Чун саломони ҳафтае маҳмил баранд
چون سلامان هفته ای محمل براند
Пндгўёнро бар ӯ дастӣ намонад
پندگویان را بر او دستی نماند
Аз маломати эмину фориғи зи панд
از ملامت ایمن و فارغ ز پند
Бори худ бар соҳил баҳрӣ фиканд
بار خود بر ساحل بحری فکند
Дид баҳрии ҳамчуи гардун бе карон
دید بحری همچو گردون بی کران
Чашмҳои баҳрён чун ахтарон
چشم های بحریان چون اختران
Қоф то қофи имтидоди давр ӯ
قاف تا قاف امتداد دور او
То ба пушти гову моҳии ғӯр ӯ
تا به پشت گاو و ماهی غور او
Кӯҳи пайкари мавҷҳо дар изтироб
کوه پیکر موج ها در اضطراب
Гашта кӯҳистон аз онҳо рӯй об
گشته کوهستان از آنها روی آب
ё на бахтии уштурон аз ҳар тараф
یا نه بختی اشتران از هر طرف
Аз сари мастӣ ба лаб оварда каф
از سر مستی به لب آورده کف
Моҳён дар ваии намоён бе дареғ
ماهیان در وی نمایان بی دریغ
Ҳамчуи ҷавҳар аз сқолт дода теғ
همچو جوهر از صقالت داده تیغ
Балки пайдои пеши чашми хурдаи байн
بلکه پیدا پیش چشم خرده بین
Чун ?хитои нақш бар дебои чин
چون خطای نقش بر دیبای چین
Карда сатҳи обро ҳар ҷои ду ним
کرده سطح آب را هر جا دو نیم
Ҳамчуи нилии дибаҳро миқрози сим
همچو نیلی دیبه را مقراض سیم
Гар бҷнбидии наҳангаши зини нишеб
گر بجنبیدی نهنگش زین نشیب
Ҷўз ҳар хӯрдӣ бар ин болои наҳиф
جوز هر خوردی بر این بالا نهیب
Чун саломони баҳрро назора кард
چون سلامان بحر را نظاره کرد
Баҳри асбоби гузаштан чора кард
بهر اسباب گذشتن چاره کرد
Кард пайдои заврақӣ чун моҳи нав
کرد پیدا زورقی چون ماه نو
Бар канори баҳри ахзари тези ду
بر کنار بحر اخضر تیز دو
Ҳар ду рафтанди андар ӯ осӯдаи ҳол
هر دو رفتند اندر او آسوده حال
Шуд мау хуршедро манзили ҳилол
شد مه و خورشید را منزل هلال
Шуд равон аз бодбони пари сохта
شد روان از بادبان پر ساخته
Ҳамчуи бти сина бар об андохта
همچو بط سینه بر آب انداخته
Роҳро бар худ ба сина май шикофт
راه را بر خود به سینه می شکافت
Рӯй дар мақсад ба сина май шитофт
روی در مقصد به سینه می شتافت
Буд бар шакли камони лекини зи тир
بود بر شکل کمان لیکن ز تیر
Тизпртр май гузашт аз обгир
تیزپرتر می گذشت از آبگیر
Аз пас моҳӣ ки заврақи ронданд
از پس ماهی که زورق راندند
Вази дами дарёи зи равнақи монданд
وز دم دریا ز رونق ماندند
Шуд миёни баҳри пайдои пеша Эй
شد میان بحر پیدا پیشه ای
Васфи он беруни з ҳар андеша Эй
وصف آن بیرون ز هر اندیشه ای
Ҳеҷ мурғи андари ҳама олам набӯд
هیچ مرغ اندر همه عالم نبود
Кандар он ъшртгаҳ хуррам набӯд
کاندر آن عشرتگه خرم نبود
Як тараф дар ҷилва бо ҳам ҷўқи ҷўқ
یک طرف در جلوه با هم جوق جوق
Чун тзрў аз тоҷ ва чун қамарии зи тавқ
