Чун саломони он насиҳат гӯш кард

چون سلامان آن نصیحت گوش کرد

Баҳри табъ ӯ зи гавҳар ҷӯш кард

بحر طبع او ز گوهر جوش کرد

Гуфт шоҳои бандаи рои туам

گفت شاها بنده رای توام

Хоки пои тахти Фрсои туам

خاک پای تخت فرسای توام

Ҳар чаҳ фармудӣ ба ҷон кардам қабул

هر چه فرمودی به جان کردم قبول

Лекин аз бе сабрии хешами малул

لیکن از بی صبری خویشم ملول

Нест аз дасти дили ранҷури ман

نیست از دست دل رنجور من

Сабр бар фармӯдаи ?ути мақдӯри ман

صبر بر فرموده ات مقدور من

Борҳо бо хеш андешӣда ам

بارها با خویش اندیشیده ام

Дар халосии зини бало печида ам

در خلاصی زین بلا پیچیده ام

Лек чун ёдам азон моҳи омадаи сет

لیک چون یادم ازان ماه آمده ست

Ҷони ман дар нолау оҳи омадаи сет

جان من در ناله و آه آمده ست

Вари фитодаи чашми ман бар рӯй ӯ

ور فتاده چشم من بر روی او

Кардаам рӯй аз ду олами сӯй ӯ

کرده ام روی از دو عالم سوی او

Дар тамошои рухи он дилписанд

در تماشای رخ آن دلپسند

Неи насиҳати монда бар ёдам на панд

نی نصیحت مانده بر یادم نه پند