эй зи гулат но зада сари ҳуби дил

ای ز گلت نا زده سر حب دل

Мондаи зи ҳуби ватанати по ба гул

مانده ز حب وطنت پا به گل

Хез ки шуд пардаи кашу пардаи соз

خیز که شد پرده کش و پرده ساز

Мутриби ушшоқи зи роҳи ҳиҷоз

مطرب عشاق ز راه حجاز

Икдми азин парда самоъӣ бикун

یکدم ازین پرده سماعی بکن

Ҳар чаҳ на зини парда видоъӣ бикун

هر چه نه زین پرده وداعی بکن

Дайни туро то шавад арқони тамом

دین تو را تا شود ارکان تمام

Рӯй на аз хона ба рукну мақом

روی نه از خانه به رکن و مقام

Ноқа агар нест туро зери рон

ناقه اگر نیست تو را زیر ران

Бар қадами фоқаи равони шӯи равон

بر قدم فاقه روان شو روان

Гар набӯд роҳилаи боди пой

گر نبود راحله باد پای

Роҳила аз пой кун ва дар раҳи ой

راحله از پای کن و در ره آی

Гар ба адимт набӯд дастрас

گر به ادیمت نبود دسترس

Ҷилди қадами пои Фзори ту бас

جلد قدم پای فزار تو بس

Таҳ ба таҳаши пушти зи гирду ғубор

ته به تهش پشت ز گرد و غبار

Карда таҳаши хор ба мехи устувор

کرده تهش خار به میخ استوار

Пошна аз ханда даҳон карда боз

پاشنه از خنده دهان کرده باز

зи обилаҳо рехтаи ашки ниёз

ز آبله ها ریخته اشک نیاز

Вола ва ҳайрат задау мстҳом

واله و حیرت زده و مستهام

Хандаи занони гиряи кунон май хиром

خنده زنان گریه کنان می خرام

Пушти умеди ту ба хуршеди гарм

پشت امید تو به خورشید گرم

Бистари осоишат аз реги нарм

بستر آسایشت از ریگ نرم

Соя ба фурқат ки муғелон кунад

سایه به فرقت که مغیلان کند

Ба ки саропарда султон кунад

به که سراپرده سلطان کند

Бод мухолиф зада дар дидаи рег

باد مخالف زده در دیده ریگ

Пои фурӯи рафта ба тФсидаҳи рег

پای فرو رفته به تفسیده ریگ

Ба ки нишинӣ ба мҳби шимол

به که نشینی به مهب شمال

Пой фурӯ карда ба оби зулол

پای فرو کرده به آب زلال

Бонг ҳаддӣ бишинаву сӯрат дароӣ

بانگ حدی بشنو و صورت درای

Шӯ чу шутури гарми рӯу тези пой

شو چو شتر گرم رو و تیز پای

Роҳи вафо май сипар ва май гузар

راه وفا می سپر و می گذر

Бар хски хушк чу райҳон тар

بر خسک خشک چو ریحان تر

Бод ба меоди тааббуди расон

باد به میعاد تعبد رسان

Рахт ба миқоти таҷарруди расон

رخت به میقات تجرد رسان

Риштаи тадбири з сӯзан бикаш

رشته تدبیر ز سوزن بکش

Халъат сӯзан зада аз тан бикаш

خلعت سوزن زده از تن بکش

Ҳар чаҳ бар он бахя задӣ моҳу сол

هر چه بر آن بخیه زدی ماه و سال

Оии бурун аз ҳамаи сӯзани мисол

آی برون از همه سوزن مثال

Боз кун аз бахя зада ҷомаи ҷӯй

باز کن از بخیه زده جامه جوی

Бӯ ки туро бахя науфтад ба рӯй

بو که تو را بخیه نیفتد به روی

Гар на з маргаст фаромӯшят

گر نه ز مرگ است فراموشیت

Ба ки буд кори кафани пӯшят

به که بود کار کفن پوشیت

Лаб бигушо ёфтан ком ро

لب بگشا یافتن کام را

Наъраи лаббайки зани эҳром ро

نعره لبیک زن احرام را

Мӯӣ нашуедау рухи грднок

موی نشوییده و رخ گردناک

Сина харошидау дили дарднок

سینه خراشیده و دل دردناک

Рӯ ба ҳарам кун ки дар он хуши ҳарим

رو به حرم کن که در آن خوش حریم

Ҳаст сияҳи пӯши нигории муқӣм

هست سیه پوش نگاری مقیم

Саҳни ҳарами равзаи хулди барин

صحن حرم روضه خلد برین

ӯ ба чунон саҳн мураббаъ нишин

او به چنان صحن مربع نشین

Қиблаи хубони араб рӯй ӯ

قبله خوبان عرب روی او

Саҷдаи шӯхони аҷами сӯй ӯ

سجده شوخان عجم سوی او

Бод чу дар доманаши овехта

باد چو در دامنش آویخته

Ғолия дар ҷайби ҷаҳони рехта

غالیه در جیب جهان ریخته

То шикании шишаи номӯсу нанг

تا شکنی شیشه ناموس و ننگ

Карда ниҳон дар таҳи домонати санг

کرده نهان در ته دامانت سنگ

Бози шикани домани шбрнг ӯ

باز شکن دامن شبرنگ او

Дидаи ҷони серумаи каш аз санг ӯ

دیده جان سرمه کش از سنگ او

Санги сиёҳаш ки азон кӯтаҳ аст

سنگ سیاهش که ازان کوته است

Дасти таманноати ямин аллоҳ аст

دست تمنات یمین الله است

Чун ту азон санги шӯии бӯсаи чин

چون تو ازان سنگ شوی بوسه چین

Бӯсаи зани даст ки бошӣ бибин

بوسه زن دست که باشی ببین

Бар сари гардуни занӣ аз фахри кӯс

بر سر گردون زنی از فخر کوس

Гар расадат давлати ин дстбўс

گر رسدت دولت این دستبوس

Аз лаби замзами шинави ин замзама

از لب زمزم شنو این زمزمه

Каз нами мо зинда диланд ин ҳама

کز نم ما زنده دلند این همه

Сӯии қадамгоҳи халили аллоҳи ой

سوی قدمگاه خلیل الله آی

По чу наёбӣ ба пайаш дидаи соӣ

پا چو نیابی به پی اش دیده سای

Пои мурувват ба сӯии Марва на

پای مروت به سوی مروه نه

Чеҳраи сФўт ба сафои ҷилваи даҳ

چهره صفوت به صفا جلوه ده

То нашавад дар Арафотати вуқуф

تا نشود در عرفاتت وقوف

Кӣ шавад аз роҳи наҷотати вуқуф

کی شود از راه نجاتت وقوف

Кбши маниро ба мнои рези хӯн

کبش منی را به منا ریز خون

Нафаси ?даниро ба фано кун забун

نفس دنی را به فنا کن زبون

Санг ба дасти ори зи Ромии ҷмор

سنگ به دست آر ز رمی جمار

Деви ҳаворо кун азон сангсор

دیو هوا را کن ازان سنگسار

Чун дили азин шуғл бипардохтӣ

چون دل ازین شغل بپرداختی

Кори ҳаҷу умра ба ҳам сохтӣ

کار حج و عمره به هم ساختی

Шукри худои гӯй ки тавфиқ дод

شکر خدا گوی که توفیق داد

Раҳ ба сӯии хонаи хешати кушод

ره به سوی خانه خویشت گشاد

Вар на ки ёрад ки ба он раҳи барад

ور نه که یارد که به آن ره برد

Врчаҳ шавад мурғ ба он раҳи пурд

ورچه شود مرغ به آن ره پرد