эй ба забони нуктаи гузори омада

ای به زبان نکته گزار آمده

Вай ба сухани нодарраи кори омада

وی به سخن نادره کار آمده

Нуқта нутқаст туро бар забон

نقطه نطق است تو را بر زبان

Гашта аз он нуқтаи забонати зиён

گشته از آن نقطه زبانت زیان

Гар кунӣ он нуқтаи азин ҳарфи ҳак

گر کنی آن نقطه ازین حرف حک

Бар хати ҳукми ту наад сари фалак

بر خط حکم تو نهد سر فلک

Ҳар ки дарин гунбади нилӯфарӣ

هر که درین گنبد نیلوفری

Афканди овозаи некӯи фарӣ

افکند آوازه نیکو فری

Некуии фари вай аз хомшист

نیکویی فر وی از خامشیست

Хомшиши теғ ҷаҳолат кашӣаст

خامشیش تیغ جهالت کشیست

Гуфтан бисёр на аз нағзӣ аст

گفتن بسیار نه از نغزی است

Валвалаи табли з бемағзӣ аст

ولوله طبل ز بی مغزی است

Хами пар аз бодаи тиҳӣ аз садост

خم پر از باده تهی از صداست

Чунки тиҳӣ шуд зи садо пар навост

چونکه تهی شد ز صدا پر نواست

Дар дилат аз ғайби гулӣ чун кушод

در دلت از غیب گلی چون گشاد

Аз дами нохуши мадаи онро ба бод

از دم ناخوش مده آن را به باد

То на лабати бастаи з даъвӣ шавад

تا نه لبت بسته ز دعوی شود

Кӣ дили ту махзан маънӣ шавад

کی دل تو مخزن معنی شود

Ғунча ки набӯд ба даҳонаш забон

غنچه که نبود به دهانش زبان

Лаълу зараши байни гиреҳи андари миён

لعل و زرش بین گره اندر میان

Сӯсани раъно ки забон овар аст

سوسن رعنا که زبان آور است

Кӣсаи тиҳии мондаи зи лаъл ва зар аст

کیسه تهی مانده ز لعل و زر است

Мантиқи тӯтии хатар ҷон ӯст

منطق طوطی خطر جان اوست

Қуфл на кулба аҳзон ӯст

قفل نه کلبه احزان اوست

Зоғ ки аз гуфтанаш омад фироқ

زاغ که از گفتنش آمد فراغ

Ҷилвагар онк ба тамошои боғ

جلوه گر آنک به تماشای باغ

Хаст табъаст дарин куҳнаи кох

خست طبع است درین کهنه کاخ

Ҳавсилаи тангу ҳадиси фарох

حوصله تنگ و حدیث فراخ

Чархи бад-ӣни гардиш доим хамӯш

چرخ بدین گردش دایم خموش

Чархаи ҳаллоҷ ва ҳазорон хурӯш

چرخه حلاج و هزاران خروش

Рустаи дандонати сафии басти хуш

رسته دندانت صفی بست خوش

Пеш саф омад лаби ту пардаи каш

پیش صف آمد لب تو پرده کش

Карда забони теғи паии як сухан

کرده زبان تیغ پی یک سخن

Чанд шӯии парда дар васфи шикан

چند شوی پرده در وصف شکن

Гарчи сухан хосият зиндагӣаст

گرچه سخن خاصیت زندگیست

Мӯҷиби сад гӯна парокандагӣаст

موجب صد گونه پراکندگیست

Зиндагии афзои дили зинда ро

زندگی افزای دل زنده را

Вирд макун қавли пароканда ро

ورد مکن قول پراکنده را

Чашм баромад шуд анфоси дор

چشم برآمد شد انفاس دار

Венаи ду се нави омадаро поси дор

وین دو سه نو آمده را پاس دار

Ҳар нафас аз ту ки ҳаюло вааш аст

هر نفس از تو که هیولا وش است

Қобил ҳар нақши хуш ва нохуш аст

قابل هر نقش خوش و ناخوش است

Гар зи карами нақши ҷамолаши диҳӣ

گر ز کرم نقش جمالش دهی

Манқибати фазлу камолаши диҳӣ

منقبت فضل و کمالش دهی

Бар варақи умри ту унвон шавад

بر ورق عمر تو عنوان شود

Фотиҳаи нома эҳсон шавад

فاتحه نامه احسان شود

Вари зи сФаҳи доғи қусӯраши кашӣ

ور ز سفه داغ قصورش کشی

Дар даракоти шару шӯриши кашӣ

در درکات شر و شورش کشی

Хомаи каши сафҳа дайн гардадат

خامه کش صفحه دین گرددت

Майли зани чашм яқин гардадат

میل زن چشم یقین گرددت

Лаб чу гушойии гарав ҳуш бош

لب چو گشایی گرو هوش باش

Вар на забон дар каш ва хомӯш бош

ور نه زبان در کش و خاموش باش

Ҳуш чаҳ бошад зи худои огаҳӣ

هوش چه باشد ز خدا آگهی

Огаҳеи зи офати ғифлати тиҳӣ

آگهیی ز آفت غفلت تهی

Дил чу шавад зи огаҳяти баҳраи манд

دل چو شود ز آگهیت بهره مند

Пояи иқбол ту гардад баланд

پایه اقبال تو گردد بلند

Бар сухани биҳдаҳ кам шӯи далер

بر سخن بیهده کم شو دلیر

То ки азон поя науфтӣ ба зер

تا که ازان پایه نیفتی به زیر