Нақш саропарда шоҳӣаст ҳасан

نقش سراپرده شاهیست حسن

Лмъаҳ хуршед илоҳӣаст ҳасан

لمعه خورشید الهیست حسن

Ҳасан ки дар пардаи об ва гул аст

حسن که در پرده آب و گل است

Тоза кун аҳди қадим дил аст

تازه کن عهد قدیم دل است

Он ки шуд ин силсилаи бунёди азу

آن که شد این سلسله بنیاد ازو

Лоиҳа ҳасан диҳад ёди азу

لایحه حسن دهد یاد ازو

Мо ки чунин кушта ҳар маҳвашем

ما که چنین کشته هر مهوشیم

Сӯхтаи хирмани з ҳамон оташем

سوخته خرمن ز همان آتشیم

Дар дил ҳар сӯхтаи ҷӯшӣ ки ҳаст

در دل هر سوخته جوشی که هست

Бар лаб ҳар хастаи хурӯшӣ ки ҳаст

بر لب هر خسته خروشی که هست

Як шарар аз гармии он оташ аст

یک شرر از گرمی آن آتش است

Вақт касе хуш ки ба оташ хуш аст

وقت کسی خوش که به آتش خوش است

эй ки чу шакл хушат оростанд

ای که چو شکل خوشت آراستند

Фитнаи арбоб назар хостанд

فتنه ارباب نظر خواستند

Қади ту сервисати биҳиштии чаман

قد تو سرویست بهشتی چمن

Рӯй ту шмъисти сипеҳри анҷуман

روی تو شمعیست سپهر انجمن

Сӯрати мавзуни ту назми ҷамол

صورت موزون تو نظم جمال

Матлаъи он ҷабҳаи фархундаи фол

مطلع آن جبهه فرخنده فال

Ҷабҳаи ?ут аз нур чу матлаъ навишт

جبهه ات از نور چو مطلع نوشت

Абрӯят аз машки ду мисра навишт

ابرویت از مشک دو مصرع نوشت

Сатрӣ аз абрӯии ту хуштар набӯд

سطری از ابروی تو خوشتر نبود

Лек каҷ омад чу ба мстр набӯд

لیک کج آمد چو به مسطر نبود

Тобад азон матлаъи меҳри иртифоъ

تابد ازان مطلع مهر ارتفاع

Бар маи рухсори ту ҳар дами шуъоъ

بر مه رخسار تو هر دم شعاع

Ҳаст ду чашмати зи шуъоъаши ду айн

هست دو چشمت ز شعاعش دو عین

Бинии симини алифии байни байн

بینی سیمین الفی بین بین

Чашма навишт ки аҷаби ҷонФзост

چشمه نوشت که عجب جانفزاست

Аз лаби ту то ба лаб об бақост

از لب تو تا به لب آب بقاست

Хизри хатати хирқаи кабӯди омада

خضر خطت خرقه کبود آمده

Бар лаби он чашмаи фурӯди омада

بر لب آن چشمه فرود آمده

Гӯии занхдони ту бо гӯии сим

گوی زنخدان تو با گوی سیم

Ҳаст чу себии зи латофати ду ним

هست چو سیبی ز لطافت دو نیم

Об латофат чакад аз ғабғабат

آب لطافت چکد از غبغبت

Нест басии роҳ азон то лабат

نیست بسی راه ازان تا لبت

Балки хуии талъат рахшон туаст

بلکه خوی طلعت رخشان توست

Гирд шудаи зер занхдон туаст

گرد شده زیر زنخدان توست

Холи занхдонат ба дилтанге

خال زنخدانت به دلتنگیی

Монда ба гирдоби балои занге

مانده به گرداب بلا زنگیی

Бар лабати он донаи мишкӣн ки ҳаст

بر لبت آن دانه مشکین که هست

Тухми ғам ҳар дили ғамгин ки ҳаст

تخم غم هر دل غمگین که هست

Машк ба рухсор чу гулнори ту

