Юсуфи канъон , чу ба Миср орамид

یوسفِ کنعان، چو به مصر آرَمید

Сяти вай аз Миср , ба канъон расед

صیتِ وی از مصر، به کنعان رسید

Буд , дар он ғами кода , як дӯсташ

بود، در آن غم‌کده، یک دوستَش

Пуршуда ӣ мағзи вафо , пӯсташ

پُرشده‌ی مغزِ وفا، پوستَش

Раҳ ба сӯии Мисри ҷамолаши супурд

رَه به‌سوی مصرِ جمالَش سپُرد

Оинае баҳр раҳ оварад барад

آینه‌ای بهرِ رَه‌آورد بُرد

Юсуф азу кард , наоне , савол

یوسف اَزو کَرد، نَهانی، سؤال

К-эй шудаи муҳаррам ба ҳарими висол !

کِای شده مَحرم به حریمِ وصال!

Дар талабам , ранҷи сафари барда Эй

دَر طَلَبَم، رنجِ سفر بُرده‌ای

Зини сафарам , тӯҳфа , чаҳ овардае ?

زین سفرَم، تحفه، چه آورده‌ای؟

Гуфт : ба ҳар сӯи назари андохтам

گفت: به هر سو نظر انداختم

Ҳеҷ матоъӣ , чу ту , нашнохтам

هیچ متاعی، چو تو، نشناختم

Оинае , баҳри ту , кардам ба даст

آینه‌ای، بَهرِ تو، کَردم به‌دست

Пок , зи ҳаргунаи ғуборӣ ки ҳаст

پاک، زِ هرگونه غباری که هست

То чу ба он , дида ӣ худ , вокнӣ . . .

تا چو به آن، دیده‌ی خود، واکُنی...

Талъати зебот , тамошо кунӣ

طلعتِ زیبات، تماشا کُنی

Тӯҳфае афзӯни зи лақои ту , чист ?

تحفه‌ای افزون زِ لِقای تو، چیست؟

Гар рӯй аз ҷой , ба ҷои ту , кист ?

گَر رَوی از جای، به‌جای تو، کیست؟

Нест ҷаҳонро ба сафои ту , кас

نیست جهان را به صفای تو، کَس

Ғофили азин , тираи длоннду бас

غافل اَزین، تیره‌دلانَند و بَس

« ҷомӣ » , азин тираи дилон , пеш бош

«جامی»، ازین تیره‌دلان، پیش باش

Сайқалии оина ӣ хеш бош

صِیقَلیِ آینه‌ی خویش باش

То чу битобӣ рух , азин тираи ҷой

تا چو بِتابی رُخ، اَزین تیره‌جای

Юсуфи ғайби ту , шавад рӯнамоӣ

یوسفِ غیبِ تو، شود رونِمای