эй ба сарати афсари фармондиҳӣ

ای به سرت افسر فرماندهی

Афсарат аз гавҳари эҳсони тиҳӣ

افسرت از گوهر احسان تهی

Зевари сари афсар азон гавҳар аст

زیور سر افسر ازان گوهر است

Холӣ азон мояи дард сар аст

خالی ازان مایه درد سر است

Гирди миёни ту мурассаъи камар

گرد میان تو مرصع کمر

Муҳрау мори омада бо икдгр

مهره و مار آمده با یکدگر

Лек на он муҳра ки рӯзи шумор

لیک نه آن مهره که روز شمار

Нафъи расонад ба ту зи осеби мор

نفع رساند به تو ز آسیب مار

Тахти зарати оташу гавҳар дар ӯ

تخت زرت آتش و گوهر در او

Ҳаст дарахшнда чу ахгар дар ӯ

هست درخشنده چو اخگر در او

Шуъла ба ҷон дар зада он оташат

شعله به جان در زده آن آتشت

Лек зи бас бихўдӣ ояд хушат

لیک ز بس بیخودی آید خوشت

Чун ба худ оеи зи шароби ғурур

چون به خود آیی ز شراب غرور

Оварад он сӯхтагӣ бар ту зӯр

آورد آن سوختگی بر تو زور

Ҳар дамат аз дарди ду сад қатраи хӯн

هر دمت از درد دو صد قطره خون

Аз бен ҳар мӯӣ таровад бурун

از بن هر موی تراود برون

Суди сари айвони туро бар сипеҳр

سود سر ایوان تو را بر سپهر

Шамсаи он гашти муъориз ба меҳр

شمسه آن گشت معارض به مهر

Қасри ту чун кохи фалаки сари баланд

قصر تو چون کاخ فلک سر بلند

Ҳодисаро қосир аз онҷои каманд

حادثه را قاصر از آنجا کمند

Ҳорсу бўоби ту бар бади сгол

حارس و بواب تو بر بد سگال

Бастаи паии ҳифзи ту роҳи хаёл

بسته پی حفظ تو راه خیال

Лек наёранд ба макру ҳиял

لیک نیارند به مکر و حیل

Бастан он рахна ки ояд аҷал

بستن آن رخنه که آید اجل

Зуд буд коед аҷал аз камӣн

زود بود کاید اجل از کمین

Шишаи умр ту занад бар замин

شیشه عمر تو زند بر زمین

Нақди ҳаёти ту ба ғорати барад

نقد حیات تو به غارت برد

Хасми туро бахти бишорати барад

خصم تو را بخت بشارت برد

Кангари кохи ту ба хоки афканд

کنگر کاخ تو به خاک افکند

Тоқи баландат ба муғоки афканд

طاق بلندت به مغاک افکند

Афсарат аз фарқ фитад зери пой

افسرت از فرق فتد زیر پای

Пояи тахт ту билағзад зи ҷой

پایه تخت تو بلغزد ز جای

Рӯзии азин воқеа андеша кун

روزی ازین واقعه اندیشه کن

Қоида додгарӣ пеша кун

قاعده دادگری پیشه کن

Зулми туро бех чу муҳкам кунад

ظلم تو را بیخ چو محکم کند

Зулми ту зулми ҳамаи олам буд

ظلم تو ظلم همه عالم بود

Хоҷа ба хона чун буд дафи сарой

خواجه به خانه چون بود دف سرای

Аҳли сароиш ҳама кубанд пой

اهل سرایش همه کوبند پای

Шаҳрӣ аз ошӯби ту ғорат шавад

شهری از آشوب تو غارت شود

Тоти яке хона иморат шавад

تات یکی خانه عمارت شود

Кош кунӣ тарки иморатгарӣ

کاش کنی ترک عمارتگری

То накушуд кор ба ғоратгарӣ

تا نکشد کار به غارتگری

Боғӣ аз осеб ту гардад талаф

باغی از آسیب تو گردد تلف

Тоти даройади таҳи себӣ ба каф

تات درآید ته سیبی به کف

Ба ки азон себи шикебат буд

به که ازان سیب شکیبت بود

Вар на ба ҳар себи ҳсибт буд

ور نه به هر سیب حسیبت بود

Мивау мурғ сар хонат муқӣм

میوه و مرغ سر خوانت مقیم

Аз ҳарами бевау боғи ятем

از حرم بیوه و باغ یتیم

Матбахяти ҳемаи зи хуии дурушт

مطبخیت هیمه ز خوی درشت

намекашад аз пушта ҳар кўжпшт

می کشد از پشته هر کوژپشت

Бози туро мейри шикорон ба фан

باز تو را میر شکاران به فن

Туъмаи даҳ аз ҷўжаҳ ҳар перзан

طعمه ده از جوژه هر پیرزن

Борагии хоси туро ҳар пасин

بارگی خاص تو را هر پسین

Коҳу ҷӯ аз тубраи хӯшаи чин

کاه و جو از توبره خوشه چین

Гӯши канизони туро дода баҳр

گوش کنیزان تو را داده بهر

Аз зари дарюзаи гадоёни шаҳр

از زر دریوزه گدایان شهر

Чанд кунӣ зулм ба ҳар буму марз

چند کنی ظلم به هر بوم و مرز

Чанд гуҳии расму раҳи адли варз

چند گهی رسم و ره عدل ورز

Байн ки азин ҳар ду кадомаст ба

بین که ازین هر دو کدام است به

Ҳар чанд на ба бар рухи он даст на

هر چند نه به بر رخ آن دست نه

Зулм наад доми сароби ғурур

ظلم نهد دام سراب غرور

Адл диҳад ҷоми шароби сарвар

عدل دهد جام شراب سرور

Ҳон ки ҷигари сӯхтау дили кабоб

هان که جگر سوخته و دل کباب

Боз наМонӣ ба сароб аз шароб

باز نمانی به سراب از شراب

Шаҳр ва даҳ обод ба адласту бас

شهر و ده آباد به عدل است و بس

Табъи ҷаҳони шод ба адласту бас

طبع جهان شاد به عدل است و بس

Ту чу шабонеу раияти ҳама

تو چو شبانی و رعیت همه

Дар кнФи раҳмати ту чун рама

در کنف رحمت تو چون رمه

Вои шабоне ки кунад кори гург

وای شبانی که کند کار گرگ

Ҳамчуи саг зард шавад ёри гург

همچو سگ زرد شود یار گرگ

Барра кунад бози зи пистони мяш

بره کند باز ز پستان میش

То дардаши гург ба дандони хеш

تا دردش گرگ به دندان خویش

Адли тугар файз расонӣ кунад

عدل تو گر فیض رسانی کند

Бар рамаҳо гург шабоне кунад

بر رمه ها گرگ شبانی کند

Панҷа кунад шона ба дашту дарра

پنجه کند شانه به دشت و دره

Шона занад гардану пушти барра

شانه زند گردن و پشت بره