Деви нажодӣ чу яке тираи абр

دیو نژادی چو یکی تیره ابر

Лаб чу хами нили кабӯду стбр

لب چو خم نیل کبود و سطبر

Занг чу ангушти ниФрўхтаҳ

زنگ چو انگشت نیفروخته

Чеҳра чу чубини тибқии сӯхта

چهره چو چوبین طبقی سوخته

Мондаи даҳан чун даҳани ҷиФаҳи боз

مانده دهن چون دهن جیفه باز

Ношуда ҳамчун дар меҳнати фароз

ناشده همچون در محنت فراز

Ёфт ба раҳи оинае грднок

یافت به ره آینه ای گردناک

Сохт ба домани Рахш аз гирди пок

ساخت به دامن رخش از گرد پاک

Дида чу бар рӯй ваяш орамид

دیده چو بر روی ویش آرمید

Шаклӣ аз инсон ки шунидӣ бидид

شکلی از انسان که شنیدی بدید

Оби даҳон бар рух покаш фиканд

آب دهان بر رخ پاکش فکند

Вази кафи худ хор ба хокаш фиканд

وز کف خود خوار به خاکش فکند

Гуфт ки то қадар ту нашнохтанд

گفت که تا قدر تو نشناختند

Бар раҳати ин гӯна нияндохтанд

بر رهت این گونه نینداختند

Пеши касони пастии миқдори ту

پیش کسان پستی مقدار تو

Нест ҷуз аз зиштии дидори ту

نیست جز از زشتی دیدار تو

Тинат агар пок чу ман будят

طینت اگر پاک چو من بودیت

Кӣ ба гулу хоки ватан будят

کی به گل و خاک وطن بودیت

Аз баду некӣ ки паии андар пай аст

از بد و نیکی که پی اندر پی است

Баҳра ҳар чиз ба қадар вай аст

بهره هر چیز به قدر وی است

Чун ба рухи хеши назар кам кушод

چون به رخ خویش نظر کم گشاد

Айб бар ойӣна на бар худ ниҳод

عیب بر آیینه نه بر خود نهاد

Буд ҳамаи нуру сафои оина

بود همه نور و صفا آینه

Шуд зи Рахши айби намои оина

شد ز رخش عیب نما آینه

Талъат ӯ буд бдонсони сиёҳ

طلعت او بود بدانسان سیاه

Оинаро чист надонам гуноҳ

آینه را چیست ندانم گناه

Ҷомии азин гунбади ойӣнаи ранг

جامی ازین گنبد آیینه رنگ

Ҳар чаҳ намояд ба гуҳи сулҳу ҷанг

هر چه نماید به گه صلح و جنگ

Кони сабаби роҳат ва озор туаст

کان سبب راحت و آزار توست

Чуннигарӣ сӯрат кирдор туаст

چون نگری صورت کردار توست