مشک به رخسار چو گلنار تو

Нуқта зада бар хуии рухсори ту

نقطه زده بر خوی رخسار تو

Вирди трии ларзаи кунон бар танат

ورد طری لرزه کنان بر تنت

Кебеки дарии тавқи каши гарданат

کبک دری طوق کش گردنت

Синаи ту чун дили ушшоқи соф

سینه تو چون دل عشاق صاف

Ҷайби касони чоки азу то ба ноф

جیب کسان چاک ازو تا به ناف

Аз ситами бозуӣ ту карда бим

از ستم بازوی تو کرده بیم

Зон зада дар соиди ту панҷаи сим

زان زده در ساعد تو پنجه سیم

Бо ту агар давлати ҳмзонўиӣ

با تو اگر دولت همزانویی

Ҳаст насиб касе он ҳам туе

هست نصیب کسی آن هم تویی

Баҳри тамошогарӣ рӯй хеш

بهر تماشاگری روی خویش

Оина кун лек зи зонуии хеш

آینه کن لیک ز زانوی خویش

Нест ба ту ҳамқадамии ҳади кас

نیست به تو همقدمی حد کس

Сояи ту ҳамқадам туасту бас

سایه تو همقدم توست و بس

Сад пай агар аз қадами фикру рой

صد پی اگر از قدم فکر و رای

Аз сарат ойем фурӯ то ба пой

از سرت آییم فرو تا به پای

Як ба як аъзои ту мавзун буд

یک به یک اعضای تو موزون بود

Ҳар як азон дайгарии афзӯн буд

هر یک ازان دیگری افزون بود

Ҷилваи ҳасани ту дар афзӯнӣ аст

جلوه حسن تو در افزونی است

Ойӣна чунӣ ва бичўнӣ аст

آیینه چونی و بیچونی است

Сӯрат чунӣ шуда аз ваии аён

صورت چونی شده از وی عیان

Маънии бичўн шуда дар ваии ниҳон

معنی بیچون شده در وی نهان

Қибла ҳар дидаи вари ин оинаи сет

قبله هر دیده ور این آینه ست

Манзари аҳли назари ин оинаи сет

منظر اهل نظر این آینه ست

Ҷилваи ин оинаи нури бор

جلوه این آینه نور بار

Аз назар бе басарони даври дор

از نظر بی بصران دور دار

Кӯр чаҳ донад ки дар ойӣна чист

کور چه داند که در آیینه چیست

Акси худ афканда бар ойӣна кист

عکس خود افکنده بر آیینه کیست

Чеҳраи ниҳони дор ки олӯдагон

چهره نهان دار که آلودگان

Ҷузи раҳи беҳудаи нпимўдгон

جز ره بیهوده نپیمودگان

Чун ба ҷамоли ту назари вокннд

چون به جمال تو نظر واکنند

Орзӯии хеш тамошо кунанд

آرزوی خویش تماشا کنند

Дида шаҳват натавонанд баст

دیده شهوت نتوانند بست

Аз ғарази хотири сӯрати параст

از غرض خاطر صورت پرست

Бо ту биҷузи роҳ ҳаво наспуранд

با تو بجز راه هوا نسپرند

Ҷуз ба ғараз рӯй туро нанигаранд

جز به غرض روی تو را ننگرند

Рӯй ғараз чун набӯд нурманд

روی غرض چون نبود نورمند

Зуди азин оинаи дилписанд

زود ازین آینه دلپسند

Сайр шавад чашми ғарази байнашон

سیر شود چشم غرض بینشان

Ранҷ ва малолат шавад ойинашон

رنج و ملالت شود آیینشان

Аз назар андохта хораш кунанд

از نظر انداخته خوارش کنند

Тираи рух аз гирд ва ғубораш кунанд

تیره رخ از گرد و غبارش کنند