Шоҳиди хлўтгаҳи ғайбат аз нахуст

شاهد خلوتگه غیبت از نخست

Буд паии ҷилва камар карда чуст

بود پی جلوه کمر کرده چست

Ойӣнаи ғайби намо пеш дошт

آیینه غیب نما پیش داشت

Ҷилваи намоеи ҳама бо хеш дошт

جلوه نمایی همه با خویش داشت

Нозиру манзури ҳамӯ буду бас

ناظر و منظور همو بود و بس

Ғайри ваии ин арса напаймӯд кас

غیر وی این عرصه نپیمود کس

Ҷумлаи яке буд ва дуе ҳеҷ на

جمله یکی بود و دویی هیچ نه

Даъвии мое ва туе ҳеҷ на

دعوی مایی و تویی هیچ نه

Буд қалами рустаи зи захми тарош

بود قلم رسته ز زخم تراش

Лавҳи ҳам осӯдаи зи ранҷи харош

لوح هم آسوده ز رنج خراش

Арши қадам бар сар курсӣ надошт

عرش قدم بر سر کرسی نداشت

Ақли сари нодарра пурсӣ надошт

عقل سر نادره پرسی نداشت

Доираи чарх ба сад дахлу харҷ

دایره چرخ به صد دخل و خرج

Буд ба мтмўраҳи як нуқтаи дарҷ

بود به مطموره یک نقطه درج

Силки фалаки нозим анҷум набӯд

سلک فلک ناظم انجم نبود

Пушти замини ҳосил мардум набӯд

پشت زمین حاصل مردم نبود

Нутфаи обо ба мзиқи ҷаҳот

نطفه آبا به مضیق جهات

Буд масӯн аз раҳми ИМАот

بود مصون از رحم امهات

Буд дарин маҳди фурӯи бастаи дам

بود درین مهد فرو بسته دم

Тифли маволед ба хоби адам

طفل موالید به خواب عدم

Дидаи он шоҳиди нобӯди байн

دیده آن شاهد نابود بین

Маънии маъдӯм чу мавҷӯди байн

معنی معدوم چو موجود بین

Гарчи ҳаме дид дар иҷмоли зот

گرچه همی دید در اجمال ذات

Ҳасани тафосили шуъӯну сифот

حسن تفاصیل شئون و صفات

Хост ки дар оинаҳои дигар

خواست که در آینه های دگر

Бар назар хеш шавад ҷилва гар

بر نظر خویش شود جلوه گر

Дар хур ҳар як зи сифоти қадам

در خور هر یک ز صفات قدم

Рӯй дигар ҷилва диҳад лоҷарам

روی دگر جلوه دهد لاجرم

Равзаи ҷонбхши ҷаҳони офарид

روضه جانبخش جهان آفرید

Боғчаи куну макони офарид

باغچه کون و مکان آفرید

Кард з ҳар шоху гулу баргу хор

کرد ز هر شاخ و گل و برگ و خار

Ҷилва ӯ ҳасан дигар ошкор

جلوه او حسن دگر آشکار

Сарви нишон аз қад раъноаш дод

سرو نشان از قد رعناش داد

Гули хабар аз талъат зебоаш дод

گل خبر از طلعت زیباش داد

Ғунчаи сухан аз шукраш кард соз

غنچه سخن از شکرش کرد ساز

Қуфли зи дарҷ гуҳараш кард боз

قفل ز درج گهرش کرد باز

Сабза ба гули ғолиятар сиришт

سبزه به گل غالیه تر سرشت

Пеши гули авсофи хат ӯ навишт

پیش گل اوصاف خط او نوشت

Шуд ҳаваси турра ӯ бод ро

شد هوس طره او باد را

Басти гиреҳи турраи шамшод ро

بست گره طره شمشاد را

Наргиси ҷмош ба он чашми маст

نرگس جماش به آن چشم مست

Зад раҳи мисатони сабӯҳии параст

زد ره مستان صبوحی پرست

Фохта бо тавқи таманнои сарв

فاخته با طوق تمنای سرو

Зад нафаси шавқи зи болои сарв

زد نفس شوق ز بالای سرو

Булбули нолндаҳ ба дидори гул

بلبل نالنده به دیدار گل

Пардаи гшои гашти зи асрори гул

پرده گشا گشت ز اسرار گل

Кебеки дарии поичаҳҳо бар зада

کبک دری پایچه ها بر زده

Зад ба сари сабзаи қадами срздаҳ

زد به سر سبزه قدم سرزده

Қамарӣ биниҳода ба шамшоди дил

قمری بنهاده به شمشاد دل

Сӯхт ба доғи ғам ӯ шоди дил

سوخت به داغ غم او شاد دل

Мурғи саҳари сохт ба нозу итоб

مرغ سحر ساخت به ناز و عتاب

Дар назари наргис бисёр хоб

در نظر نرگس بسیار خواب

Ҳасани з ҳар ҷо ки зад алқсаҳи сар

حسن ز هر جا که زد القصه سر

Ишқ шуд аз ҷой дигар ҷилва гар

عشق شد از جای دگر جلوه گر

Ҳасани з ҳар чеҳра ки рух бар фурухт

حسن ز هر چهره که رخ بر فروخت

Ишқ азон шуълаи дилиро бсухт

عشق ازان شعله دلی را بسوخت

Ҳасан ба ҳар турра ки ором ёфт

حسن به هر طره که آرام یافت

Ишқи дилии омада дар дом ёфт

عشق دلی آمده در دام یافت

Ҳасани з ҳар лаб ки шукр ханда кард

حسن ز هر لب که شکر خنده کرد

Ишқи дилиро ба ғамаш банда кард

عشق دلی را به غمش بنده کرد

Ҳасани ҷуз аз ишқ нагирад ғзӣ

حسن جز از عشق نگیرد غذی

Ишқи ҳам аз ваии нгризди балӣ

عشق هم از وی نگریزد بلی

Қолаб ва ҷонанд ба ҳам ҳасану ишқ

قالب و جانند به هم حسن و عشق

Гавҳар ва конанд ба ҳам ҳасану ишқ

گوهر و کانند به هم حسن و عشق

Аз азали ин ҳар ду ба ҳам бӯда анд

از ازل این هر دو به هم بوده اند

Ҷуз ба ҳам ин роҳ нпимўдаҳ анд

جز به هم این راه نپیموده اند

Ҳастӣ мо ҳаст зи пайвандашон

هستی ما هست ز پیوندشان

Нест кушоди ҳамаи ҷузи бандашон

نیست گشاد همه جز بندشان

Ҳасану кас аз ишқи гирифтори не

حسن و کس از عشق گرفتار نی

Ҷинс нафисасту харидори не

جنس نفیس است و خریدار نی