Фасли хазон каз дами боди вазон
فصل خزان کز دم باد وزان
Коргаҳ рангразон шуд рузон
کارگه رنگرزان شد رزان
Боғи ҷавони сӯрат перӣ гирифт
باغ جوان صورت پیری گرفت
Сабзатар ранг зрирӣ гирифт
سبزه تر رنگ زریری گرفت
Барги дарахтони зи сари шохсор
برگ درختان ز سر شاخسار
Мухталифи алвон чу гули андари баҳор
مختلف الوان چو گل اندر بهار
Мӯии сифедӣ ба қади хам шуда
موی سفیدی به قد خم شده
Синааш оташкадаи ғам шуда
سینه اش آتشکده غم شده
Пой нишаст аз таҳ домон кашид
پای نشست از ته دامان کشید
Рахти тамошо ба гулистон кашид
رخت تماشا به گلستان کشید
Аз раҳи фикрати қадамӣ май ниҳод
از ره فکرت قدمی می نهاد
Вази сари ибрати назарӣ май кушод
وز سر عبرت نظری می گشاد
Дид ки бо гесуӣ чун пари зоғ
دید که با گیسوی چون پر زاغ
Кебеки хиромӣ шудаи товуси боғ
کبک خرامی شده طاووس باغ
Мъҷри кофурӣ ӯ машки пӯш
معجر کافوری او مشک پوش
Гавҳару зари зомднш дар хурӯш
گوهر و زر زآمدنش در خروش
Ранги ҳиноро зи кафши хӯни ҷигар
رنگ حنا را ز کفش خون جگر
Ҳар сари ангушт чу унноб тар
هر سر انگشت چو عناب تر
Панҷа марҷон зада ангушт ӯ
پنجه مرجان زده انگشت او
Гавҳар худ ёфта дар мушт ӯ
گوهر خود یافته در مشت او
Гашта з ҳар нохун ӯ дар хизоб
گشته ز هر ناخن او در خضاب
Бадару ҳилолии зи шафақ ранг ёб
بدر و هلالی ز شفق رنگ یاب
Пер чу он дид дил аз даст дод
پیر چو آن دید دل از دست داد
Пушти ду то рӯй ба поиши ниҳод
پشت دو تا روی به پایش نهاد
Гуфт бад-ӣни сӯрати зебо ки ӣӣ
گفت بدین صورت زیبا که یی
Одаме ё паре ё ке
آدمیی یا پریی یا کیی
Нози ҷавонии зи сари худ буна
ناز جوانی ز سر خود بنه
Дод дили паии сипар худ бидиҳ
داد دل پی سپر خود بده
Ним дамии ҳамдами ман банда бош
نیم دمی همدم من بنده باش
Ҷамъ кун пер пароканда бош
جمع کن پیر پراکنده باش
Ғунчаи нӯшин ба табассум гушӯд
غنچه نوشین به تبسم گشود
Гуфт ки дайри омадае хези зуд
گفت که دیر آمده ای خیز زود
Рӯй ба раҳ кун бабр аз ман умед
روی به ره کن ببر از من امید
Зонка серум ҳаст чу мъҷри сифед
زانکه سرم هست چو معجر سفید
Балки ту гӯйӣ ба сари ин мъҷрм
بلکه تو گویی به سر این معجرم
Шеър сифедаст зи мӯии серум
شعر سفید است ز موی سرم
Пер чу аз мӯӣ шунид ин хабар
پیر چو از موی شنید این خبر
Хост чу мӯи ҳолеу печиди сар
خاست چو مو حالی و پیچید سر
Тозаи гул аз пер чу он шева дид
تازه گل از پیر چو آن شیوه دید
Пардаи кофури з сунбул кашид
پرده کافور ز سنبل کشید
Мӯӣ худ оварад зи мъҷри бурун
موی خود آورد ز معجر برون
Чун шабаҳи шбрнг ва чу шаби қиргўн
چون شبه شبرنگ و چو شب قیرگون
Пер бинолед ки эй дар фурӯғ
پیر بنالید که ای در فروغ
Маи зи ту кам баҳр чаҳ буд ин дурӯғ
مه ز تو کم بهر چه بود این دروغ
Гуфт пай онкӣ кунам огаҳат
گفت پی آنکه کنم آگهت
Кончаҳ занад аз талаби мо раҳат
کانچه زند از طلب ما رهت
Зон сабаби афтода з роҳем мо
زان سبب افتاده ز راهیم ما
Ҳар чаҳ нахоҳӣ ту нахоҳем мо
هر چه نخواهی تو نخواهیم ما
Пер шудӣ ҷомӣу умрати зи шаст
پیر شدی جامی و عمرت ز شصت
Риштаи пайванд ба ҳафтод баст
رشته پیوند به هفتاد بست
Ёди ҷавонӣ ва ҷавонон макун
یاد جوانی و جوانان مکن
Қиблаи ҷони ҷуз дар ҷонон макун
قبله جان جز در جانان مکن