Равнақ айём ҷавонӣаст ишқ

رونق ایام جوانیست عشق

Мояи ком ду ҷаҳонӣаст ишқ

مایه کام دو جهانیست عشق

Майли таҳаррук ба фалак ишқ дод

میل تحرک به فلک عشق داد

Завқи таҷарруд ба малик ишқ дод

ذوق تجرد به ملک عشق داد

Чун гули ҷони буи тъшқ гирифт

چون گل جان بوی تعشق گرفت

Бо гули тани ранг таъаллуқ гирифт

با گل تن رنگ تعلق گرفت

Робитаи ҷону тан мо азуаст

رابطه جان و تن ما ازوست

Мурдани мо зистан мо азуаст

مردن ما زیستن ما ازوست

Алавӣу суфлои ҳама банд вайанд

علوی و سفلی همه بند ویند

Пасти шӯи қадар баланд вайанд

پست شو قدر بلند ویند

Ма ки ба шаб нурдиҳӣ ёфта

مه که به شب نوردهی یافته

Пуртӯй аз меҳр бар ӯ тофта

پرتوی از مهر بر او تافته

Хоки з гардун нашавад тобнок

خاک ز گردون نشود تابناک

То асар меҳр науфтад ба хок

تا اثر مهر نیفتد به خاک

Чун ба тани озодаи з меҳраст дил

چون به تن آزاده ز مهر است دل

Санг сиёҳӣаст дар он тираи гул

سنگ سیاهیست در آن تیره گل

Ҳар ки на дар оташ ишқаст ғарқ

هر که نه در آتش عشق است غرق

Аз дил ӯ то ба санавбар чаҳ фарқ

از دل او تا به صنوبر چه فرق

Кори санавбар чу буд ғофилӣ

کار صنوبر چو بود غافلی

Аз ғами ишқ , ӯ киу соҳибдилӣ

از غم عشق، او که و صاحبدلی

Зиндагии дил ба ғам ошиқӣаст

زندگی دل به غم عاشقیست

Тораки ҷон бар қадам ошиқӣаст

تارک جان بر قدم عاشقیست

То нашавад ишқ ба дили пардагӣ

تا نشود عشق به دل پردگی

Гармӣ дил нест ҷузи афсурдагӣ

گرمی دل نیست جز افسردگی

эй шудаи кори ту бад аз некӯон

ای شده کار تو بد از نیکوان

Ҷуфти сад андӯҳи зи тоқи абрувон

جفت صد اندوه ز طاق ابروان

Ҳоли ту аз холи сиёҳони табоҳ

حال تو از خال سیاهان تباه

Рӯзи ту аз машки изорони сиёҳ

روز تو از مشک عذاران سیاه

Раҳзани хобат шудаи чашмони маст

رهزن خوابت شده چشمان مست

Тавба ту ёфта зишони шикаст

توبه تو یافته زیشان شکست

Ҳар ки шуд аз сарвқадони сарфароз

هر که شد از سروقدان سرفراز

Сохт сарати паст ба хоки ниёз

ساخت سرت پست به خاک نیاز

Ҳар ки ба рухи нуқтаи савдои ниҳод

هر که به رخ نقطه سودا نهاد

Доғи ғамат бар дили шайдои ниҳод

داغ غمت بر دل شیدا نهاد

Ҳар ки ба лаби об ҳаёт омадат

هر که به لب آب حیات آمدت

Рухи зи хаташ дар зулмот омадат

رخ ز خطش در ظلمات آمدت

Гуҳи дам аз андешаи моҳии занӣ

گه دم از اندیشه ماهی زنی

Моҳи фалаки бинӣу оҳии занӣ

ماه فلک بینی و آهی زنی

Гуҳи зи гулии хурраму хандони шӯй

گه ز گلی خرم و خندان شوی

Нағмаи сарои булбули бустони шӯй

نغمه سرا بلبل بستان شوی

Гуҳ ба Ғаззолии дили шайдои диҳӣ

گه به غزالی دل شیدا دهی

Рӯй чу девона ба саҳро наҳй

روی چو دیوانه به صحرا نهی

Ёри ҳам оғӯш ба ҳар бодаи нӯш

یار هم آغوش به هر باده نوش

Ту пас зонуии ғами андари хурӯш

تو پس زانوی غم اندر خروش

Ёри ҳам овоз ба ҳар ҳилаи соз

یار هم آواز به هر حیله ساز

Ту зи таби фурқат ӯ дар гудоз

تو ز تب فرقت او در گداز

Ёри ҳам оҳанг ба ҳар синаи танг

یار هم آهنگ به هر سینه تنگ

Ту зи дилаши кӯфта бар синаи санг

تو ز دلش کوفته بر سینه سنگ

Зиракеи варз ва чунон гири ёр

زیرکیی ورز و چنان گیر یار

Каш буд андари дилу ҷонати қарор

کش بود اندر دل و جانت قرار

Муҳаррами хлўтгаҳ розат шавад

محرم خلوتگه رازت شود

Мӯниси шабҳои дарозат шавад

مونس شب های درازت شود

Ҷғди Неи ҷилва ба ҳар кох чанд

جغد نیی جلوه به هر کاخ چند

Мурғи Неи нағмаи з ҳар шох чанд

مرغ نیی نغمه ز هر شاخ چند

Ҷилвагар кангари як кохи шӯ

جلوه گر کنگر یک کاخ شو

Нағмаи зани торами як шохи шӯ

نغمه زن طارم یک شاخ شو

Рӯ ба яке ор ки Фрхндгист

رو به یکی آر که فرخندگیست

Тарк дуе кун ки парокандагӣаст

ترک دویی کن که پراکندگیست

Миваи мақсӯд кӣ оради дарахт

میوه مقصود کی آرد درخت

То накунад пой ба як ҷои сахт

تا نکند پای به یک جای سخت