эй шуда бо мӯии сиёҳ аз ғурур

ای شده با موی سیاه از غرور

Аз нафари мӯии сифедони нФўр

از نفر موی سفیدان نفور

Рухи зи сифед ба сиёҳӣ манеҳ

رخ ز سفید به سیاهی منه

Нури илоҳӣ ба млоҳии мдраҳ

نور الهی به ملاهی مدره

Тифлӣ ва чун шер шудаи мӯии пер

طفلی و چون شیر شده موی پیر

Ҳаст аҷаби нафрати Тифлони зи шер

هست عجب نفرت طفلان ز شیر

Зоғи сиёҳии ту дарин буми бим

زاغ سیاهی تو درین بوم بیم

Кӣ ҳиллади ин бози сифедати салим

کی هلد این باز سفیدت سلیم

Такя бар асбоб ҷавонӣ макун

تکیه بر اسباب جوانی مکن

Ҳар чаҳ тавон то битавонӣ макун

هر چه توان تا بتوانی مکن

Бозуии тугар ба мисли оҳан аст

بازوی تو گر به مثل آهن است

Пӯст агар бар тани ту ҷавшан аст

پوست اگر بر تن تو جوشن است

Дасти аҷал мум кунад оҳанат

دست اجل موم کند آهنت

Теғи қазо чок занад ҷавшанат

تیغ قضا چاک زند جوشنت

Хам накунӣ баҳри худои пушти хеш

خم نکنی بهر خدا پشت خویش

Сахт камоне макун эй сусти кеш

سخت کمانی مکن ای سست کیش

Қӯт бисёр ту чун кам шавад

قوت بسیار تو چون کم شود

Гар ҳама тираст қадат хам шавад

گر همه تیر است قدت خم شود

Пеш ки созад фалаки ишваи даҳ

پیش که سازد فلک عشوه ده

Пушти туро ҳамчуи камони тан чу зиҳ

پشت تو را همچو کمان تن چو زه

Бош камон дар паии тоъати варон

باش کمان در پی طاعت وران

Гӯша гузин аз раҳи таҳсини гарон

گوشه گزین از ره تحسین گران

Бар тани худ роҳи риёзати гушой

بر تن خود راه ریاضت گشای

Аз тани худ кам кун ва дар ҷон физой

از تن خود کم کن و در جان فزای

Солики раҳи хушки бадан ба буд

سالک ره خشک بدن به بود

Так назанад асб ки фарбеҳ буд

تک نزند اسب که فربه بود

Ношудаи пушти ту зи перони роҳ

ناشده پشت تو ز پیران راه

Рости ҳамеи рӯи паии перони роҳ

راست همی رو پی پیران راه

Бар саф дайнанд чу перони амир

بر صف دینند چو پیران امیر

Бош ба фитроки амирони асир

باش به فتراک امیران اسیر

То на аз эшон ба асирии рисӣ

تا نه از ایشان به اسیری رسی

Кӣ буд имкон ки ба перии рисӣ

کی بود امکان که به پیری رسی

Бар дар ҳар пери камарбандят

بر در هر پیر کمربندیت

Ба ки ба сари тоҷи худовандят

به که به سر تاج خداوندیت

Пояи он тоҷ буд баси баланд

پایه آن تاج بود بس بلند

Кангари онро камар омад каманд

کنگر آن را کمر آمد کمند

Кӯҳ ки сад кон гуҳар ёфта сет

کوه که صد کان گهر یافته ست

Тоҷи баландии з камар ёфта сет

تاج بلندی ز کمر یافته ست

Саркашии коф бурун кун зи сар

سرکشی کاف برون کن ز سر

Мем сифати банди гиреҳ бар камар

میم صفت بند گره بر کمر

Дар қадами пери сабки сояи шӯ

در قدم پیر سبک سایه شو

Вази гуҳараши ганҷи гиронмояи шӯ

وز گهرش گنج گرانمایه شو

Чун ту ба хизмат мададаш ме кунӣ

چون تو به خدمت مددش می کنی

Он мадад аз баҳр худаш ме кунӣ

آن مدد از بهر خودش می کنی

Об чу резӣ ба кафш дар вузӯ

آب چو ریزی به کفش در وضو

Чеҳраи иқболи диҳии шасту шӯ

چهره اقبال دهی شست و شو

Санги зи роҳаш чу наҳй бар карон

سنگ ز راهش چو نهی بر کران

Пила тоъот кунӣ зон гарон

پله طاعات کنی زان گران

Кафши тиҳӣ чун наяш пеши пой

کفش تهی چون نهیش پیش پای

Бар сари афлоки шӯии кафши соӣ

بر سر افلاک شوی کفش سای

Ркўаҳ ки дар ҳамраҳе ӯ барӣ

رکوه که در همرهی او بری

Оби зи сарчашмаи ҳайвони хурӣ

آب ز سرچشمه حیوان خوری

Хоки раҳашро ба мижаи рўби пок

خاک رهش را به مژه روب پاک

То шавадат дидаи ҷони серумаи нок

تا شودت دیده جان سرمه ناک

Ғошияи давлат ӯ каш ба дӯш

غاشیه دولت او کش به دوش

То шавадат стар карами айби пӯш

تا شودت ستر کرم عیب پوش

То нашӯй пер чу перони кор

تا نشوی پیر چو پیران کار

Дасти худ аз домани хизмати мадор

دست خود از دامن خدمت مدار

Пояи перӣ ба ҷавонии мҷўӣ

پایه پیری به جوانی مجوی

Роҳи иродат ба амоне мапуӣ

راه ارادت به امانی مپوی

Трсмти он поя нагардад ба соз

ترسمت آن پایه نگردد به ساز

Монӣ аз одоби ҷавоняти боз

مانی از آداب جوانیت باز