Шоҳи Юнон чун саломонро бидид

شاه یونان چون سلامان را بدید

Кӯ ба абсол ва висолаш орамид

کو به ابسال و وصالش آرمید

Умр рафту зини хисорат бас накард

عمر رفت و زین خسارت بس نکرد

Вази залолат рӯй дил вопас накард

وز ضلالت روی دل واپس نکرد

Монад холии зоФсри шоҳии сараш

ماند خالی زافسر شاهی سرش

То ки гардад сарбаланд аз афсараш

تا که گردد سربلند از افسرش

Тахтро афканд дар пои бахт ӯ

تخت را افکند در پا بخت او

То кафи пой ки бӯсади тахт ӯ

تا کف پای که بوسد تخت او

Дар дарун афтод азин ғами оташаш

در درون افتاد ازین غم آتشش

Вақт шуд зини ҳоли нохуши нохўшш

وقت شد زین حال ناخوش ناخوشش

Бар саломони қӯт ҳиммат гузошт

بر سلامان قوت همت گذاشت

То зи абсолши бакулӣ боз дошт

تا ز ابسالش بکلی باز داشت

Лаҳзаи лаҳзаи ҷониб ӯ май шитофт

لحظه لحظه جانب او می شتافت

Лек натавонистӣ аз вай баҳра ёфт

لیک نتوانستی از وی بهره یافت

Рӯй ӯ медиду ҷонаш май тпид

روی او می دید و جانش می طپید

Лек бо васлаш нёрстӣ расед

لیک با وصلش نیارستی رسید

Зини тағобун дар раҳи сахти аўФтод

زین تغابن در ره سخت اوفتاد

Хар бамурд ва бар замини рахти аўФтод

خر بمرد و بر زمین رخت اوفتاد

Марди муфлисро азин бадтар чаҳ ғам

مرد مفلس را ازین بدتر چه غم

Ганҷ дар паҳлуу кӣса бе дирам

گنج در پهلو و کیسه بی درم

Ташнаро зини схтр чаҳ буд азоб

تشنه را زین سختر چه بود عذاب

Чашмаи пеши чашму лаби маҳрӯм аз об

چشمه پیش چشم و لب محروم از آب

Аҳли дӯзахро чаҳ меҳнати зини бтар

اهل دوزخ را چه محنت زین بتر

Оташи андари ҷону ҷинат дар назар

آتش اندر جان و جنت در نظر

Бар саломон чун шуд ин меҳнати дароз

بر سلامان چون شد این محنت دراز

Шуд дар роҳат ба рӯй ваии фароз

شد در راحت به روی وی فراز

Шуд бар ӯ равшан ки он ҳаст аз падар

شد بر او روشن که آن هست از پدر

То магар зон вартааш оради бадар

تا مگر زان ورطه اش آرد بدر

Тарси тарсон дар падар оварад рӯй

ترس ترسان در پدر آورد روی

Тавбаи кору узри хоҳу афви ҷӯй

توبه کار و عذر خواه و عفو جوی

Ореи он мурғӣ ки бошад некбахт

آری آن مرغی که باشد نیکبخت

Охири оради сӯии асли хеши рахт

آخر آرد سوی اصل خویش رخت