эй зи сифати тираи дилон хам зада

ای ز صفت تیره دلان خم زده

Вази сифати аҳли сафо дам зада

وز صفت اهل صفا دم زده

Дил нашудаи софи зи ном оварӣ

دل نشده صاف ز نام آوری

Номи бароварда ба сӯфӣгарӣ

نام برآورده به صوفیگری

Шеваи сӯфӣ чаҳ буд нестӣ

شیوه صوفی چه بود نیستی

Чанд ту бар ҳастӣ худ истӣ

چند تو بر هستی خود ایستی

Гуми шӯ азин ҳастӣ пари аштлм

گم شو ازین هستی پر اشتلم

Балки шӯ аз гум шудагӣ низ гум

بلکه شو از گم شدگی نیز گم

Ношуда аз хеши тиҳии ҳамчуи не

ناشده از خویش تهی همچو نی

Дам заданат зонка на ӣӣ то ба кӣ

دم زدنت زانکه نه یی تا به کی

Гар ту Неи ин ҳама овоза чист

گر تو نیی این همه آوازه چیست

Ҳар нафаси ин замзама тоза чист

هر نفس این زمزمه تازه چیست

Не чаҳ буд он ки ба дастони хеш

نی چه بود آن که به دستان خویش

Дам назанад ҷузи зи Нитсаатон хеш

دم نزند جز ز نیستان خویش

Бодия ҳастӣ худ биспурад

بادیه هستی خود بسپرد

Пай ба Нитсаатон адам оварад

پی به نیستان عدم آورد

Чун зи Нитсаатон шкроФшон шавад

چون ز نیستان شکرافشان شود

Баҳри ҳарифон шкрстон шавад

بهر حریفان شکرستان شود

Аз шкрстон чу براردи нафас

از شکرستان چو برآرد نفس

Тӯтии ҷон ҳо шавад онҷои магас

طوطی جان ها شود آنجا مگس

Бар лабати ин лоф ки чун неи ним

بر لبت این لاف که چون نی نیم

Дар дилати андеша ки ҷуз кӣ кӣм

در دلت اندیشه که جز کی کیم

Қолаби ту рӯмӣу дил зангӣ аст

قالب تو رومی و دل زنگی است

Рӯ ки на ин шева икрнгӣ аст

رو که نه این شیوه یکرنگی است

Бо тани рӯмии дили зангӣ ки чаҳ

با تن رومی دل زنگی که چه

Ранги яке гири ду рангӣ ки чаҳ

رنگ یکی گیر دو رنگی که چه

Ранги ду рангӣ ба ду ренегони гузор

رنگ دو رنگی به دو رنگان گذار

Зонка ду рангии ҳама айбасту ор

زانکه دو رنگی همه عیب است و عار

Ба ки шифои ҷӯи зи масеҳои шӯй

به که شفا جو ز مسیحا شوی

Бӯ ки азин айб мубарро шӯй

بو که ازین عیب مبرا شوی

Хушки зи рӯзаи шикамати тблсон

خشک ز روزه شکمت طبلسان

Гашта илм бар китфати тилсон

گشته علم بر کتفت طیلسان

Сар назада аз дилати инсофи фақр

سر نزده از دلت انصاف فقر

Чанд бад-ӣни таблу илми лофи фақр

چند بدین طبل و علم لاف فقر

Хирқаи сад пора ки дорӣ ба дӯш

خرقه صد پاره که داری به دوش

Бар сари сад айб буд пардаи пӯш

بر سر صد عیب بود پرده پوش

Далқи вараъро чу буд тори суст

دلق ورع را چو بود تار سست

Кӣ шавад аз хирқаи пораи дуруст

کی شود از خرقه پاره درست

Риштаи тасбеҳи ту доми раёсат

رشته تسبیح تو دام ریاست

Муҳраи он дона мурғ ҳавост

مهره آن دانه مرغ هواست

Донау дом аз паии он густарӣ

دانه و دام از پی آن گستری

То ғзӣ аз гуруснаи мурғии хурӣ

تا غذی از گرسنه مرغی خوری

Ҳаст зи мисвок чаҳ савҳони ту

هست ز مسواک چه سوهان تو

Тез ба хон ҳамаи дандони ту

تیز به خوان همه دندان تو

Тезии дандонат ба савҳони басоӣ

تیزی دندانت به سوهان بسای

Аз сар ҳар суфра машав луқмаи хоӣ

از سر هر سفره مشو لقمه خای

Шарҳи маҳосин чу диҳад шонаи ?ут

شرح محاسن چو دهد شانه ات

Сар ба қбоиҳ наад афсонаи ?ут

سر به قبایح نهد افسانه ات

Нест ба рӯй ту яке мӯи сиёҳ

نیست به روی تو یکی مو سیاه

Чанд кунӣ номаи сиёҳ аз гуноҳ

چند کنی نامه سیاه از گناه

Шакли камони рости қадати шарҳи даҳ

شکل کمان راست قدت شرح ده

Баҳри камони ту Асо гашта зиҳ

بهر کمان تو عصا گشته زه

То ба камонати фалаки ин чиллаи баст

تا به کمانت فلک این چله بست

Тири ҷавонят бурун шуд зи шаст

تیر جوانیت برون شد ز شست

Навбат перӣаст ҷавонӣ макун

نوبت پیریست جوانی مکن

Майли сӯй нил амоне макун

میل سوی نیل امانی مکن

Бар сари саҷҷода чу по соядат

بر سر سجاده چو پا سایدت

Пои зи ръўнт ба замини ноидт

پا ز رعونت به زمین نایدت

Рух ба замини соӣ ба вақти намоз

رخ به زمین سای به وقت نماز

Зонка мусаллост ҳиҷоби ниёз

زانکه مصلاست حجاب نیاز

Аз каҷӣу каҷрави андеша кун

از کجی و کجروی اندیشه کن

Пайравии рострўон пеша кун

پیروی راستروان پیشه کن

Муддаӣии хирқа тақво мапуаш

مدعیی خرقه تقوا مپوش

Муттақеии ҷоми таманнои минуаш

متقیی جام تمنا منوش

Зуҳд меолӯда наярзад ба ҳеҷ

زهد می آلوده نیرزد به هیچ

Мис зарандуда наярзад ба ҳеҷ

مس زراندوده نیرزد به هیچ

Сӯрату маънӣат ба ҳам рости дор

صورت و معنیت به هم راست دار

Тот шаванд аҳли сафои хостгор

تات شوند اهل صفا خواستگار

ё зи сарати хирқа тақво бикаш

یا ز سرت خرقه تقوا بکش

ё қадам аз роҳ таманно бикаш

یا قدم از راه تمنا بکش