Баҳри азали мавҷ карам барграфт
بحر ازل موج کرم برگرفت
Домани соҳили ҳама гавҳар гирифт
دامن ساحل همه گوهر گرفت
Ҷавҳарии табъи сухани парварон
جوهری طبع سخن پروران
Кард нигоҳӣ ба фаросат дар он
کرد نگاهی به فراست در آن
Ҳар чаҳ сазо буд ба сифтани бсФт
هر چه سزا بود به سفتن بسفت
Вончаҳ на дар парда нисён наҳуфт
وانچه نه در پرده نسیان نهفت
Зон гуҳари суфтаи ҳазорон ҳазор
زان گهر سفته هزاران هزار
Гӯши ҷаҳонро шудаи байни гӯшвор
گوش جهان را شده بین گوشوار
Ҳайф ки ин қавми гуҳари ношинос
حیف که این قوم گهر ناشناس
Муҳраи каши силки умеду ҳарос
مهره کش سلک امید و هراس
Ҳар чаҳ бар он номи гуҳар баста анд
هر چه بر آن نام گهر بسته اند
Муҳраи сифат бар дами хар баста анд
مهره صفت بر دم خر بسته اند
Гавҳар карда зи шарафи Зуҳрагӣ
گوهر کرده ز شرف زهرگی
Зон шарафи афтода ба хари муҳрагӣ
زان شرف افتاده به خر مهرگی
эй ки расад аз дили донишварат
ای که رسد از دل دانشورت
Мурсала бар мурсала зон гавҳарат
مرسله بر مرسله زان گوهرت
Пардаи гушои ҳунар хеш бош
پرده گشای هنر خویش باش
Нарх физой гуҳар хеш бош
نرخ فزای گهر خویش باش
Бош ба дкончаҳи даврон ба ҳуш
باش به دکانچه دوران به هوش
Ҷинси гаронро машав арзони фуруш
جنس گران را مشو ارزان فروش
Дошт фалак чун ба ту арзоняш
داشت فلک چون به تو ارزانیش
Ту мадаи арзони зи гарони ҷоняш
تو مده ارزان ز گران جانیش
Чанд зи тори тамаъу пуди лоф
چند ز تار طمع و پود لاف
Бар қад ҳар сифлаи шӯии ҳалаи боф
بر قد هر سفله شوی حله باف
Чанд наҳй номи лӣимони Карим
چند نهی نام لئیمان کریم
Чанд кунӣ васфи сафеҳони ҳалим
چند کنی وصف سفیهان حلیم
Он ки ба сад неши яке қатраи хӯн
آن که به صد نیش یکی قطره خون
Ноед аз имсоки зи дасташи бурун
ناید از امساک ز دستش برون
Номи кафши қулзум эҳсон кунӣ
نام کفش قلزم احسان کنی
Васф ба баҳри гуҳар афшон кунӣ
وصف به بحر گهر افشان کنی
Ваон ки ба тълимгаҳи моҳу сол
وان که به تعلیمگه ماه و سال
Шакли алифро нашносад зи дол
شکل الف را نشناسد ز دال
Орифи оғоз азал хоняш
عارف آغاز ازل خوانیش
Воқифи анҷоми абади доняш
واقف انجام ابد دانیش
Ваон ки чу аз гурба барояд хурӯш
وان که چو از گربه برآید خروش
Рӯ наад аз бим ба сӯрохи мӯш
رو نهد از بیم به سوراخ موش
Шери жёни бабри баёни гӯйяш
شیر ژیان ببر بیان گوییش
Балки диловартар азон гӯйяш
بلکه دلاورتر ازان گوییش
Ин ҳамаи андеша норост чист
این همه اندیشه ناراست چیست
Ин ҳамаи ойин кам ва кост чист
این همه آیین کم و کاست چیست
Ин ҳама аз ҳирсу тамаъ зода аст
این همه از حرص و طمع زاده است
Худ ки зи хрсу тамаъ озода аст
خود که ز خرص و طمع آزاده است
Давр буд ҷўъи тамаъ аз шбъ
دور بود جوع طمع از شبع
Гурусна чашманд ҳуруфи тамаъ
گرسنه چشمند حروف طمع
Шаб ки тамаъ бар ту камӣн оварад
شب که طمع بر تو کمین آورد
Пушти қаноат ба замин оварад
پشت قناعت به زمین آورد
Рахт ба байғӯлаи мотами кашӣ
رخت به بیغوله ماتم کشی
Биҳдаҳ эй чанд фароҳами кашӣ
