Қофияи санҷон чу дар дил зананд

قافیه سنجان چو در دل زنند

Дар ба рухи тираи дилон гул зананд

در به رخ تیره دلان گل زنند

Рӯй чу дар қофия санҷӣ кунанд

روی چو در قافیه سنجی کنند

Пушт бар ин дайр сипанҷӣ кунанд

پشت بر این دیر سپنجی کنند

Тан бигузоранду ҳама ҷон шаванд

تن بگذارند و همه جان شوند

Кӯҳи бибаранду сӯй кон шаванд

کوه ببرند و سوی کان شوند

Ҷон кунӣ ва кон кунӣ ойинашон

جان کنی و کان کنی آیینشان

СирФии чархи гуҳари чинашон

صیرفی چرخ گهر چینشان

эй ки дарин кони ҷгарии хӯрда Эй

ای که درین کان جگری خورده ای

Гавҳари рангин ба каф оварда Эй

گوهر رنگین به کف آورده ای

Гавҳари ин кони ҳама икрнг нест

گوهر این کان همه یکرنگ نیست

Лؤлؤи Аммони ҳама ҳамсанг нест

لؤلؤ عمان همه همسنگ نیست

Гавҳару лаъл аз дили кон май талаб

گوهر و لعل از دل کان می طلب

Ҳар чаҳ биёбӣ ба азон май талаб

هر چه بیابی به ازان می طلب

Ҳар ки ба хас кард қаноати хасисат

هر که به خس کرد قناعت خسیست

Ба талабӣ кун ки ба аз ба басӣаст

به طلبی کن که به از به بسیست

Ношуда аз хуии бадати дили тиҳӣ

ناشده از خوی بدت دل تهی

Кӣ расад аз назми ту буи баӣ

کی رسد از نظم تو بوی بهی

Ҳар чаҳ ба дил ҳаст зи поку палид

هر چه به دل هست ز پاک و پلید

Дар сухан ояд асари он палид

در سخن آید اثر آن پلید

ҶиФаҳ чу бандади даҳани ҷӯии танг

جیفه چو بندد دهن جوی تنگ

Об равон гирад азуи буиу ранг

آب روان گیرد ازو بوی و رنگ

Чун гиреҳи нофаи кушояди насим

چون گره نافه گشاید نسیم

Ғолия бӯ гардаду анбари шамем

غالیه بو گردد و عنبر شمیم

Назм ки нисбат ба гуҳар бошадаш

نظم که نسبت به گهر باشدش

Ба з гуҳар бошад агар бошадаш

به ز گهر باشد اگر باشدش

Лафз ҷаҳон гаштау маънии ғариб

لفظ جهان گشته و معنی غریب

Лек на бегонаи зи фаҳми лбиб

لیک نه بیگانه ز فهم لبیب

Қофия кам ёб чу дебои чин

قافیه کم یاب چو دیبای چین

Вазни сабки санг чу моءи муайян

وزن سبک سنگ چو ماء معین

Неи рақами калаки такаллуф бар ӯ

نی رقم کلک تکلف بر او

Неи клФи доғи тслФ бар ӯ

نی کلف داغ تصلف بر او

Ёфта аз санъату диққати ҷамол

یافته از صنعت و دقت جمال

Лек на беруни зи ҳади эътидол

لیک نه بیرون ز حد اعتدال

Шоҳиди парварда ба сад ъзу ноз

شاهد پرورده به صد عز و ناز

Беш ба машшота надорад ниёз

بیش به مشاطه ندارد نیاز

Бар Рахш аз ғолияи машки соӣ

بر رخش از غالیه مشک سای

Хуб буд хол вале як ду ҷой

خوب بود خال ولی یک دو جای

Хол ки аз қоида афзӯн фитад

خال که از قاعده افزون فتد

Бар рухи маъшӯқ на мавзун фитад

بر رخ معشوق نه موزون فتد

Ҳоли ҷамолаш ба табоҳӣ кашад

حال جمالش به تباهی کشد

Рӯй сифедаш ба сиёҳӣ кашад

روی سفیدش به سیاهی کشد

Ин ҳамаи гуфтем вале зини шумор

این همه گفتیم ولی زین شمار

Чошнии ишқ буд асли кор

چاشنی عشق بود اصل کار

Ишқ ки рақси фалак аз нур ӯст

عشق که رقص فلک از نور اوست

Хон суханро намак аз шӯр ӯст

خوان سخن را نمک از شور اوست

Ҷомӣ агар дар сарати ин шӯр нест

جامی اگر در سرت این شور نیست

Хон сухан гар нанаҳй давр нест

خوان سخن گر ننهی دور نیست

Марди карами пеша куҷо хон наад

مرد کرم پیشه کجا خوان نهد

То на зи оғози намакдон наад

تا نه ز آغاز نمکدان نهد