Юсуфи канъон чу дар зиндон нишаст

یوسف کنعان چو در زندان نشست

Бар Зулайхо омад аз ҳиҷрони шикаст

بر زلیخا آمد از هجران شکست

Хону мон бар вай чу зиндон танг шуд

خان و مان بر وی چو زندان تنگ شد

Сӯии зиндон ҳар шабаш оҳанг шуд

سوی زندان هر شبش آهنگ شد

Гуфт бо ӯ фориғӣ аз доғи ишқ

گفت با او فارغی از داغ عشق

Ночшидаҳи мивае аз боғи ишқ

ناچشیده میوه ای از باغ عشق

Чанд азин бстонсрои нозанин

چند ازین بستانسرای نازنین

Чун гунаҳкорони шӯй зиндон нишин

چون گنهکاران شوی زندان نشین

Гуфт бошад аз ҷамоли дӯсти давр

گفت باشد از جمال دوست دور

Арсаи офоқ бар ман чашми мӯр

عرصه آفاق بر من چشم مور

Вар кунам бо ӯ ба чашми мӯри ҷой

ور کنم با او به چشم مور جای

Хўштрм бошад зи сад бстонсроӣ

خوشترم باشد ز صد بستانسرای