эй ки дар давлати дайн кам занӣ

ای که در دولت دین کم زنی

Чанд дам аз нисбати одами занӣ

چند دم از نسبت آدم زنی

Одамӣ онаст ки динӣ дар ӯст

آدمی آنست که دینی در اوست

Маҳв гумон карда яқинии дроўст

محو گمان کرده یقینی در اوست

Гар буд ин пайкари гули одамӣ

گر بود این پیکر گل آدمی

Зу дар ва девор надорад камӣ

زو در و دیوار ندارد کمی

Балки фузун бошад азу дар намӯд

بلکه فزون باشد ازو در نمود

Муҳраи девор ба силки вуҷӯд

مهره دیوار به سلک وجود

Одамеи пушт бар айём кун

آدمیی پشت بر ایام کن

Рӯй ба маъмура ислом кун

روی به معموره اسلام کن

Пеши шариъати рӯу исломи санҷ

پیش شریعت رو و اسلام سنج

намерасад арқон чу ҳуруфаш ба панҷ

می‌رسد ارکان چو حروفش به پنج

Рукни нахусташ ки шаҳодат буд

رکن نخستش که شهادت بود

Роҳ хилоф омад одат буд

راه خلاف آمد عادت بود

Ҳаст ду раҳ ҳар ду ба ҳам муттасил

هست دو ره هر دو به هم متصل

Гоми занони зини ду раҳи арбоби дил

گام زنان زین دو ره ارباب دل

Он яке иқлӣми илоҳии гушой

آن یکی اقلیم الهی گشای

Шуд ба худояти раҳ ваҳдат намой

شد به خدایت ره وحدت نمای

Ваон дигарат ганҷ футувват фишон

وان دگرت گنج فتوت فشان

Барда ба даҳлези набуввати кашон

برده به دهلیز نبوت کشان

Вар ба ниҳоятнигарӣ як раҳ аст

ور به نهایت نگری یک ره است

Оқибат ҳар ду аз он аллоҳ аст

عاقبت هر دو از آن الله است

Ҳаст яке зарфи бғоити шигарф

هست یکی ظرف به غایت شگرف

Нотиқааш сохта аз савту ҳарф

ناطقه‌اش ساخته از صوت و حرف

Нест биҷузи шаҳди саодат дар ӯ

نیست بجز شهد سعادت در او

Ҳар алифи ангушти шаҳодат дар ӯ

هر الف انگشت شهادت در او

Дасти дарин шаҳди з одат бидор

دست درین شهد ز عادت بدار

Чун алифи ангушт шаҳодат барор

چون الف انگشت شهادت برآر

Бӯ ки зи маншур саодат навис

بو که ز منشور سعادت نویس

Ёбии азин шаҳди як ангушти лӣс

یابی ازین شهد یک انگشت لیس

Хома ба ҳар сафҳа ки бнгордш

خامه به هر صفحه که بنگاردش

Аз магаси нуқта нигаҳ дорадаш

از مگس نقطه نگه داردش

Яъне азин шаҳд ки софӣ фитод

یعنی ازین شهد که صافی فتاد

Ҳар ки магаси табъ буд даври бод

هرکه مگس طبع بود دور باد

Лоам алифаш ҳаст дарин деви лох

لام الفش هست درین دیولاخ

Гардани девони ҳаворо ду шох

گردن دیوان هوا را دو شاخ

Балки чу пргорўш омад падед

بلکه چو پرگاروش آمد پدید

Хати адами гирди ду олам кашид

خط عدم گرد دو عالم کشید

Олати қатъи омадаи миқрози вор

آلت قطع آمده مقراض‌وار

То бабрӣ зончаҳ наёяд ба кор

تا ببری زآنچه نیاید به کار

Чун зи ду ангушт вае тези даст

چون ز دو انگشت ویی تیز دست

Қайди таъаллуқи бабр аз ҳар чаҳ ҳаст

قید تعلق ببُر از هرچه هست

Чарх ки омад ба ту миқрози даҳ

چرخ که آمد به تو مقراض ده

Атлас ӯ дар дами миқроз на

اطلس او در دم مقراض نه

То барад аз ҳиммати волои ту

تا برد از همت والای تو

Халъати тавҳид ба болои ту

خلعت توحید به بالای تو

Шоҳид ҳар ҷон ки буд длФриб

شاهد هر جان که بود دلفریب

Ёфта зин халъат зебост зеб

یافته زین خلعت زیباست زیب

Бешаи тавҳиди дарин домгоҳ

بیشه توحید درین دامگاه

Ширдилонро буд оромгоҳ

شیردلان را بود آرامگاه

Шери дилӣ рӯй дар он беша кун

شیر دلی روی در آن بیشه کن

Ҳамдамии ширдилон пеша кун

همدمی شیردلان پیشه کن

Бо ҳамаи ҳам беша ва ҳам пеша бош

با همه هم‌بیشه و هم‌پیشه باش

Икдл ва як рӯй ва як андеша бош

ی کدل و یک روی و یک اندیشه باش

Рӯй дар он кун ки туро рӯй дод

روی در آن کن که تو را روی داد

Сад дар умед ба рӯяти кушод

صد در امید به رویت گشاد

Чашм бар он на ки зи рӯзи нахуст

چشم بر آن نه که ز روز نخست

Равшании чашми ҷаҳон байн туаст

روشنی چشم جهان بین توست

Даст дар он зан ки азу шуд ба пой

دست در آن زن که ازو شد به پای

Қомати қудрат ба фалаки фарқи соӣ

قامت قدرت به فلک فرق سای

Сонеъ бе чун ки туро офарид

صانع بی چون که تو را آفرید

Бо ту бигӯям ки чаро офарид

با تو بگویم که چرا آفرید

То бишносяш ба наъти яке

تا بشناسیش به نعت یکی

Неи яке аз камӣу андакӣ

نی یکیی از کمی و اندکی

Бали яке зи андак ва бисёр беш

بل یکیی ز اندک و بسیار بیش

Сад қадам аз андак ва бисёр пеш

صد قدم از اندک و بسیار پیش

Чун ба шиносоӣ ӯ паии барӣ

چون به شناسایی او پی بری

Пеш наҳй пои парастишгарӣ

پیش نهی پای پرستشگری

Рӯй ба миҳроб ибодат кунӣ

روی به محراب عبادت کنی

Касби сабабҳои саодат кунӣ

کسب سبب‌های سعادت کنی

Ҳар чаҳ кунад бандаи буруни зини ду кор

هرچه کند بنده برون زین دو کار

Охир азон кор шавад шармсор

آخر ازآن کار شود شرمسار

Рахт ба сари ҳади надомати барад

رخت به سر حد ندامت برد

Доғи надомат ба қиёмати барад

داغ ندامت به قیامت برد

Шуъла занад аз дили меҳнати қарин

شعله زند از دل محنت قرین

Оташи онаш абдолобдин

آتش آنش ابدالآبدین