эй ба сарои пардаи Ясриб ба хоб

ای به سراپرده یثرب به خواب

Хез ки шуд машриқу мағриби хароб

خیز که شد مشرق و مغرب خراب

Рафта з дастем бурун кун зи барад

رفته ز دستیم برون کن ز برد

Дастӣ ва бинмоӣ яке дастбурд

دستی و بنمای یکی دستبرد

Тавбаи даҳ аз саркашии айём ро

توبه ده از سرکشی ایام را

Бози хар аз нохушии ислом ро

باز خر از ناخوشی اسلام را

Маҳди Масеҳ аз фалаковар ба зер

مهد مسیح از فلک آور به زیر

Рояти Меҳдӣ ба фалаки зани далер

رایت مهدی به فلک زن دلیر

Колаи даҷоли буна бар хараш

کاله دجال بنه بر خرش

Рӯ ба биёбони адами даҳ сараш

رو به بیابان عدم ده سرش

Афсари малик аз сар дунон бикаш

افسر ملک از سر دونان بکش

Домани давлати з забунон бикаш

دامن دولت ز زبونان بکش

Бози пасонро фикан аз пешгоҳ

باز پسان را فکن از پیشگاه

Дод ситами каши зи ситами кеши хоҳ

داد ستم کش ز ستم کیش خواه

Хомаи муфтӣ ки чу ангушти оз

خامه مفتی که چو انگشت آز

Шуд зи паии луқмаи рибои дароз

شد ز پی لقمه ربایی دراز

Даст сиёсат бикаш ва башиканаш

دست سیاست بکش و بشکنش

Ҳамчуи неи андари бен нохуни занаш

همچو نی اندر بن ناخن زنش

Воъизи пари гӯ ки ба пастӣаст банд

واعظ پر گو که به پستیست بند

Поя худ карда зи минбари баланд

پایه خود کرده ز منبر بلند

Чун на бузургаст зи шаръаши сухан

چون نه بزرگ است ز شرعش سخن

Минбар ӯ бар сар ӯ хирад кун

منبر او بر سر او خرد کن

Савмиъаро қоидаи тоза на

صومعه را قاعده تازه نه

Рахти харобот ба дарвоза на

رخت خرابات به دروازه نه

Бидъатёнро раҳ суннат намой

بدعتیان را ره سنت نمای

Ъзлтёнро дар иззати гушой

عزلتیان را در عزت گشای

Хирқаи тазвир ба сад пора кун

خرقه تزویر به صد پاره کن

Ҷони музаввари зи тан овора кун

جان مزور ز تن آواره کن

Шуъла фикан хирмани Иблис ро

شعله فکن خرمن ابلیس را

Муҳраи шикани сбҳаҳи талбис ро

مهره شکن سبحه تلبیس را

Ганҷи ту дар хоки ниҳон дайр монад

گنج تو در خاک نهان دیر ماند

Нури ту ғоиби зи ҷаҳон дайр монад

نور تو غایب ز جهان دیر ماند

Партав рӯй ту ки ҳаст офтоб

پرتو روی تو که هست آفتاب

Буд азуи кишвари дайн нур ёб

بود ازو کشور دین نور یاب

Барқи фироқат чу ҷҳонсўз шуд

برق فراقت چو جهانسوز شد

Машъали ёронати шаб афрӯз шуд

مشعل یارانت شب افروز شد

Машъалашони чарх чу бенур кард

مشعلشان چرخ چو بی نور کرد

Субҳи ҳудоро шаб диҷўр кард

صبح هدی را شب دیجور کرد

Зулмати бидъати ҳама олам гирифт

ظلمت بدعت همه عالم گرفت

Балки ҷаҳони ҷома мотам гирифт

بلکه جهان جامه ماتم گرفت

Кош фитад зи авҷи урӯҷати руҷӯъ

کاش فتد ز اوج عروجت رجوع

Боз кунад нури ҷамолати тулӯъ

باز کند نور جمالت طلوع

Дидаи олам ба ту равшан шавад

دیده عالم به تو روشن شود

Гулхани гетии зи ту гулшан шавад

گلخن گیتی ز تو گلشن شود

Давлатён аз ту илм баркашанд

دولتیان از تو علم برکشند

Зулматёни рӯ ба адам дар кашанд

ظلمتیان رو به عدم در کشند

Ҷомӣ аз онҷо ки ҳаводор туаст

جامی از آنجا که هوادار توست

Рӯй ту нодида гирифтор туаст

روی تو نادیده گرفتار توست

Гар лаби ҷонбхши ту фармон диҳад

گر لب جانبخش تو فرمان دهد

Бар қидмати сар наад ва ҷон диҳад

بر قدمت سر نهد و جان دهد