эй ба шукри хоб саҳар дода ҳуш

ای به شکر خواب سحر داده هوش

Хез ки бархест зи мурғони хурӯш

خیز که برخاست ز مرغان خروش

Мурғи саҳари зинда ва ту мурда Эй

مرغ سحر زنده و تو مرده ای

ӯ зи навои гарм ва ту афсурда Эй

او ز نوا گرم و تو افسرده ای

Тарки ҳавои гӯй ва навое бизан

ترک هوا گوی و نوایی بزن

Чанг ба домон вафое бизан

چنگ به دامان وفایی بزن

Ҳар шаби азин пардаи знгоргўн

هر شب ازین پرده زنگارگون

Ин ҳамаи лаъибат ки сари оради бурун

این همه لعبت که سر آرد برون

Ҳаст пай онкӣ шавад ошкор

هست پی آنکه شود آشکار

Бар ?назарети қудрати лаъибат нигор

بر نظرت قدرت لعبت نگار

Шарми ту бодо ки кунӣ то ба рӯз

شرم تو بادا که کنی تا به روز

Роҳи назарро ба мижаи мехи дуз

راه نظر را به مژه میخ دوز

Нанигарӣ ин дайри бақои парда ро

ننگری این دیر بقا پرده را

Венаи ҳамаи авзоъи нўоўрдаҳ ро

وین همه اوضاع نوآورده را

Бар накунӣ сар ки бар ин парда чист

بر نکنی سر که بر این پرده چیست

Нақши нигорандаи дарин парда кист

نقش نگارنده درین پرده کیست

Сбҳаҳи анҷум ба сурайё ки дод

سبحه انجم به ثریا که داد

Торами чорам ба масеҳо ки дод

طارم چارم به مسیحا که داد

Тор ки бар бти ноҳиди баст

تار که بر بط ناهید بست

Ранг ки бар маҳмили хуршеди баст

رنگ که بر محمل خورشید بست

Нил бар ин сафҳаи хзро ки бехат

نیل بر این صفحه خضرا که بیخت

Муҳраи дарин ҳуққаи мино ки рехт

مهره درین حقه مینا که ریخت

Хирқаи шаби ғолияи гаван аз чаҳ шуд

خرقه شب غالیه گون از چه شد

Доманаши олӯда ба хӯн аз чаҳ шуд

دامنش آلوده به خون از چه شد

Шамъи саҳари лмъаҳи нур аз ки ёфт

شمع سحر لمعه نور از که یافت

Ҷабҳаи маи доғи қусӯр аз ки ёфт

جبهه مه داغ قصور از که یافت

Ҳаст дарин доираи қолу қил

هست درین دایره قال و قیل

Ин ҳама бар ҳастӣ сонеъи далел

این همه بر هستی صانع دلیل

Нақши нигари ҷониби наққоши рӯ

نقش نگر جانب نقاش رو

Ҳасани баннои байн ва ба баннои гарав

حسن بنا بین و به بنا گرو

Беш дарин марҳалаи ғофили мхсб

بیش درین مرحله غافل مخسب

Пой барор аз гул ва дар гули мхсб

پای برآر از گل و در گل مخسب

Халъати умри ту аҷаб кӯтаҳ аст

خلعت عمر تو عجب کوته است

Хӯн ба дил аз кӯтаҳяши таҳ таҳ аст

خون به دل از کوتهیش ته ته است

Беш мефизой ба миқрози хоб

بیش میفزای به مقراض خواب

Кӯтаҳии он ки науфтад савоб

کوتهی آن که نیفتد صواب

Хоб чу марг ар набӯд зид зист

خواب چو مرگ ار نبود ضد زیست

Нукта « алнўми ахи аламут » чист

نکته «النوم اخ الموت » چیست

Чеҳраи ин ах ба туфи олӯдаи бод

چهره این اخ به تف آلوده باد

Худ ба туфи ин ах чаҳ муносиб фитод

خود به تف این اخ چه مناسب فتاد

Ҳаст яке нимаи зи умри ту рӯз

هست یکی نیمه ز عمر تو روز

Нимаи дигари шаб анҷум фурӯз

نیمه دیگر شب انجم فروز

Рӯзу шаби умри ту бо сад шитоб

روز و شب عمر تو با صد شتاب

намегузарад он ба хур ва ин ба хоб

می گذرد آن به خور و این به خواب

Рӯзи паии хури саги девона Эй

روز پی خور سگ دیوانه ای

Хуфта ба шаби мурдаи кошона Эй

خفته به شب مرده کاشانه ای

Рӯз чунон мегузарад шаби чунин

روز چنان می گذرد شب چنین

Кӣ шӯии омодаи рӯзи пасин

کی شوی آماده روز پسین

Шаб чу расад шамъи шаб афрӯз бош

شب چو رسد شمع شب افروز باش

Ҳамнафаси гиря ҷонсӯз бош

همنفس گریه جانسوز باش

Ашки ҳамеи рез ба сад дарду сӯз

اشک همی ریز به صد درد و سوز

Узри ҳамеи хоҳи зи тақсири рӯз

عذر همی خواه ز تقصیر روز

Ҳар чаҳ ба рӯз аз дил ҷоФӣ кунӣ

هر چه به روز از دل جافی کنی

Вои тугар шаб на талофӣ кунӣ

وای تو گر شب نه تلافی کنی

Рӯз ту шуд шом ба исёнгарӣ

روز تو شد شام به عصیانگری

Шом ба рӯзи ор ба узр оварӣ

شام به روز آر به عذر آوری

Рӯзу шабатгар ҳама яксон шавад

روز و شبت گر همه یکسان شود

Бар ту шабу рӯзи ту товон шавад

بر تو شب و روز تو تاوان شود

Рӯз ки сад гӯна гунаҳ карда Эй

روز که صد گونه گنه کرده ای

Номаи аъмол сияҳ карда Эй

نامه اعمال سیه کرده ای

Шаби зи мижаи баҳри сифедӣ рӯй

شب ز مژه بهر سفیدی روی

Аз рухи он нома сиёҳӣ бишӯй

از رخ آن نامه سیاهی بشوی

Чанд кунӣ хоби зи худкомагӣ

چند کنی خواب ز خودکامگی

Бо дили фориғи зи сияҳи номагӣ

با دل فارغ ز سیه نامگی

Карда ту хобу зи варои ҳиҷоб

کرده تو خواب و ز ورای حجاب

Нозири ҳоли ту муназзаҳи зи хоб

ناظر حال تو منزه ز خواب

Шаб чаҳ кунӣ рӯз ба бе ҳосилӣ

شب چه کنی روز به بی حاصلی

Кӯ ба ту хуши ҳозир ва ту ғофилӣ

کو به تو خوش حاضر و تو غافلی