بیهده ای چند فراهم کشی
Пӯст кунӣ маънии устод ро
پوست کنی معنی استاد را
Ъўр кунӣ турфаи Бағдод ро
عور کنی طرفه بغداد را
Баркашӣ аз шоҳиди атласи либос
برکشی از شاهد اطلس لباس
Атласу созяши либос аз пилос
اطلس و سازیش لباس از پلاس
Қофияи маъюб ва рӯй нораво
قافیه معیوب و روی ناروا
Иллати вазнаши ?илам бе даво
علت وزنش الم بی دوا
Садру аҷз бемазау хоми азу
صدر و عجز بی مزه و خام ازو
Ҳшў хабар дода худ ин номи азу
حشو خبر داده خود این نام ازو
Аз тъби табъи каҷи андеши хеш
از تعب طبع کج اندیش خویش
Чун шӯй осӯда наҳй пеши хеш
چون شوی آسوده نهی پیش خویش
Куҳнаи дўотӣ чу дилати тору танг
کهنه دواتی چو دلت تار و تنگ
Коғазӣ аз тираи рахти бардаи ранг
کاغذی از تیره رخت برده رنگ
Хома чу назми суханати сахти суст
خامه چو نظم سخنت سخت سست
?умлаи норости хати нодуруст
املی ناراست خط نادرست
Гашта ду то майл саводаш кунӣ
گشته دو تا میل سوادش کنی
Воситаи нил муродаш кунӣ
واسطه نیل مرادش کنی
Дар сари дастори зании субҳгоҳ
در سر دستار زنی صبحگاه
Қатраи занон то дар асҳоби ҷоҳ
قطره زنان تا در اصحاب جاه
Хоҷа ба рӯе ки мубиноади кас
خواجه به رویی که مبیناد کس
Мунтазир ӯ мншиноди кас
منتظر او منشیناد کس
Чун бадар ояд пас сад интизор
چون بدر آید پس صد انتظار
Бар зибри беҳтарӣ аз худ савор
بر زبر بهتری از خود سوار
Пеши дуӣ бӯса ба поиши диҳӣ
پیش دوی بوسه به پایش دهی
Лоба кунон дод санояши диҳӣ
لابه کنان داد ثنایش دهی
Рқъаҳи шеъроварӣ аз сари бурун
رقعه شعر آوری از سر برون
Сад рақам аз ҳирсу тамаъ дар дарун
صد رقم از حرص و طمع در درون
Орадаши он рқъаҳ ки сдпораҳи бод
آردش آن رقعه که صدپاره باد
Номаи исёну қиёмат ба ёд
نامه عصیان و قیامت به یاد
То нахурд захми сафоҳати зи ту
تا نخورد زخم سفاهت ز تو
Рқъаҳ сетанд ба кароҳати зи ту
رقعه ستاند به کراهت ز تو
ӯ зи забони талабат дар гурез
او ز زبان طلبت در گریز
Ҳирси ту дандон тамаъ карда тез
حرص تو دندان طمع کرده تیز
Биҳдаҳи гуфтори ту дар мадҳи кас
بیهده گفتار تو در مدح کس
Нақш бар обасту гиреҳ бар нафас
نقش بر آب است و گره بر نفس
Музд бар он биҳдаҳ беҳуда аст
مزد بر آن بیهده بیهوده است
Хосса азон кас ки нафармӯда аст
خاصه ازان کس که نفرموده است
Турфа ки корӣ ба тбръ кунӣ
طرفه که کاری به تبرع کنی
Боз бар он музд таваққуъ кунӣ
باز بر آن مزد توقع کنی
Сӯхти ҷаҳон аз тамаъи хоми ту
سوخت جهان از طمع خام تو
Халқ ба ҷон омад аз иброми ту
خلق به جان آمد از ابرام تو
Тарки лҷоҷ ва кам иброми гир
ترک لجاج و کم ابرام گیر
Икдми азин дағдағаи ороми гир
یکدم ازین دغدغه آرام گیر
Хоҷаи зи фазли ту ба сад дили малул
خواجه ز فضل تو به صد دل ملول
Ту зи надимяши забони пари фузул
تو ز ندیمیش زبان پر فضول
Ту ба ҳузураш ба сарвари омада
تو به حضورش به سرور آمده
ӯ зи ҳузури ту нФўри омада
او ز حضور تو نفور آمده
Мунтазир вақт нишаста ки чун
منتظر وقت نشسته که چون
Бо ту диҳад нафрати хотири бурун
با تو دهد نفرت خاطر برون