Булҳавасӣ бар сар роҳӣ расед

بوالهوسی بر سر راهی رسید

Ҷилваи кунони чордаҳ моҳӣ бидид

جلوه کنان چارده ماهی بدید

Ҳола шудаи гирди қамари мъҷрш

هاله شده گرد قمر معجرش

Хайма зада бар мау хури чодараш

خیمه زده بر مه و خور چادرش

Нағмаи сарои ҷунбиши халхол ӯ

نغمه سرا جنبش خلخال او

Нофаи гшои зулфи зи дунбол ӯ

نافه گشا زلف ز دنبال او

Наъра баровард ки эй худпараст

نعره برآورد که ای خودپرست

Пой макун тез ки рафтам зи даст

پای مکن تیز که رفتم ز دست

Аз ту ба фарёд шудам ҳамнафас

از تو به فریاد شدم همنفس

Роҳи карами гир ва ба фарёди рас

راه کرم گیر و به فریاد رس

Тозаи санам чун шааф ӯ бидид

تازه صنم چون شعف او بدید

Ваон ҳамаи шӯру шағаб ӯ шунид

وان همه شور و شغب او شنید

Чун гули хандони зи дам ӯ шкФт

چون گل خندان ز دم او شکفت

Ғунчаи нӯшин шкФонид ва гуфт

غنچه نوشین شکفانید و گفت

Хоҳар ман мерасад инак зи пай

خواهر من می رسد اینک ز پی

Ба з чу ман сад сари як мӯии вай

به ز چو من صد سر یک موی وی

Нест зи хубони сухани онҷо ки ӯст

نیست ز خوبان سخن آنجا که اوست

Ман кӣм ва сад чу ман онҷо ки ӯст

من کیم و صد چو من آنجا که اوست

Бо шарафи ҳасани худододи ман

با شرف حسن خداداد من

Рафта ба шогирдяши устоди ман

رفته به شاگردیش استاد من

Содаи дили он васваса чун гӯш кард

ساده دل آن وسوسه چون گوش کرد

Қоидаи кор фаромӯш кард

قاعده کار فراموش کرد

Дар ғалат афтод зи гуфтор ӯ

در غلط افتاد ز گفتار او

Чашм вафо тофт зи дидор ӯ

چشم وفا تافت ز دیدار او

Кард басӣ дар раҳи бираҳи нигоҳ

کرد بسی در ره بیره نگاه

Дид раҳеи давр ва касе не ба роҳ

دید رهی دور و کسی نی به راه

Бор дигар лаб ба сухан боз кард

بار دگر لب به سخن باز کرد

Лобагарӣ пеши вай оғоз кард

لابه گری پیش وی آغاز کرد

Бонг зад он моҳ ки эй ҳарзаи гӯй

بانگ زد آن ماه که ای هرزه گوی

Ба ки бигардоне азин ҳарза рӯй

به که بگردانی ازین هرزه روی

Қиблаи мақсӯди яке беш нест

قبله مقصود یکی بیش نیست

Қосиди он қиблаи ду андеш нест

قاصد آن قبله دو اندیش نیست

Шарти талаби тарки дуе кардан аст

شرط طلب ترک دویی کردن است

Рӯй иродат ба як овардан аст

روی ارادت به یک آوردن است

Чун зи яке рӯ ба ду оварда Эй

چون ز یکی رو به دو آورده ای

Расм наваст инки ту оварда Эй

رسم نو است اینکه تو آورده ای

Чанд кашӣдан зи ду байнони газанд

چند کشیدن ز دو بینان گزند

Дидаи дили ҷомӣ аз ӣнон бабанд

دیده دل جامی از اینان ببند

Чашми турогар на ғубор шаккӣаст

چشم تو را گر نه غبار شکیست

Чун зи ду олам на рахт дар якеаст

چون ز دو عالم نه رخت در یکیست