тифли хурдсол

گاهی از بربط چو طفل خردسال

Дар канори худ ба захми гӯшмол

در کنار خود به زخم گوشمال

Нолаҳои дарднок ангехтӣ

ناله های دردناک انگیختی

Болиғонро аз мижаи хӯни рехтӣ

بالغان را از مژه خون ریختی

Гоҳ мешуд булбули ово дар ғазал

گاه می شد بلبل آوا در غزل

Гоҳ мезад даст дар қавлу амал

گاه می زد دست در قول و عمل

Ҳар шаби инаши кор будӣ то саҳар

هر شب اینش کار بودی تا سحر

Бо ҳарифон инчунин барадӣ ба сар

با حریفان اینچنین بردی به سر