Чун саломон бо ҳамаи ҳаламу виқор

چون سلامان با همه حلم و وقار

Кард дар ваии ишваи абсоли кор ,

کرد در وی عشوهٔ ابسال کار،

Дар дил аз мижгон ӯ , хораш халид

در دل از مژگان او، خارش خلید

Вази каманди зулф ӯ , мораш гузид

وز کمند زلف او، مارش گزید

зи абрӯонаши тоқат ӯ гашти тоқ

ز ابروانش طاقت او گشت طاق

Ваз лабаш шуд талх , шаҳдаш дар мазоқ

وز لبش شد تلخ، شهدش در مذاق

Наргиси ҷодӯӣ ӯ хобаши бабрад

نرگس جادوی او خوابش ببرد

Ҳалқаи гесуӣ ӯ тобиши бабрад

حلقهٔ گیسوی او تابش ببرد

Ашк ӯ аз оризаши гул ранг шуд

اشک او از عارضش گل‌رنگ شد

Айшаш аз ёди даҳонаш танг шуд

عیشش از یاد دهانش تنگ شد

Дид бар рухсор ӯ холи сиёҳ

دید بر رخسار او خال سیاه

Гашт аз он холи сияҳи ҳолаши табоҳ

گشت از آن خال سیه حالش تباه

Дид ҷаъди биқрорш бар изор

دید جعد بیقرارش بر عذار

зи орзӯии васл ӯ , шуд биқрор

ز آرزوی وصل او، شد بیقرار

Шавқаш аз парда бурун оварад , лек

شوقش از پرده برون آورد، لیک

Дар даруни андеша Эй мекард нек

در درون اندیشه‌ای می‌کرد نیک

Ки мабодогар чашми таъми висол

که مبادا گر چشم طعم وصال

Таъми он бар ҷон ман гардад вабол

طعم آن بر جان من گردد وبال

Он намонад бо ман ва , умри дароз

آن نماند با من و، عمر دراز

Монам аз ҷоҳу ҷалоли хеши боз

مانم از جاه و جلال خویش باز

Давлатӣ кун мардро ҷовид нест

دولتی کن مرد را جاوید نیست

Бхрдонро қибла умед нест

بخردان را قبلهٔ امید نیست