Субҳдами кини шоҳиди мишкӣни ниқоб

صبحدم کین شاهد مشکین نقاب

Баҳри хоби олӯдагон аз зари ноб

بهر خواب آلودگان از زر ناب

Майлҳо зини тоқ зангорӣ кашид

میل ها زین طاق زنگاری کشید

Дидаҳоро кӯҳл бедорӣ кашид

دیده ها را کحل بیداری کشید

Хост шҳзодаҳи зи бистари комёб

خاست شهزاده ز بستر کامیاب

Чашмӣ аз бедории шаби нимхўоб

چشمی از بیداری شب نیمخواب

Хори хорӣ аз хумори шаб дар ӯ

خار خاری از خمار شب در او

Ҷунбишӣ аз шавқи ёри шаб дар ӯ

جنبشی از شوق یار شب در او

Хотираш аз баҳри дафъи он хумор

خاطرش از بهر دفع آن خمار

Ҷуръае май хост лек аз лаъли ёр

جرعه ای می خواست لیک از لعل یار

Ёрро безаҳмат ағёр хонд

یار را بی زحمت اغیار خواند

Паҳлавии худ бар сари маснади нишонд

پهلوی خود بر سر مسند نشاند

Бурқаъи шарм аз ҷамолаш боз кард

برقع شرم از جمالش باز کرد

Ъушрати дӯшина бо ӯ соз кард

عشرت دوشینه با او ساز کرد

Рӯзи дигар бар ҳамин дастур буд

روز دیگر بر همین دستور بود

Чашми захми даҳр аз эшон давр буд

چشم زخم دهر از ایشان دور بود

Рӯзи ҳафта ҳафта шуд маи моҳи сол

روز هفته هفته شد مه ماه سال

Моҳу солии холӣ аз ранҷу малол

ماه و سالی خالی از رنج و ملال

Ҳимматаши он буд кони айшу тараб

همتش آن بود کان عیش و طرب

Не ба рӯз уфтад зи якдигар на шаб

نی به روز افتد ز یکدیگر نه شب

Лек давр чарх мегуфт аз камӣн

لیک دور چرخ می گفت از کمین

Нест дأби ман ки бигзорам чунин

نیست دأب من که بگذارم چنین

эй басои суҳбат ки рӯз ангехтам

ای بسا صحبت که روز انگیختم

Чун шаб омад силки он бгсихтм

چون شب آمد سلک آن بگسیختم

Ваии басои давлат ки додам вақти шом

وی بسا دولت که دادم وقت شام

Субҳдамро навбат он шуд тамом

صبحدم را نوبت آن شد تمام