Бо хурӯси он тоҷдори сарфароз

با خروس آن تاجدار سرفراز

Он муаззин гуфт дар вақти намоз

آن مؤذن گفت در وقت نماز

Ҳеҷ доно вақт нашносад чу ту

هیچ دانا وقت نشناسد چو تو

Вази Фўот вақт наҳаросад чу ту

وز فوات وقت نهراسد چو تو

Бо чунин доноӣ эй дстонсроӣ

با چنین دانایی ای دستانسرای

Кангари аршат ҳаме боист ҷой

کنگر عرشت همی بایست جای

Мокиёнӣ чандро карда гила

ماکیانی چند را کرده گله

Чанд гардӣ дар таҳ ҳар мзблаҳ

چند گردی در ته هر مزبله

Гуфт буд аввали марои пояи баланд

گفت بود اول مرا پایه بلند

Шаҳвати нафасами бад-ӣн пастӣ фиканд

شهوت نفسم بدین پستی فکند

Гар зи нафасу шаҳваташи бгзштмӣ

گر ز نفس و شهوتش بگذشتمی

Дар таҳ ҳар мзблаҳ кӣ гштмӣ

در ته هر مزبله کی گشتمی

Дар риёзи қудс муҳаррам будамӣ

در ریاض قدس محرم بودمی

Бо хурӯси арш ҳамдам будамӣ

با خروس عرش همدم بودمی