چون تذرو از تاج و چون قمری ز طوق
Як тарафи сафи сафи ҳамаи дстонсроӣ
یک طرف صف صف همه دستانسرای
Соз дастон карда аз минқор ва ноӣ
ساز دستان کرده از منقار و نای
Нави дарахтони шох дар шохи андар ӯ
نو درختان شاخ در شاخ اندر او
Дар навои мурғони густохи андар ӯ
در نوا مرغان گستاخ اندر او
Мива дар пои дарахтони рехта
میوه در پای درختان ریخته
Хушк ватар бо икдгри омехта
خشک و تر با یکدگر آمیخته
Чашмаи обӣ ба зер ҳар дарахт
چشمه آبی به زیر هر درخت
Офтобу сояи гардиши лухти лухт
آفتاب و سایه گردش لخت لخت
Шох буд аз боди дастии раъшаи дор
شاخ بود از باد دستی رعشه دار
Мушти пари динор аз баҳри шумор
مشت پر دینار از بهر شمار
Чун набӯдӣ неки гирои мушт ӯ
چون نبودی نیک گیرا مشت او
Рехтӣ аз фараҷаи ангушт ӯ
ریختی از فرجه انگشت او
Гўиёи боғи Ирам чун рӯ наҳуфт
گوییا باغ ارم چون رو نهفت
Ғунчаи пайдоиши онҷои шкФт
غنچه پیدایش آنجا شکفت
ё биҳишти адан бе рӯзи ҳисоб
یا بهشت عدن بی روز حساب
Бар гирифт аз рӯй хеши онҷои ниқоб
بر گرفت از روی خویش آنجا نقاب
Чун саломон дид лутфи беша ро
چون سلامان دید لطف بیشه را
Аз сафар кӯтоҳ кард андеша ро
از سفر کوتاه کرد اندیشه را
Бо дилии фориғи з ҳар умеду бим
با دلی فارغ ز هر امید و بیم
Гашт бо абсол дар бешаи муқӣм
گشت با ابسال در بیشه مقیم
Ҳар ду шодони ҳамчуи ҷону тан ба ҳам
هر دو شادان همچو جان و تن به هم
Ҳар ду хуррам чун гулу сӯсан ба ҳам
هر دو خرم چون گل و سوسن به هم
Суҳбатии зи овезаши ағёри давр
صحبتی ز آویزش اغیار دور
Роҳатии зи омезиши тимори давр
راحتی ز آمیزش تیمار دور
Неи маломати пеша бо эшон ба ҷанг
نی ملامت پیشه با ایشان به جنگ
Неи нифоқи андеша бо эшон ду ранг
نی نفاق اندیشه با ایشان دو رنگ
Гул дар оғӯшу хароши хори не
گل در آغوش و خراش خار نی
Ганҷ дар паҳлуу ранҷи мори не
گنج در پهلو و رنج مار نی
Ҳар замон дар марғзорӣ карда хоб
هر زمان در مرغزاری کرده خواب
Ҳар нафас аз чашмаи сории хӯрдаи об
هر نفس از چشمه ساری خورده آب
Гоҳ бо булбул ба гуфтори омада
گاه با بلبل به گفتار آمده
Гоҳ бо тӯтии шукри хори омада
گاه با طوطی شکر خوار آمده
Гоҳ бо товус дар ҷавлонгарӣ
گاه با طاووس در جولانگری
Гоҳ дар рафтор бо Кебеки дарӣ
گاه در رفتار با کبک دری
Қиссаи кӯтаҳи дили пар аз айшу тараб
قصه کوته دل پر از عیش و طرب
Ҳар ду май бурданди рӯзи худ ба шаб
هر دو می بردند روز خود به شب
Худ чаҳ зон беҳтар ки бошад бо ту ёр
خود چه زان بهتر که باشد با تو یار
Дар миёну ъибҷўён дар канор
در میان و عیبجویان در کنار
Дар канори ту биҷузи мақсӯди не
در کنار تو بجز مقصود نی
Монеъи мақсӯди ту мавҷӯди не
مانع مقصود تو موجود نی