Чун саломон монад аз абсол инчунин
چون سلامان ماند از ابسال اینچنین
Буд дар рӯзу шабаши ҳол инчунин
بود در روز و شبش حال اینچنین
Муҳаррамони он пеш шаҳ гуфтанд боз
محرمان آن پیش شه گفتند باز
Ҷон ӯ афтод азон ғам дар гудоз
جان او افتاد ازان غم در گداز
Дошт бо абсоли сад андӯҳ беш
داشت با ابسال صد اندوه بیش
Омадаш бе ӯ ғамӣ чун кӯҳи пеш
آمدش بی او غمی چون کوه پیش
Бо ваяш ғам буд ва бевай низ ҳам
با ویش غم بود و بی وی نیز هم
Аз замир ӯ нашуд ночизи ғам
از ضمیر او نشد ناچیز غم
Гунбади гардуни аҷаби ғмхонаҳи ист
گنبد گردون عجب غمخانه ایست
Беғамӣ дар ваии дурӯғи афсонаи ист
بی غمی در وی دروغ افسانه ایست
Чун гул одам сириштанд аз нахуст
چون گل آدم سرشتند از نخست
Шуд ба қадаши халъати сӯрати дуруст
شد به قدش خلعت صورت درست
Рехти болои вай аз сар то қадам
ریخت بالای وی از سر تا قدم
Чли сабоҳи абри балои борони ғам
چل صباح ابر بلا باران غم
Чун чиҳил бигузашт рӯзӣ то ба шаб
چون چهل بگذشت روزی تا به شب
Бар сараш борид борони тараб
بر سرش بارید باران طرب
Лоҷарам аз ғами кас озодӣ наёфт
لاجرم از غم کس آزادی نیافت
Ҷузи пас аз чли ғами яке шодӣ наёфт
جز پس از چل غم یکی شادی نیافت
Чун буд борони шодии хатми кор
چون بود باران شادی ختم کار
Гирад охири кор бар шодии қарор
گیرد آخر کار بر شادی قرار
Лек донад он ки дониш парвар аст
لیک داند آن که دانش پرور است
Кини қарори андари сарой дигар аст
کین قرار اندر سرای دیگر است
Шаҳи саломонро дар он мотам чу дид
شه سلامان را در آن ماتم چو دید
Бар дилаши сад захми ранҷ ва ғам расед
بر دلش صد زخم رنج و غم رسید
Чораи он кор натавонист ҳеҷ
چاره آن کار نتوانست هیچ
Бар раги ҷони аўФтодши тобу печ
بر رگ جان اوفتادش تاب و پیچ
Кард арзи рои он донои ҳаким
کرد عرض رای آن دانا حکیم
К-эии ҷаҳонро қиблаи умеду бим
کای جهان را قبله امید و بیم
Ҳар куҷои дармондаеро мшклист
هر کجا درمانده ای را مشکلیست
Ҳали он зи андешаи рўшндлист
حل آن ز اندیشه روشندلیست
Дар ҷаҳони имрӯзи равшандили туе
در جهان امروز روشندل تویی
Банди сои қуфл ҳар мушкили туе
بند سای قفل هر مشکل تویی
Сӯхти абсолу саломон аз ғамаш
سوخت ابسال و سلامان از غمش
Карда вақти хеши вақфи мотамаш
کرده وقت خویش وقف ماتمش
наме тавон абсолро оварад боз
نمی توان ابسال را آورد باز
Неи саломонро тавон шуд чораи соз
نی سلامان را توان شد چاره ساز
Гуфтам инак мушкили худ пеши ту
گفتم اینک مشکل خود پیش تو
Чораи ҷӯй аз ақли даври андеши ту
چاره جوی از عقل دور اندیش تو
Раҳматӣ фармо ки бас дармонда ам
رحمتی فرما که بس درمانده ام
Дар кафи сад ғуссаи музтар монда ам
در کف صد غصه مضطر مانده ام
Дод он донои ҳаким ӯро ҷавоб
داد آن دانا حکیم او را جواب
К-эй нагашта роят аз роҳи савоб
کای نگشته رایت از راه صواب
Гар саломон нашканад паймони ман
گر سلامان نشکند پیمان من
Воиди андари рбқаҳи фармони ман
وآید اندر ربقه فرمان من
Зуди бози орм ба ваии абсол ро
زود باز آرم به وی ابسال را
Кашфи гардонами зи ваии ин ҳол ро
کشف گردانم ز وی این حال را
Чанд рӯзии чора ҳолаш кунам
چند روزی چاره حالش کنم
Ҷовдони дмсоз абсолш кунам
جاودان دمساز ابسالش کنم
Аз ҳакими инро саломон чун шунид
از حکیم این را سلامان چون شنید
Зери фармони вай аз ҷон орамид
زیر فرمان وی از جان آرمید
Хору хошок дараш рафтан гирифт
خار و خاشاک درش رفتن گرفت
Ҳар чаҳ гуфт аз ҷон пазируфтан гирифт
هر چه گفت از جان پذیرفتن گرفت
Хуш буд хок дар комил шудан
خوش بود خاک در کامل شدن
Бандаи фармони соҳибдил шудан
بنده فرمان صاحبدل شدن
Бишинав ин нукта ки доно гуфта аст
بشنو این نکته که دانا گفته است
Гавҳарии баси хубу зебо суфта аст
گوهری بس خوب و زیبا سفته است
Бош доно белҷоҷ ва бе ситез
باش دانا بی لجاج و بی ستیز
ё ки андари сояи донои гурез
یا که اندر سایه دانا گریز
Рахна каз нодонӣ уфтад дар мизоҷ
رخنه کز نادانی افتد در مزاج
Ёбад аз доноу донои алоҷ
یابد از دانا و دانایی علاج