Умрҳо шуд то дарин дайри куҳан

عمرها شد تا درین دیر کهن

Тори назмами баста бар авди сухан

تار نظمم بسته بر عود سخن

Ҳар замон аз нави навое май занам

هر زمان از نو نوایی می زنم

Дами зи дерини моҷарое май занам

دم ز دیرین ماجرایی می زنم

Рафт умр ва ин наво охир нашуд

رفت عمر و این نوا آخر نشد

Кости ҷони венаи моҷаро охир нашуд

کاست جان وین ماجرا آخر نشد

Пушти ман чун чанги хами гашт ва ҳануз

پشت من چون چنگ خم گشت و هنوز

Ҳар шабӣ дар сози авдам то ба рӯз

هر شبی در ساز عودم تا به روز

Авд носозаст ва карда рӯзгор

عود ناساز است و کرده روزگار

Дасти мутрибро зи перии раъшаи дор

دست مطرب را ز پیری رعشه دار

Нағмаи ин авди мавзун чун буд

نغمه این عود موزون چون بود

Лаҳни ин мутриб ба қонӯн чун буд

لحن این مطرب به قانون چون بود

Вақт шуд кини авдро хуш башиканам

وقت شد کین عود را خوش بشکنم

Баҳри буии хуш дар оташи афканам

بهر بوی خوش در آتش افکنم

Хом бошад авдро нохуш задан

خام باشد عود را ناخوش زدن

Хуш буд дар авди хоми оташ задан

خوش بود در عود خام آتش زدن

Бӯ ки атр афшон шавад ин авди хом

بو که عطر افشان شود این عود خام

Ақлу дайнро зон шавад хушбӯи машом

عقل و دین را زان شود خوشبو مشام

Ақлу дайнро тақвият додан ба аст

عقل و دین را تقویت دادن به است

Зонка ин тан рӯй дар сустӣ на аст

زانکه این تن روی در سستی نه است

Рахнаҳо дар руста дандон фитод

رخنه ها در رسته دندان فتاد

Кӣ тавон бар хӯрдании дандони ниҳод

کی توان بر خوردنی دندان نهاد

Ҳам қўотъ аз баридан кунад гашт

هم قواطع از بریدن کند گشت

Ҳам тўоҳни зи орад кардан дар гузашт

هم طواحن ز آرد کردن در گذشت

Хӯрданам май бояд акнӯн Тифли сон

خوردنم می باید اکنون طفل سان

Нон хойида ба дандони касон

نان خاییده به دندان کسان

Қоматам шуд кўз ва мондам сар ба пеш

قامتم شد کوز و ماندم سر به پیش

Гаштаам моил ба сӯии асли хеш

گشته ام مایل به سوی اصل خویش

Модарам хокаст ва ман Тифли рзиъ

مادرم خاک است و من طفل رضیع

Майл модар нест аз Тифлони бадеъ

میل مادر نیست از طفلان بدیع

Зуд бошад кормидаҳи зи изтироб

زود باشد کآرمیده ز اضطراب

Дар канори модари уфтами масти хоб

در کنار مادر افتم مست خواب

Аз ду чашм ман наёяд ҳеҷ кор

از دو چشم من نیاید هیچ کار

Аз фарангии шишаи нокардаи чаҳор

از فرنگی شیشه ناکرده چهار

Дарди по то гашти ҳмзонўии ман

درد پا تا گشت همزانوی من

Шуд пас зонуи нишастани хуии ман

شد پس زانو نشستن خوی من

Пои ман дар хостн бошад забун

پای من در خاستن باشد زبون

То нагардад соидами танро сутун

تا نگردد ساعدم تن را ستون

Ин халалҳо муқтазоӣ перӣ аст

این خلل ها مقتضای پیری است

Вои он кӯи мубталоӣ перӣ аст

وای آن کو مبتلای پیری است

Ҳар халал каз перӣ уфтад дар мизоҷ

هر خلل کز پیری افتد در مزاج

Нест мақдӯри табиби онро алоҷ

نیست مقدور طبیب آن را علاج